ΟΧΙ!
Πόσες φορές να γράψω για τα ζώα, πόσες φορές να αναλογιστώ την αισχρή ανθρώπινη συμπεριφορά; Όχι. Αρνούμαι. Δεν αντέχω άλλο. Λέω όχι στην κακοποίηση των ζώων. Αποστρέφομαι όλους εκείνους τους εν δυνάμει δολοφόνους δίποδων, που προβάρουν την ανεπάρκειά τους εις βάρος αθώων ψυχών.
Όχι, λοιπόν, σε όλους όσοι εκμηδενίζουν τη δική μας προσπάθεια για να χαρίσουμε ένα καλύτερο αύριο και στα τετράποδα.
Το όχι έχει τη δική του δύναμη. Σε απελευθερώνει. Αν πεις πολλές φορές ΟΧΙ, θα νιώσεις μια παράξενη μαγεία. Μια δίψα για να πεις ακόμα περισσότερα όχι. Και ΟΧΙ, δεν το κάνεις χωρίς λόγο. Είναι μια δήλωση.
Όχι, δεν θέλω να σε έχω στη ζωή μου, είσαι ένας τοξικός άνθρωπος.
Όχι, δεν θέλω να το κάνω αυτό μόνο και μόνο για να βολευτείς εσύ και να δυσκολευτώ εγώ.
Όχι, δεν θέλω να βγω έξω σήμερα, έχω τις μαύρες μου.
Όχι, δεν θέλω να κάνω εγώ τη δουλειά σου, να την κάνεις εσύ.
Όχι, δεν θέλω να κακοποιείς τα ζώα, γιατί ισοπεδώνεις το νόημα της ζωής.
Αποφάσισα λοιπόν να λέω όχι! Γιατί μερικά Όχι είναι βελούδινα και ταυτόχρονα ‘μεταξένια’. Ούτως ή αλλιώς 28η Οκτωβρίου γιορτάζουμε και το μεγαλύτερο όχι. Υπήρξαν και φορές που είπαμε σαν έθνος και κανένα όχι που μας βγήκε σε καλό.
Η ψυχολογία του Όχι είναι πολύ σημαντική. Φτάνει να μην το δέσεις σχοινί κορδόνι και αρχίζεις να λες όχι και εκεί που δεν πρέπει. Να πεις όχι όταν πραγματικά καταπιέζεσαι. Όταν σου στερούν τα δικαιώματά σου. Όταν ακόμα και φίλοι δεν σέβονται τα θέλω σου. Όταν στη δουλειά σε χώνουν συνάδελφοι. Να ζυγίζεις τα Όχι που λες. Δεν είναι θέμα απλής άρνησης για να πας κόντρα. Όχι, είναι θέμα αξιοπρέπειας. Γιατί με ένα όχι… σε σέβονται. Με πολλά όχι… σε αποφεύγουν και με πολλά ναι… σε δουλεύουν.