Στο ντιβανι
Ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης λίγο πριν αναλάβει να επιλύσει τα προβλήματα στη Σεξουαλική Ζωή του Κυρίου και της Κυρίας Νικολαΐδη, επί σκηνής, κάθεται αναπαυτικά στο ντιβάνι της Madame Figaro και διηγείται τη δική του ιστορία!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΛΦΑΜΑΝΩΛΗΣ

Ανήκει στην κατηγορία των ηθοποιών κοινής αποδοχής, γιατί απλούστατα ο καθένας έχει τους δικούς του λόγους για τους οποίους αγαπά και θαυμάζει τον Ιεροκλή Μιχαηλίδη. Κάποιοι τον αγαπούν από το σατιρικό μουσικοθεατρικό σχήμα Άγαμοι Θύται το οποίο άφησε εποχή. Κάποιοι άλλοι από τη συμμετοχή του σε τηλεοπτικές σειρές όπως το Είμαστε στον Αέρα, L.A.P.D αλλά και για το ρόλο του Αστυνόμου Μπεκα στην ομώνυμη σειρά. Οι φανατικοί του κινηματογράφου δεν μπορούν να ξεχάσουν τις σπουδαίες του ερμηνείες στις ταινίες Πολίτικη Κουζίνα, Μαύρο Γάλα, Safe Sex και Πίσω Πόρτα, η οποία του χάρισε το κρατικό βραβείο ερμηνείας Β’ Ανδρικού ρόλου. Όσο για το θέατρο, η παρουσία του είναι ακόμη πιο εμβληματική με μια μεγάλη γκάμα παραστάσεων και ρόλων. Το χειμώνα κέρδισε το ελλαδικό κοινό με το δραματικό έργο του Γιάννη Τσίρου, Άγριος Σπόρος, μία παράσταση που θα συνεχιστεί και την επόμενη σεζόν, ενώ αυτή την περίοδο «φορά» τη ρόμπα του ψυχολόγου-σεξολόγου και αναλαμβάνει να λύσει τα σεξουαλικά προβλήματα ενός ζευγαριού και γιατί όχι και του θεατρικού κοινού. Πρωταγωνιστεί στο πετυχημένο έργο της Δήμητρας Παπαδοπούλου Η Σεξουαλική Ζωή Του Κύριου Και Της Κυρίας Νικολαΐδη, που ανεβαίνει στην Κύπρο σε σκηνοθεσία Αθηνάς Ξενίδου κι υπόσχεται ένα θεατρικό group therapy.
Η σεξουαλική ζωή του Κυρίου Και Της Κυρίας Νικολαΐδη λοιπόν… Πώς προέκυψε η συμμετοχή σας στην παράσταση;
Με τη Δήμητρα Παπαδοπούλου, είμαστε πολλά χρόνια φίλοι. Επανειλημμένως λέγαμε να συνεργαστούμε και όσες φορές δεν έτυχε, έφταιγα κυρίως εγώ. Τώρα λοιπόν, εκεί που είχα αποφασίσει να μην κάνω τίποτα το καλοκαίρι, μου πρότεινε να συμμετάσχω σε αυτή τη δουλειά, όπου οι παραστάσεις είναι πολύ συγκεκριμένες. Ήθελα πάρα πολύ να κάνω κάτι με τη Δήμητρα. Το χρωστούσα στον εαυτό μου. Απ’ εκεί και πέρα έπαιξε ρόλο και το έργο. Είναι ένα ιδιαίτερο κωμικό έργο, το οποίο το απόλαυσα. Παρακολούθησα τις παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη και το ζήλεψα.
Και έχετε και ένα ρόλο πολύ ενδιαφέροντα στην παράσταση…
Είναι όντως πολύ ενδιαφέρων ο ρόλος του ψυχολόγου-σεξολόγου, αλλά είναι και για μένα λίγο δύσκολο όλο αυτό, γιατί ο Γιάννης Ζουγανέλης που έπαιξε αυτό το ρόλο στην παράσταση που ανέβηκε στην Ελλάδα, ήταν εκπληκτικός. Είμαι θαυμαστής της ιδιαιτερότητας και της προσωπικότητας του Ζουγανέλη, γι’ αυτό και έχω ένα μικρό φόβο αλλά δεν πειράζει, είναι μέσα στο πλαίσιο.
Είμαι σίγουρη, όμως, πως δεν έχετε κανένα φόβο σχετικά με το παιγνίδι με το κοινό που εμπερικλείει αυτός ρόλος…
Μου αρέσει πολύ αυτό και το έχω κάνει κι άλλες φορές στη ζωή μου. Θα έλεγα ότι μαζί με δυο τρεις συναδέλφους, είμαστε οι πρώτοι διδάξαντες του λεγόμενου Interactive. Το πρωτοκάναμε πριν είκοσι χρόνια με την παράσταση Ολόκληρος ο Σαίξπηρ σε Μια Ώρα. Με ελκύει πολύ αυτό το παιγνίδι με το κοινό.
