ΠΑΡΑΒΑΤΙΚΟΤΗΤΑ-6.9.2014
Όταν το Υπουργείο Παιδείας «σιαμαλίζει» την παραβατικότητα

Χιλιάδες περιστατικά αλλά τρεμαλέες διευθύνσεις τα κρύβουν για να μην… εκτεθεί το σχολείο!

ΤΟΥ ΣΑΒΒΑ ΙΑΚΩΒΙΔΗ
Η παραβατικότητα σε σχολικές μονάδες είναι η μεγαλύτερη γάγγραινα της παιδείας. Καθημερινά σε πολλά εκπαιδευτήρια σημειώνονται παραβατικές συμπεριφορές που οσημέραι πολλαπλασιάζονται. Γιατί; Πρώτον, επειδή τα διάφορα μέτρα που το Υπουργείο Παιδείας, σε συνεργασία με τις διευθύνσεις των σχολείων, προωθεί, είναι ημίμετρα, άρα αναποτελεσματικά. Δεύτερον, δεν υπάρχει συγκροτημένη πολιτική του κράτους για την επιστημονική και όχι ερασιτεχνική αντιμετώπιση του προβλήματος. Αν χρειαζόταν ένα δείγμα της πολιτικής αλαλούμ, που ισχύει στη Δημόσια Εκπαίδευση, αυτό δίνεται με τις πιο κάτω δηλώσεις του Υπουργού Παιδείας Κ. Καδή. Σε συνέντευξή του στο ΚΥΠΕ (4/9/2014) δήλωσε: «Βασικός άξονας της στρατηγικής του ΥΠΠ για την πρόληψη και αντιμετώπιση της παραβατικότητας στις σχολικές μονάδες είναι η ενεργοποίηση και η παράλληλη στήριξη των σχολικών μονάδων, για να αναπτύσσουν και να εφαρμόζουν σχέδιο δράσης για την πρόληψη της παραβατικότητας. Βασική επιδίωξη είναι το σχέδιο αυτό να είναι αποδεκτό από τους μαθητές και το προσωπικό του σχολείου, και να ανταποκρίνεται στις ανάγκες και τις ιδιαιτερότητες του σχολείου, αλλά και παράλληλα να αξιοποιεί ευκαιρίες συνεργασίας με τους γονείς, την κοινότητα και άλλους φορείς».
Πρόσθεσε: «Πέρα από τη διαμόρφωση του σχεδίου δράσης από τα σχολεία, το ΥΠΠ αναπτύσσει και μια σειρά από άλλες δράσεις για τη στήριξη των σχολείων στην ανάπτυξη προληπτικών ενεργειών, αλλά και την αντιμετώπιση φαινομένων παραβατικότητας, όπως οι επιμορφώσεις εκπαιδευτικών, οι επιχορηγήσεις σχετικών δράσεων των σχολικών μονάδων, η λειτουργία της Ομάδας Άμεσης Παρέμβασης (ΟΑΠ), η λειτουργία του Παρατηρητηρίου για τη Βία στα σχολεία, τα αναλυτικά προγράμματα/Μάθημα Αγωγής Υγείας, ο διορισμός αριθμού δασκάλων για ενίσχυση των σχολικών μονάδων με παραβατικότητα και τοποθέτηση αριθμού δασκάλων, μέσα από το πρόγραμμα της ΑΝΑΔ, για ενίσχυση των σχολικών μονάδων για αντιμετώπιση της παραβατικότητας. Για τη φετινή χρονιά, μετά από υπόδειξη της ΟΑΠ, θα τοποθετηθούν σε σχολεία, που εμφανίζεται παραβατική συμπεριφορά, γύρω στους 150 αδιόριστους δασκάλους».
Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Την πανσπερμία ασυντόνιστων δράσεων που, καθ’ ομολογίαν εκπαιδευτικών, δεν καταλήγουν πουθενά; Ποια πρόληψη θα γίνει στα σχολεία, όταν μαθητές αποκτούν και κουβαλούν παραβατική συμπεριφορά από το σπίτι; Ή το απίστευτο: Με ποια κριτήρια και με ποια εξειδικευμένα προσόντα, γνώσεις και επαγγελματικές εμπειρίες, το Υπουργείο θα τοποθετήσει 150 ΑΣΧΕΤΟΥΣ με την παραβατικότητα, αδιόριστους, δηλ. άνεργους, δασκάλους «σε σχολεία που εμφανίζεται παραβατική συμπεριφορά»; Τι θα κάνουν αυτοί οι άσχετοι με το αντικείμενο, 150 δάσκαλοι; Τους παιδονόμους; Τους αστυνομικούς; Το Υπουργείο έχει ξεκαθαρίσει τον ρόλο και τα καθήκοντά τους; Με ποιους θα συνεργάζονται; Σε ποια υπηρεσία θα λογοδοτούν; Είναι πρωτοφανές! Ο Κ. Καδής είναι εκπαιδευτικός, είναι γόνος εκπαιδευτικών, άρα θεωρούμε εκ προοιμίου ότι γνωρίζει τι συμβαίνει στην εκπαίδευση.
