Μια πολύχρονη και επικίνδυνη πολιτική
παραπλάνηση και απάτη


ΤΟΥ ΚΡΙΝΟΥ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗ*


Τα παράδοξα του αποτελέσματος των πρόσφατων Ευρωεκλογών είναι πολλά και ένα από αυτά είναι η διατήρηση από το ΑΚΕΛ των δύο εδρών, παρά τα υψηλά ποσοστά αποχής και τις απώλειες που είχε το κόμμα σε ψήφους, πάντα σε σύγκριση με τις προηγούμενες εκλογές.
Φυσικά, το παράδοξο σε ό,τι αφορά το ΑΚΕΛ δεν έχει αναδειχθεί τώρα, αλλά υφίσταται εδώ και πολλές δεκαετίες, όταν ακόμα η Κύπρος ήταν κάτω από τον βρετανικό ζυγό.
Το Κίνημα Ελληνικής Αντίστασης εκφράζει τον ειλικρινή του σεβασμό στον απλό άνθρωπο, τον κόσμο του ΑΚΕΛ, τον εργάτη, τον εργαζόμενο, τον αγωνιστή της γης, που πίστεψε στο όραμα της κοινωνικής δικαιοσύνης και της ισότητας, που του έχει πλασάρει περίτεχνα η κομματική νομενκλατούρα.
Πιστεύουμε όμως, επίσης με ειλικρίνεια, ότι θα πρέπει τα πράγματα να λέγονται όπως είναι και όχι όπως θέλουν κάποιοι να τα παρουσιάζουν, στρεβλά και εκτός πραγματικότητας.

Επιγραμματικά, εντός του χώρου που μπορεί να προσφέρεται από ένα άρθρο, θα καταγράψουμε κάποιες ιστορικές πραγματικότητες, χωρίς να ισχυριζόμαστε βεβαίως ότι εκπονούμε ιστορικό σύγγραμμα.

Μετά που οι Βρετανοί αποικιοκράτες έθεσαν εκτός νόμου το Κομμουνιστικό Κόμμα Κύπρου, ιδρύθηκε και εμφανίστηκε στην πολιτική σκηνή το ΑΚΕΛ, το οποίο αφέθηκε να λειτουργεί χωρίς την προβολή ιδιαίτερων προσκομμάτων από τους αποικιοκράτες. Μήπως οι Βρετανοί δεν γνώριζαν ότι το ΑΚΕΛ ήταν η διάδοχος κατάσταση του Κομμουνιστικού Κόμματος Κύπρου; Αυτό είναι από τα πρώτα παράδοξα.

Η δράση του ΑΚΕΛ επικεντρώθηκε στην κοινωνική διάσταση. Από την πρώτη στιγμή επιδίωξε -και εν πολλοίς τα κατάφερε- να παρουσιάζεται ως ο εκφραστής της φτωχολογιάς. Επιδίωξε η κομματική ηγεσία του ΑΚΕΛ να αναδείξει ένα ταξικό ζήτημα, αποκρύβοντας ωστόσο ότι τα ταξικά προβλήματα και τα κοινωνικά ζητήματα στην Κύπρο ήταν κατά κύριο λόγο απόρροια του καταπιεστικού καθεστώτος των Εγγλέζων. Με αυτήν την τακτική, προσπάθησε να θέσει στο περιθώριο την εθνική διάσταση και τους εθνικούς πόθους των Ελλήνων της Κύπρου. Φυσικά, κατά καιρούς, στο ΑΚΕΛ αφουγκράζονταν τις εθνικές αγωνίες των Ελλήνων του τόπου μας και εξέφραζαν απόψεις περί ενώσεως της Κύπρου με την Ελλάδα, οι οποίες όμως δεν ήταν ειλικρινείς, και απλώς εξυπηρετούσαν τους κομματικούς σχεδιασμούς και ξένα σκοτεινά συμφέροντα.
Θα παραμείνει αιώνια στη μνήμη των Ελλήνων της Κύπρου η φράση του πρώην Προέδρου της Δημοκρατίας Δ. Χριστόφια: «Είμαστε πιο κοντά στους Σύριους παρά στους Έλληνες».

