Γιατί σιωπούν;


TOY ΑΓΑΜΕΜΝΟΝΑ ΞΕΝΟΦΩΝΤΟΣ*
Τόπε και το ΄κανε ο τότε υπουργός Εμπορίου. Όρισε ανώτατη τιμή πώλησης της βενζίνης. Έστησε πόδι και δεν αποδέχθηκε αύξηση ούτε ενός σεντ της λίρας. Δεν μπορούσε να ανεχτεί την άδικη μεταχείριση των καταναλωτών και τα υπερκέρδη των εισαγωγέων πετρελαιοειδών και/ή των πρατηριούχων. Μπράβο του. Τότε, μάθαμε και τη λέξη «πλαφόν».
Αυτός ήταν καιρός και πέρασε, αγαπητοί μου. Τα πράγματα έχουν αλλάξει. Τώρα έχουμε βρει δικό μας φυσικό αέριο (η λέξη «γκάζι» είναι χωριάτικη και δεν τη σερβίρουμε) στη θαλάσσιά μας περιοχή. Δεν είναι αστεία τα πράγματα. Μιλούμε για πάρα πολλά δισεκατομμύρια ευρώ, όρεξη να ΄χουμε για να τα φάμε. Ποιος υπουργός Εμπορίου διαθέτει τώρα τον χρόνο για να ασχοληθεί σοβαρά με τις αδικίες που διαπράττονται στα πετρελαιοειδή; Εάν οι τιμές είναι λίγο πιο πάνω ή λίγο πιο κάτω από τις κανονικές, δεν θα χαθεί ο κόσμος. Ο Υπουργός έχει τόσα άλλα να κάνει. Πρώτα πρέπει να μάθει πώς να μετατρέπει το αέριο σε δολάρια και μετά πώς να κάνει κέρδος. Και αυτός ο τερματικός, τι πονοκέφαλος, Θεέ μου. Αυτός μας έλειπε τώρα, ο Λευκωσιάτης ο βενζινάρης! Τι πεισματάρης άνθρωπος που είναι. Γιατί επιμένεις, κύριε, γιατί, σώνει και καλά θέλεις να πωλείς τα προϊόντα σου πιο φτηνά από τους άλλους; Άιντε, βρε φίλε, που πιστεύεις κι εσύ στον ανταγωνισμό!
Έλα όμως που ο βενζινάρης δεν τα βάζει κάτω. Έχει δίκαιο που πιστεύει πως έχει δίκαιο. Και δεν είναι μόνο τούτο. Ο άνθρωπος πολεμά για ένα πολύ σοβαρό θέμα αρχής, με κίνδυνο τη ζωή του. Κάποιοι τον εκβιάζουν. Βάζουν φωτιά στο αυτοκίνητο της συζύγου του και τον προειδοποιούν ότι θα του κάνουν μεγαλύτερο κακό. Αυτός επιμένει στο δίκιο του. Μετά, βάζουν φωτιά στην είσοδο του σπιτιού του και τον ξαναπροειδοποιούν. Αυτήν τη φορά τον απειλούν πως θα τον σκοτώσουν. Καταφεύγει στην Αστυνομία. Ζητά προστασία. Μα τι να σου κάνει η Αστυνομία; Άνθρωποι είναι και οι αστυνομικοί. Ζουν και αυτοί στην Κύπρο. Βλέπουν το χάος και οσφραίνονται τη βρομιά τριγύρω τους. Άλλωστε, πού θα βρεθούν τόσοι αστυνομικοί ώστε να εγγυηθούν την ασφάλειά του; Αυτοί που είναι διαθέσιμοι έχουν σοβαρά καθήκοντα να εκτελέσουν. Πρώτα απ' όλα, πρέπει να προστατεύσουν υπουργούς, γραμματείς, φαρισαίους και τον κόσμο στα γήπεδα. Και αλίμονό τους εάν κάτι πάει στραβά. Πάντοτε, αυτοί είναι που θα την πληρώσουν. Πώλησε κι εσύ, καλέ μου βενζινάρη, στις τιμές που πωλούν και οι άλλοι. Θα ησυχάσεις. Θα ηρεμήσεις.
Και ο Υπουργός, ο υπεύθυνος για την Αστυνομία, τι κάνει σε τέτοιες περιπτώσεις; Εκδίδει ανακοινώσεις και καταδικάζει, με τον πιο έντονο τρόπο, τα γεγονότα. Τι μου λέτε πως δεν είναι αρκετό. Τι μου μιλάτε τώρα για θέματα αρχών και δικαιωμάτων. Ο Υπουργός, αγαπητοί μου, έχει τόσα πολλά και δύσκολα προβλήματα να λύσει αυτήν τη στιγμή. Έχει να κατατρέξει και να εντοπίσει τους οικονομικούς εγκληματίες (να βάλει το μαχαίρι στο κόκκαλο, που λέμε), έχει να λύσει το πρόβλημα των αυτοκτονιών στις φυλακές, έχει να αστυνομεύσει τα γήπεδα, να αναδιαρθρώσει το αστυνομικό σώμα. Εξάλλου, δεν είναι αρκετό το ότι η Αστυνομία έχει αναλάβει την εξιχνίαση του εγκλήματος;
Αν ήμουν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, θα καλούσα τους δύο πιο πάνω Υπουργούς, θα τους τραβούσα το αφτί και θα τους έστελλα να λάβουν αμέσως άμεσα μέτρα, ανεξαρτήτως κόστους, ώστε ο βενζινάρης από τη Λευκωσία να συνεχίσει απρόσκοπτα και με ασφάλεια να πωλεί τα προϊόντα του στις ίδιες χαμηλές τιμές. Το θέμα είναι ύψιστης σημασίας, αν το έχετε συνειδητοποιήσει. Όμως, όλοι τους σιωπούν. Γιατί σιωπούν; Γιατί σιωπούν;
*Πολιτικός Επιστήμονας και Νομικός