Η παραβατική συμπεριφορά μαθητών ξεκινά από το σπίτι. Εκεί γεννάται το πρόβλημα, δηλ. με γονείς χαμηλού νοητικού ή μορφωτικού επιπέδου, με προβληματικές σχέσεις, με οικονομικά προβλήματα, με διαφορετικής καταγωγής και θρησκείας γονείς, με έλλειψη διαλόγου, αγάπης και επικοινωνίας, με διαλυμένες οικογένειες, με ναρκομανείς ή αλκοολικούς γονείς, ή, χειρότερα, σε λεγόμενες «καλές οικογένειες», κτλ. Ο Υπουργός γνωρίζει ότι στα σχολεία εργάζονται, δυστυχώς, ελάχιστοι παιδοψυχολόγοι και αρκετοί σύμβουλοι καθηγητές, που αυτο-μετατράπηκαν, με επίσημη και συνδικαλιστική ανοχή, χωρίς καμία μόρφωση, σε… ειδικούς σε θέματα παραβατικότητας! Και το παίζουν και μάγκες και ασύδοτοι! Εφόσον, όμως, η παραβατικότητα γεννάται και κτίζεται στο σπίτι, ποιος είναι ο ειδικός που θα μεταβεί εκεί και θα ελέγξει το οικογενειακό και άλλο περιβάλλον του παραβατικού μαθητή; Μόνον ο κοινωνικός λειτουργός.
Επί υπουργίας Δημητρίου διορίστηκε μία (!!!) κοινωνική λειτουργός για να μελετά και να παρεμβαίνει, ως ειδικός σε θέματα και παραβατικότητας, στο οικογενειακό, πλέον, περιβάλλον του μαθητή. Αργότερα, αποσπάστηκαν ακόμα καμιά 10ριά κοινωνικοί λειτουργοί, που επιτέλεσαν σημαντικό έργο. Επειδή, όμως, ζούμε στην Κύπρο του κουτουρού, τελικά έμεινε μόνο η μία κοινωνική λειτουργός σε όλη τη Δημόσια Εκπαίδευση! Στα σχολεία πρέπει να λειτουργεί τριμερής συνεργασία: Ψυχολόγοι, σύμβουλοι καθηγητές και κοινωνικοί λειτουργοί. Ρωτάμε, λοιπόν: Τι σχέση έχουν οι 150 αδιόριστοι, αλλ’ άσχετοι με το θέμα, δάσκαλοι; Η τοποθέτησή τους είναι εισήγηση δασκάλων-συμβούλων του Υπουργού; Είναι εκβιασμός της ΠΟΕΔ ή και κομμάτων προς την Κυβέρνηση, για να λυθεί μερικώς το πρόβλημα της ανεργίας;
Η παραβατικότητα συναρτάται προς τη σχολική αποτυχία και τον λειτουργικό αναλφαβητισμό. Πώς αντιμετωπίζεται; Με άσχετους ή με εξειδικευμένους επιστήμονες; Ο Κ. Καδής ας ερωτήσει καθηγητές και διευθυντές να του πουν ευθαρσώς, αν με τα μέτρα που το Υπουργείο παίρνει, αντιμετωπίζεται η παραβατικότητα. Να μου επιτραπεί η λέξη: Απλώς… «σιαμαλίζεται»! Και, φυσικά, διαιωνίζεται καλπάζουσα. Ας ερωτήσει καθηγητές να του πουν πόσα περιστατικά παραβατικότητας συμβαίνουν καθημερινά σε όλα τα εκπαιδευτήρια, από το Δημοτικό μέχρι το Λύκειο. Κάθε χρόνο είναι χιλιάδες! Αλλά τρεμαλέες διευθύνσεις τα κρύβουν για να μην… εκτεθεί το σχολείο! Κι ακόμα: Γιατί η υπηρεσία παιδοψυχολογίας είναι υποστελεχωμένη; Γιατί οι καρεκλοκένταυροι του Υπουργείου δεν συνεργάζονται με τις υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας του Υπουργείου Εργασίας; Απαιτούνται σοβαρές απαντήσεις.