ΕΛΔΥΚΑΡΙΟΙ
Μπράβο, ΕΛΔΥΚάριοι, σας αγαπάμε!

Οι Έλληνες στρατιώτες που υπηρετούν στην ΕΛΔΥΚ είναι αδέλφια μας. Είναι η ένσαρκη, ένστολη και ένοπλη ισχυρή παρουσία της Ελλάδας στην Κύπρο. Θα το ξαναπούμε: Αν η ΕΛΔΥΚ δεν αντιστεκόταν κατά του Αττίλα, σήμερα η Λευκωσία θα ήταν κατειλημμένη από την ασιατική βαρβαρότητα. Ο κυπριακός Ελληνισμός δεν ξεχνά, ούτε και πρόκειται να ξεχάσει τα λαμπρά παλληκάρια και τους αξιωματικούς της ΕΛΔΥΚ, που πολέμησαν σαν λιοντάρια μέσα και έξω από το στρατόπεδό τους. Ή κατά την προέλασή τους προς το Κιόνελι.
Στην αιμάσσουσα Κύπρο, οι Έλληνες στρατιώτες έγραψαν, το 1974, τις λαμπρότερες σελίδες δόξας και λεβεντιάς, αυτοθυσίας και ηρωισμού. Οι Έλληνες τούτου του νησιού δεν ξεχνούν.
Όμως, η μεν αγνώμων Ελλάς περίπου δίνει την εντύπωση ότι τέτοιες μάχες και τέτοιος ηρωισμός δεν υπήρξαν στην Κύπρο. Γι’ αυτό και τους αγνοεί και δεν τιμά τους ΕΛΔΥΚάριους. Η δε Κύπρος δεν έδωσε ακόμα την πρέπουσα σημασία στην υπέρλαμπρη αυτοθυσία τόσων Ελλήνων στρατιωτών για την ελευθερία μας. Γράφουμε αυτά με αφορμή σπαρακτικές και αιτιολογημένες δηλώσεις πρώην ΕΛΔΥΚάριου, που πολέμησε το 1974 και είπε: «Δεν ζητάμε χρήματα. Θέλουμε έστω μία χαρτοπετσέτα, που να έχει τη σφραγίδα του Αρχηγείου Στρατού στην Κύπρο (προφανώς θα εννοεί το ΓΕΕΦ) και να γράφει "μπράβο, ρε παιδιά, σας ευχαριστούμε"». Αυτήν την ειλικρινή αγάπη, οι Έλληνες της Κύπρου την εκφράζουν αφειδώλευτα, γνήσια, προς τους ΕΛΔΥΚάριους, νεκρούς τε και ζώντας. Νυν και αεί!
Σ.Ι.