Νέα Άφιξη
Περβόλι
Θα την κάνεις … περιβόλι!

Ήταν μια από εκείνες τις νύχτες που δεν σε χωρά το σπίτι σου, που αισθάνεσαι την ανάσα σου να κόβεται, που λες ‘πάω να ξεσκάσω’. Στο πάω να ξεσκάσω, μπαίνω στο αυτοκίνητο, πηγαίνω στα Λύμπια, παίρνω τον Ανδρέα μαζί μου με το ζόρι σχεδόν και τον πηγαίνω Λεμεσό. Εκεί μας περίμεναν φίλοι καλοί. Κανονίσαμε να επισκεφθούμε ένα νέο εστιατόριο εντός του ξενοδοχείο TSANotel στον ποταμό Γερμασόγειας. Ομολογώ ότι η υγρασία ήταν τόσο αισθητή που ούτε ο κήπος βοήθησε την κατάσταση. Βέβαια, οφείλω να ομολογήσω ότι ήταν σίγουρα πιο δροσερά και πιο γραφικά από ό,τι περιμέναμε. Καθίσαμε και τότε άρχισαν να έρχονται τα πρώτα πιάτα. Τα λαχανικά του περβολιού δεν θα τα βρεις κομμένα σε σαλάτα αλλά θα τα φτιάξεις μόνος σου, αφού μπροστά σου θα φτάσει μια πιατέλα γεμάτη ντομάτες, αγγουράκια, μελιτζάνα, πιπεριά, κρεμμύδι, ρόκα και δυόσμο, που είναι ιδανική να ικανοποιήσει γευστικά 2 άτομα. Η άλλη επιλογή σε σαλάτα είναι η σαλάτα του περβολιού, με γλιστρίδα, ντομάτα, κρεμμύδι, ντάκο κριθαρένιο και φέτα τριμμένη (μια μικρή συμβουλή να είμαστε πιο προσεκτικοί όταν κόβουμε τη σαλάτα). Τα ορεκτικά ξεκίνησαν με ταχίνι, ομολογουμένως πολύ νόστιμο, ελιές, ξιδάτα και γιαούρτι. Ενώ το χαλούμι ήρθε ψημένο στα κάρβουνα και ζεστό-ζεστό. Σχεδόν αμέσως κατέφθασε και το κολοκυθάκι με τα αβγά που ήταν εξαιρετικό. Υψηλότερες γευστικές προσδοκίες είχα για το πλιγούρι με ρόδι που θα το ήθελα όχι τόσο στεγνό και ίσως με κάποιο αρωματικό. Το αρνίσιο συκωτάκι ενθουσίασε την παρέα, ενώ ο Ανδρέας ως γνήσιος Κύπριος κρεατοφαγάς περίμενε με ανυπομονησία τις πιατέλες των κρεατικών. Σούβλα για την παρέα και μάλιστα τριών ειδών (αρνί, κοτόπουλο και χοιρινό) και μαζί με αυτά υπέροχες φρεσκότατες πατατούλες. Το ροζέ μας έρεε άφθονο στα ποτήρια εκτός από το δικό μου, αφού θα επέστρεφα στα Λύμπια τον Ανδρέα και μετά θα συνέχιζα για το σπίτι. Αφού τα είπαμε σχεδόν όλα και αφού τα φάγαμε σχεδόν όλα, ήρθε και το επιδόρπιο! Υπέροχο το ρυζόγαλο με λευκή σοκολάτα καθώς και ο πορτοκαλί χαλβάς. Εκεί όμως που αφοσιώθηκα ήταν στους λουκουμάδες, που προσγειώθηκαν μπροστά μου τραγανοί από έξω και αφράτοι από μέσα, με σωστή δόση από σιροπάκι. Για τις πισίες δεν κάνω λόγο γιατί προσωπικά δεν μου αρέσουν, όχι οι συγκεκριμένες αλλά γενικά. Ο γαστρονομικός κόσμος μπορεί να συνεχίσει να υπάρχει και χωρίς αυτές. Αλλά το ρυζόγαλο με λευκή σοκολάτα είναι απαραίτητο! Η υγρασία συνέχιζε, η μουσική έπαιζε, ένας κύριος άρπαξε μια κιθάρα και μας μεράκλωσε και εμείς την ώρα που η σταχτοπούτα χάνει το γοβάκι της… είπαμε να φύγουμε. Όμως θα επιστρέψουμε, γιατί το καλοκαίρι δεν έχει τελειώσει. Σ.Ι.

Περβόλι (25342555) Γεωργίου Α΄ 85, Ποταμός Γερμασόγειας, Λεμεσός.