Νομοσχέδιο για τις εκποιήσεις -

ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΑΛΕΚΟΥ*

Με την ολοκλήρωση του περιβόητου διαλόγου για το θέμα των εκποιήσεων μεταξύ Κυβέρνησης και πολιτικών κομμάτων, είναι η ώρα για έναν απολογισμό ή μια καταγραφή των γεγονότων, μέσα από τα οποία ο καθένας μπορεί, έχει τη δυνατότητα, να καθορίσει τον βαθμό υπευθυνότητας και σοβαρότητας με την οποία ενήργησε τόσο η Κυβέρνηση όσο και το κάθε κόμμα ξεχωριστά. Θα αναδειχτεί, επίσης, μέσα από αυτόν τον απολογισμό και ποιους στόχους επεδίωκε να υπηρετήσει ο καθένας.
Οι στόχοι της Κυβέρνησης ήταν ξεκάθαροι και έχουν εξαρχής διαφανεί με τον τρόπο που καθόρισε τη διαδικασία. Συζήτησε και κατέληξε μαζί με τη Τρόικα και το περιεχόμενο αυτής της κατάληξης το κατέθεσε προς τα κόμματα, τονίζοντας με έναν τρόπο, όχι απλώς αδόκιμο, αλλά προκλητικό, ότι, πρώτο, το νομοσχέδιο δεν είναι προς επαναδιαπραγμάτευση και, δεύτερο, - το γραφικό πλέον - αν δεν ψηφιστεί δεν θα αποδεσμευτεί η επόμενη δόση. Άρα ο στόχος ήταν προφανής. Γι' ακόμα μια φορά να στείλουμε το μήνυμα προς τη Τρόικα ότι είμαστε συνεπείς με τις «δεσμεύσεις» μας.
Ποιο θα ήταν το σωστό; Ποια διαδικασία θα ήταν πιο δημιουργική; Ο διάλογος με τα κόμματα να προηγείτο, υπήρχε χρόνος, προς Θεού όχι για να υποχρεωθεί η Κυβέρνηση να «υπακούσει» στα κόμματα, αλλά για να εισπράξει το αίσθημα μέχρι πού μπορεί να φτάσει το κάθε κόμμα και κυρίως να ακούσει απόψεις και επιχειρήματα που ενδεχομένως να τη βοηθούσαν στις διαβουλεύσεις με την Τρόικα. Είναι βέβαιο και ο κάθε νουνεχής το αντιλαμβάνεται, ότι αυτή ήταν η πιο ενδεδειγμένη διαδικασία.
Επί της ουσίας του περιεχομένου του νομοσχεδίου. Ποιο είναι το κύριό του χαρακτηριστικό; Θυματοποιεί τους ίδιους ανθρώπους. Τις ίδιες ομάδες. Αυτούς που η κρίση και το «σύστημα» κατέστησε άνεργους, που μείωσε ή διέλυσε τους μισθούς τους, που διέκοψε τις σπουδές των παιδιών τους, που έκλεισε τη μικροβιοτεχνία τους. Τώρα επιδιώκει με συνοπτικές διαδικασίες το ξεσπίτωμά τους.
Και το χειρότερο ή το τραγελαφικό είναι ότι «βάφτισαν αυτό το νομοσχέδιο, με αυτό το περιεχόμενο, εκσυγχρονιστικό. Αν είναι ποτέ δυνατόν. Αυτό δεν μπορεί να είναι εκσυγχρονισμός. Αυτό είναι πισωγύρισμα. Μας παίρνει πίσω εκατό χρόνια. Στην εποχή της τοκογλυφίας.
Δεν είναι τυχαίο που όλες οι πολιτικές δυνάμεις - με εξαίρεση τον ΔΗΣΥ που για λόγους σκοπιμότητας προέτεινε κάποιες διακοσμητικές αλλαγές - απέρριψαν το νομοσχέδιο, καθορίζοντας ότι θα πλήξει τις ευάλωτες ομάδες του τόπου.
Και είναι οξύμωρο και άδικο και συμβαίνει, δυστυχώς, πάντοτε σε κάθε τέτοια περίπτωση, ενώ απορρίφτηκε από όλες τις πολιτικές δυνάμεις, κάποιοι, είτε δημοσιογράφοι είτε αρθρογράφοι, είτε στελέχη της Κυβέρνησης να τα έχουν μόνο με το ΑΚΕΛ, «στολίζοντάς» το με επίθετα, προσπαθώντας να πείσουν ότι οι όποιες ενστάσεις του διακατέχονται από αντιπολιτευτικό μένος. Αυτή η προσπάθεια, εκτός του ότι δεν είναι και φαίνεται ότι δεν είναι αντικειμενική, το μόνο που προσφέρει είναι να κρατεί την κοινωνία και την πολιτική ζωή στον τόπο στάσιμη και καθηλωμένη σε συντηρητικά πρότυπα. Αυτά που οδήγησαν τον τόπο σε κακοτόπια και σε αδιέξοδα.
Ιδιαίτερα σε τούτο το θέμα, το ΑΚΕΛ έχει θέσεις και προτάσεις που χρονίζουν. Υπάρχει η κοινή πρόταση ΑΚΕΛ - ΕΔΕΚ, με την οποία κάτω από κάποιες προϋποθέσεις -και καθορίζονται ποιες είναι- προστατεύεται η πρώτη κατοικία. Είναι καλά οι Υπουργοί Οικονομικών και Εσωτερικών να μελετήσουν αυτήν την πρόταση και μπορούν να βοηθηθούν, εάν πραγματικά θέλουν να δώσουν κοινωνικά δίκαιες λύσεις σε αυτά τα θέματα.
Το ΑΚΕΛ είναι γνωστό ότι σε τούτα τα ζητήματα είχε, έχει και θα έχει ξεκάθαρες θέσεις. Και στο συγκεκριμένο είναι ηλίου φαεινότερον ότι δεν πρόκειται να κάνει πίσω ούτε κατά ένα ιώτα από τις διακηρυγμένες θέσεις του.

*Μέλος Πολιτικού Γραφείου Κ.Ε. ΑΚΕΛ