Τι γίνεται με τις έρευνες;
Το ακούσαμε να τίθεται ως ερώτημα από αρκετό κόσμο και το προσυπογράφουμε: Τι γίνεται με τις περιβόητες και πολύκροτες έρευνες γι’ απόδοση ευθυνών αναφορικά με τους υπαίτιους της οικονομικής καταστροφής της Κύπρου; Διαβεβαιώσεις επί διαβεβαιώσεων πως σύντομα οι υπαίτιοι θα προσαχθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης, αλλά παρά την παρέλευση αρκετού χρόνου τίποτα δεν βλέπουμε να γίνεται. Άστε που το θέμα ξεχάστηκε εντελώς και δεν απασχολεί πλέον σχεδόν κανένα, αφού φαίνεται να το προσπέρασε για τα καλά η επικαιρότητα.

Τι λένε εκεί στη Νομική Υπηρεσία; Οφείλουν να ενημερώσουν την κοινή γνώμη για την πορεία του ανακριτικού έργου, όπως οφείλει και η Κυβέρνηση να φανεί συνεπής στις διακηρύξεις της πως το οικονομικό έγκλημα σε βάρος του κυπριακού λαού δεν θα μείνει ατιμώρητο. Φυσικά για να λέμε την αλήθεια, κάπου αρχίσαμε να χάνουμε κάθε ελπίδα περί τούτου, αλλά από τη στιγμή που η ελπίδα πεθαίνει τελευταία, ας περιμένουμε ακόμα λίγο…
Π.Α.

Η «συτζιά του μαύρου» οι νοσηλευτές
Εύλογα προκαλούν προβληματισμό τα συχνά περιστατικά άσκησης σωματικής βίας με θύματα, είτε νοσηλευτές είτε ιατρούς στα δημόσια νοσοκομεία. Παρόλο που είναι κατανοητό κάποιες φορές οι ασθενείς ή και οι συγγενείς τους να εκνευρίζονται από κάποιες καταστάσεις στα κρατικά νοσηλευτήρια, αυτό σε καμία περίπτωση δεν τους δικαιολογεί και δεν τους δίνει άλλοθι να καταφεύγουν σε πράξεις και συμπεριφορές που δεν ανταποκρίνονται στο επίπεδο του πολιτισμού μας. Άλλωστε, θα πρέπει όλοι να έχουμε υπόψη πως οι εργαζόμενοι στον τομέα της υγείας κάνουν και αυτοί τη δουλειά τους όπως καλύτερα μπορούν, και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζονται. Και επειδή οι νοσηλευτές τείνουν να καταστούν αυτό που στην κυπριακή λέμε «η «συτζιά του μαύρου», καλό θα είναι το αρμόδιο Υπουργείο να δει πώς τους προστατεύει. Γιατί αν φθάσουμε στο σημείο να καταστεί το εργασιακό περιβάλλον στα δημόσια νοσοκομεία μας ανασφαλές, τότε ζήτω που καήκαμε.
Σ.Σ.

Και ο καιρός τρελάθηκε…
Δεν είναι μόνο οι άνθρωποι που τρελαθήκαμε ομαδικώς σε αυτό τον τόπο με όσα κουφά και περίεργα συμβαίνουν, αλλά και ο καιρός. Δεν εξηγείται αλλιώς αυτό που συμβαίνει το φετινό καλοκαίρι, ο ήλιος να καίει και τις πέτρες, να ετοιμάζεσαι να την κάνεις για την παραλία… και τσουπ, ανοίγουν οι κρουνοί τ’ ουρανού και αντί να πας εσύ στη θάλασσα, έρχεται εκείνη και σε βρίσκει. Κλίμα τροπικό μου κλίμα, που λέει και το γνωστό άσμα, αλλά στην μακαρία νήσο Κύπρο δεν είμαστε μαθημένοι σε τέτοιου είδους τερτίπια του καιρού, γι’ αυτό και μας κακοφαίνεται. Όπως και να έχει, αναγκαστικά θα συμβιβαστούμε με τα νέα δεδομένα και τις αλλοπρόσαλλες καιρικές συνθήκες, αφού έτσι όπως γίναμε σε αυτή τη χωρά, μας ταιριάζει γάντι αυτό που λένε… τον κακό μας τον καιρό!
Μ.Υ.

ΠΑΣΥΔΥ αγνοείται κι ανησυχούμε
Ο κόσμος καίγεται, γίνεται χαμός για το μισθοολόγιο των δημοσίων υπαλλήλων κι όμως ο αρμοδιότερος φορέας τους, η ΠΑΣΥΔΥ, ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Ανησυχούμε. Παραδόθηκε τόσο εύκολα η άλλοτε πανίσχυρη συντεχνία που ενώπιόν της γονάτιζαν υπουργοί και πρόεδροι;
Α.Α.