Life is wonderful
«… άκουγα ραδιόφωνο και πέτυχα αυτό το τραγούδι. Είχα καιρό να το ακούσω. Κι άλλο τόσο για να το αισθανθώ. Τώρα τελευταία, δεν μπορώ να πω πως είμαι στα καλύτερά μου. Το παλεύω. Κάποιες ημέρες είμαι δυνατή, κάποιες άλλες όχι. Κάποιες μέρες χαμογελώ κάποιες άλλες όχι». Διαβάζω τις σκόρπιες σκέψεις της. Μου τις έδωσε λίγο πριν μπει για χημειοθεραπεία. Τον τελευταίο καιρό γράφει πολύ. Άλλωστε μόνο με αυτό πλέον μπορεί να εκφραστεί. «Και πέσαμε και πάνω στην περίπτωση, κάνουμε στη Madame την ετήσια εκστρατεία μας για τον καρκίνο του μαστού». Χαμογελά κουρασμένα και κλείνει τα μάτια της…
Στο γυρισμό βάζω ραδιόφωνο ακούγεται το Life Is Wonderful και σκέφτομαι πόσο ωραία και πόσο άδικη είναι τούτη η ζωή. Ερωτεύεσαι αμέσως, αλλά κάνεις χρόνια για να καταλάβεις τι σημαίνει η αγάπη. Δουλεύεις πολλές ώρες, αλλά χάνεις στιγμές για να δεις πόσο ωραία είναι. Ζεις μέσα σε μια κοινωνία με πολλά ντεσιμπέλ και χάνεις τη μαγεία της σιωπής. Ζεις γρήγορα και πολύπλοκα, αλλά χάνεις την απόλαυση του χαλαρού και απλού τρόπου ζωής. Άλλαξε ο καιρός, αλλάξαμε και εμείς.
Δεν ξέρω αν αυτή η αλλαγή θα μας φέρει το καλό. Γενικά, ποτέ δεν ήμουν αρνητική σε οποιαδήποτε αλλαγή. Έλεγα πάντα, ότι η αλλαγή φέρνει πρόοδο και ωρίμανση. Είναι αποτέλεσμα και όχι αιτία. Τώρα μου έχει φύγει ο νεανικός ενθουσιασμός, τώρα καταλαβαίνω και τη δόση της ειρωνείας, που υπάρχουν στους στίχους του τραγουδιού.
Αυτό όμως που σίγουρα ξέρω είναι ότι η ζωή κάνει κύκλους, ότι έχει δύο πρόσωπα και ότι όταν σου δείχνει το πιο σκληρό της, μπορεί ανά πάσα στιγμή να σου χαμογελάσει και όλα να γίνουν αλλιώς.
Γι’ ακόμα μια χρονιά στεκόμαστε δίπλα στις φίλες μας, όλες εκείνες τις γυναίκες, που πέρασαν και περνούν τη δυσκολία του καρκίνου του μαστού. Γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις δεν μένουμε μόνο στη σκέψη. Κάνουμε τη σκέψη-λέξη και τη λέξη- πράξη.