Αυτό αποδεικνύεται από τη στάση τους έναντι του αγώνα της ΕΟΚΑ, τον οποίο αφόρισαν και λοιδόρησαν, αλλά όταν κατάλαβαν ότι δεν μπορούσαν να τον πολεμήσουν, έμειναν περίπου απαθείς, εκτός από κάποιες περιπτώσεις αριστερών προδοτών. Να σημειώσουμε ότι κατά τη διάρκεια του αγώνα της ΕΟΚΑ, αποδείχθηκε η σχέση του ΑΚΕΛ με τη βρετανική πολιτική μέσα από ντοκουμέντα, όπως π.χ. αλληλογραφία με το βρετανικό κομμουνιστικό κόμμα, συγγράμματα και αναφορές από ιστορικούς αγωνιστές και πολιτικούς, και από τα κατ΄ επιλογήν δημοσιευθέντα έγγραφα του Υπουργείου Εξωτερικών της Αγγλίας. Η πολιτική του ΑΚΕΛ χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι πάνω απ΄ όλα τοποθετείται το συμφέρον του κόμματος και μια αρρωστημένη εμμονή και μονολιθικότητα της οργάνωσης και των οπαδών του.
Αυτή η πολιτική νοοτροπία είναι που κατατάσσει το ΑΚΕΛ στα αντεθνικά κόμματα, καθώς εάν το συμφέρον του κόμματος δεν συνάδει με το εθνικό συμφέρον, αυτό που θα κυριαρχήσει είναι το πρώτο. Σημειώσαμε ήδη τη στάση του ΑΚΕΛ έναντι του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ, υπάρχουν όμως και πολλά άλλα παραδείγματα. Μετά την ανεξαρτησία, το συμφέρον του κόμματος υπέβαλλε εναντίωση στον Μακάριο, λίγο μετά αυτό άλλαξε. Μετά την εισβολή, ο Σπύρος Κυπριανού ήταν αρεστός, μέχρι που αντέδρασε σε επιβολή κακής λύσης στο Κυπριακό. Αυτό επαναλήφθηκε και με τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο. Ανέδειξαν τον πλέον ενδοτικό Γιώργο Βασιλείου στην ηγεσία του τόπου, για να επιβάλει στη στρατηγική των Ελληνοκυπρίων την καταστροφική διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία. Υποστήριζαν πάντα λύση όχι εθνικά συμφέρουσα, γιατί στόχος τους είναι να έχουν πάντα μερίδιο στην εξουσία, σε συνεργασία με Τουρκοκύπριους «συντρόφους» τους, χωρίς να έχουν ως πρώτη προτεραιότητα ότι η Κύπρος είναι κομμάτι του ελληνικού έθνους. Γι΄ αυτό και οι θέσεις τους είναι εθνομηδενιστικές, σε πολλά επίπεδα. Θυσιάζουν τα πάντα, το Έθνος, ακόμα και την Κυπριακή Δημοκρατία, στον βωμό της ιδεολογικής σύγκλισης Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, και τη συντήρηση της σύγκρουσης Μακαριακών, Γριβικών ή ακόμα και κομμουνιστών δεξιών!
Με τα εγκληματικά τους λάθη, κατά τη διάρκεια της διακυβέρνησής τους, κατέστρεψαν ένα σημαντικό όπλο της Κύπρου, την οικονομική δύναμη των Ελληνοκυπρίων, αλλά και κλόνισαν συθέμελα τον κοινωνικό ιστό με τις εθνομηδενιστικές, φιλομεταναστευτικές και επαναπροσεγγιστικές θέσεις και δραστηριότητές τους.

Παρά τη φαινομενική τους αντιπαράθεση, συμπλέουν πλήρως με τη φιλοαγγλική δεξιά, στο κλείσιμο άρον-άρον του Κυπριακού, αλλά για να συγκρατούν τον κόσμο στο κομματικό μαντρί, παρουσιάζονται ως αντιμνημονιακοί, παρά την τεράστια ευθύνη που φέρουν για την υπαγωγή μας στη δικτατορία της Τρόικας και τα ψυχολογικά, κοινωνικά και άλλα προβλήματα που επέφερε.Το ΑΚΕΛ καταφέρνει για δεκάδες χρόνια να παραπλανά και να εξαπατά τον κόσμο, και να διατηρεί πρωταγωνιστικό ρόλο στο πολιτικό σκηνικό της Κύπρου.

*Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης