Διαφάνεια για να
μη ξεχνιόμαστε
Ανεξαρτήτως τι λέει το ρεπορτάζ και ποιος έχει δίκαιο στο θέμα της έρευνας κατά του προέδρου του Διοικητικού Συμβουλιου των Κυπριακών Αερογραμμών, κάποιες πτυχές του ζητήματος είναι εκεί και μπορούν να προσεγγιστούν με αντικειμενικό τρόπο. Οργίστηκε ο πρόεδρος της Δημοκρατίας γιατί του αποδόθηκε ευθύνη και μάλιστα σκόπιμη, επειδή δυό μήνες αφότου έχει αναφυεί το θέμα και ενώ η εξέτασή του ήταν πανεύκολη υπόθεση, δεν είδαμε κανένα πόρισμα όπως ήταν η αρχική υπόσχεση. Η επίσημη δέσμευση λοιπόν ήταν η τάχιστη διερεύνηση και δημοσιοποίηση του αποτελέσματος. Ο ίδιος ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει ότι δεν έχει τίποτε να φοβηθεί κι ότι είναι και δική του απαίτηση η γρήγορη διερεύνηση και ανακοίνωση του αποτελέσματος. Παράλληλα δεν παραλείπει να αναφέρει συχνάκις πόσο στενός φίλος είναι του προέδρου της Δημοκρατίας. Προσθέτω και τη ζημιά που προκαλείται στην εταιρεία από την παρατεταμένη εκκρεμότητα.Τέλος έχουμε τη διακηρυγμένη πολιτική και του ίδιου του προέδρου της Δημοκρατίας και όλων των κρατικών αξιωματούχων για μηδενική ανοχή σε σκάνδαλα και διασπάθιση δημόσιου χρήματος. Παράλληλα οι ίδιοι επικαλούνται και διαφημίζουν τη διαφάνεια σαν τον άξονα και τον φάρο της πολιτικής τους. Κάτω από τέτοιες συνθήκες κανονικά δεν μπορούσε σε καμιά περίπτωση να επωάζονται σκάνδαλα και πολύ περισσότερο να καλύπτονται ή έστω να αφήνονται να υφέρπουν και να δημιουργούν υποψίες, να καλλιεργούν δυσπιστία και να προκαλούν αμφιβολίες ως προς τη βούληση των κυβερνώντων. Μήπως δεν γίνεται αντιληπτό από πλευράς των διαχειριστών της επικοινωνιακής πολιτικής της κυβέρνησης ότι μόνο καλό δεν κάνει να αφήνεται να αιωρείται και να διογκώνεται ένα θέμα που θα μπορούσε εύκολα να είχε προ πολλού λήξει με τον ένα ή άλλο τρόπο; Μπορεί και να έχει δίκαιο ο πρόεδρος και τα πράγματα να μην είναι ακριβώς έτσι όπως τα παρουσίασε το σχετικό ρεπορτάζ. Πόσο όμως πείθεται ένα κοινό που, με τέτοια προϊστορία στην αποσιώπηση, κάλυψη, κουκούλωμα και κλείσμο σκανδάλων, ιδιαίτερα όταν αγγίζουν ημετέρους, έχει γίνει σε τέτοιο βαθμό δύσπιστο που αν δεν βάλει τον δάκτυλον εις τον τύπον των ήλων δεν έχει καμιά διάθεση να δεχθεί ότι οι υποθέσεις τυγχάνουν του δέοντος χειρισμού. Άρα ας αναζητηθούν αλλού ευθύνες, αν κάποιοι βλέπουν σκοπιμότητες στον χειρισμό ενός θέματος με έντονο το δημόσιο ενδιαφέρον.