ELA, ρε Μάριε, βοήθα!
«Κουμπάρε μου, έχεις όλη τη συμπάθειά μου, καταλαβαίνω το πρόβλημά σου, αλλά δεν μπορώ να σου υποσχεθώ κάτι συγκεκριμένο τώρα. Άσε να δούμε τι μπορούμε να κάνουμε». Αυτά περίπου είπε ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι στον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ο οποίος του ζήτησε να βρει μια λύση αναφορικά με το βαρύ φορτίο της οφειλής των 9 και πλέον δις ευρώ της Τράπεζας Κύπρου προς τον Μηχανισμό Έκτακτης Ρευστότητας (ELA). Ξέρετε εσείς. Όπως κάποιον γνωστό σου, που πας και του ζητάς δανεικά και εκείνος προσπαθεί να σε αποφύγει, λέγοντας «ου, τα ευλοημένα, δεν βαστώ τωρά, ρε κουμπάρε. Ξαναέλα τον άλλον μήναν».

Αν θα δεχτεί ή όχι τελικά μια ρύθμιση που να ανακουφίζει την Τράπεζα Κύπρου από το γομάρι του ELA ο Ιταλός Κεντρικός Τραπεζίτης, θα πρέπει να περιμένουμε να το δούμε. Θα πρέπει, όμως, να θυμηθούμε ότι πριν από κανένα χρόνο, ο Αβέρωφ Νεοφύτου είχε ζητήσει δημόσια να εξεταστεί το ενδεχόμενο νομικής διαδικασίας κατά του Ντράγκι για την αλόγιστη παροχή ρευστότητας στη Λαϊκή Τράπεζα, που βρισκόταν ήδη με το ένα πόδι στον τάφο. Ναι, έχει και ο Ντράγκι τις δικές του ευθύνες, έστω κι αν ο ίδιος τα φορτώνει όλα στην Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου για το θέμα του ELA. Για να δούμε αν ο Πρόεδρος καταφέρει τελικά να πείσει τον Ντράγκι να βοηθήσει, λέγοντάς του «Ρε Μάριέ μου, κάμε τίποτε, διότι μετά βίας συγκρατώ... τον Φούλη να μη σε τραβήσει στα δικαστήρια»...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Του ταίριαζε Νόμπελ Πολέμου
Ο μισητός Χένρι Κίσινγκερ έχει πάντα την «τιμητική» του τέτοιες μέρες. Οι κατάρες του κυπριακού Ελληνισμού εξακολουθούν να τον συνοδεύουν για τον αδιαμφισβήτητο ρόλο του στην τραγωδία του 1974 και η μνήμη δεν αλλοιώνεται, έστω κι αν έχουν περάσει 40 χρόνια. Φέτος, ο Κίσινγκερ, στα 91 του, έδωσε ακόμα μιαν αφορμή να τον θυμηθούμε: Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση στην καρδιά. Σαν από τραγική ειρωνεία, μπήκε στο χειρουργείο αυτές τις μαύρες για εμάς μέρες, που η καρδιά της χώρας μας στάζει ακόμα αίμα από την αμφίστομη τουρκική μάχαιρα (αμερικανικής κατασκευής) που την έκοψε στα δυο το 1974, με τις ευλογίες του Κίσιγκερ. Θυμίζουμε ότι ο τότε Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ είχε τιμηθεί το 1973 με το Νόμπελ Ειρήνης για τη συμβολή του στον τερματισμό του πολέμου του Βιετνάμ. Ένα χρόνο αργότερα, θα μπορούσε να του απονεμηθεί και το Νόμπελ Πολέμου, αν υπήρχε τέτοιο βραβείο, για τη συμβολή του στην έναρξη του πολέμου κατά της Κύπρου...
ΜΠΟΞΕΡ

Οι άλλοι άφησαν πίσω το παρελθόν
Μαύρη η επέτειος του πραξικοπήματος, μαύρη και η εικόνα που εκπέμπουν τις τελευταίες μέρες οι πολιτικές δυνάμεις του τόπου. Διχαστικοί λόγοι, μονοπώλια πατριωτισμού, διαστρέβλωση ιστορικών γεγονότων, προσπάθεια συσπείρωσης οπαδών με αναρρίπιση φανατισμού και εμφάνιση «λειψάνων», όπως είπε και ο Περδίκης. Μερικά χρόνια μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, στον οποίο οι Γερμανοί προκάλεσαν εκείνη τη φοβερή παγκόσμια αιματοχυσία, η Γερμανία συμφιλιώθηκε με τον υπόλοιπο κόσμο. Δεν έμειναν όλοι κολλημένοι στην τραγωδία του παρελθόντος, αλλά το άφησαν πίσω (χωρίς βέβαια να το ξεχάσουν) και προχώρησαν αποφασιστικά στο μέλλον.

Εμείς εδώ, σαράντα χρόνια μετά το πραξικόπημα, εξακολουθούμε να υψώνουμε τους τόνους, να αναθεματίζουμε, να καταδικάζουμε και να αρνούμαστε να διδαχθούμε από τα λάθη του παρελθόντος. Για εμάς οι μαύρες επέτειοι δεν είναι αφορμή προβληματισμού, ενδοσκόπησης και ψύχραιμης ανάλυσης των ιστορικών δεδομένων, με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον. Είναι ευκαιρία να ακονίσουμε τα ξίφη του διχασμού, με το βλέμμα κολλημένο στο παρελθόν. Κάποιοι, μάλιστα, έχουν χτίσει την πολιτική τους σ’ αυτό...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