Ο Κύπριος θεατής θα αναγνωρίσει τον εαυτό του, στους χαρακτήρες του έργου;
Απολύτως, γιατί η παράσταση αφορά στις σχέσεις ενός ζευγαριού. Θέματα που απασχολούν όλες τις εποχές. Πολύ περισσότερο ίσως σήμερα, γιατί τα συζητάμε. Στις πλείστες παρέες οι αναλύσεις των σχέσεων και ο έρωτας είναι τα πιο συζητημένα θέματα. Το έργο έχει και μία σοβαρή διάσταση. Θίγει σοβαρά θέματα με πολύ χιούμορ και διάθεση ψαξίματος και σε επίπεδο παιχνιδιού λειτουργεί ψυχοθεραπευτικά μέσα από την ψυχαγωγία.
Σε εσάς επιδρά θεραπευτικά αυτός ο ρόλος;
Το θέατρο λειτουργεί γενικά ψυχοθεραπευτικά, διότι οι περισσότεροι ηθοποιοί θα ήμασταν ακόμη πιο προβληματικοί, αν δεν είχαμε και αυτή τη διέξοδο.
Με τους φίλους σας αναλαμβάνετε καμιά φορά το ρόλο του ψυχολόγου;
Βέβαια κι αυτό αλλάζει μεταξύ φίλων. Η ψυχανάλυση, η ψυχαγωγία και η εξομολόγηση είναι κάτι το οποίο είναι μόνιμο φαινόμενο. Χρόνια τώρα. (γέλια)
Η οικονομική κρίση που βιώνουμε επηρέασε πολλούς ανθρώπους δημιουργικά. Σε εσάς τι λειτούργησε προστατευτικά ως προς το να μη χάσετε τη δημιουργικότητά σας;
Δεν νομίζω ότι λειτούργησε κάτι ως ανάχωμα. Έτυχε να κάνω και κάποιες προσωπικές κινήσεις επαγγελματικές, οι οποίες μου δημιούργησαν ένα πρόσθετο πρόβλημα και νομίζω ότι βρέθηκα σε ένα κρίσιμο σημείο. Σ’ ένα αδιέξοδο εσωτερικό. Νομίζω ότι δεν το πήρα χαμπάρι γρήγορα και νομίζω το χειρίστηκα λίγο λάθος. Έτυχε να βρεθώ σε μία μάλλον δύσκολη θέση, αλλά σε βαθύτερο επίπεδο ψυχικό.
Η τέχνη δεν βοηθά όμως έναν άνθρωπο να σταθεί στα πόδια του;
Οπωσδήποτε. Είναι μεγάλη παρηγοριά σε όλες τις εποχές. Είναι παρηγοριά στο μεγαλύτερο κομμάτι που είναι τα υπαρξιακά ερωτήματα στον άνθρωπο. Μετά, εντάξει, έρχονται τ’ άλλα. Υπάρχει βέβαια το πρόβλημα της επιβίωσης που είναι άμεσο, αλλά ούτως η άλλως η τέχνη είναι μεγάλη καταφυγή. Δεν υπάρχει άλλος παρηγορητικός τρόπος. Ενδεχομένως για κάποιους να είναι η θρησκεία, για άλλους ο έρωτας και για κάποιους η τέχνη.
Ας αφήσουμε όμως το σήμερα, έχετε διανύσει μία μεγάλη διαδρομή γεμάτη επιτυχίες. Καμιά φορά όταν κοιτάζετε πίσω πώς αισθάνεστε;
Δεν κάνω τέτοιους απολογισμούς, είναι σαν φυσική συνέπεια της ζωής. Όπως όλοι οι άνθρωποι έτσι και εγώ, κάνουν μία διαδρομή και όταν βλέπουν πίσω ορισμένα πράγματα τα αναπολούν με νοσταλγία. Τα βιώνουν όμως όχι σαν αποτέλεσμα, αλλά σαν μία διαδικασία η οποία ήταν ευχάριστη όταν γινόταν. Μεγαλώνοντας κι ωριμάζοντας οι άνθρωποι μπορεί να γίνονται σοφότεροι, έχουν όμως και μια νοσταλγία για τα νιάτα.
Κάνατε όλα όσα ονειρευτήκατε, όταν αποφασίσετε να ασχοληθείτε με την υποκριτική;
Από μία άποψη έχω κάνει και περισσότερα απ’ αυτά που ήθελα. Από μια άλλη, υπάρχουν πράγματα, τα οποία θέλω και ελπίζω να τα κάνω. Εάν δεν θα κάνω όμως, δεν θα τα νιώσω ως έλλειμμα. Έχω ελέγξει τη ματαιοδοξία μου. Έχω μία βαθύτερη σχέση με τα πράγματα που θέλω να κάνω, αλλά πολύ πιο ήρεμη και πολύ πιο καθαρή.
Ήταν δύσκολη αυτή η πορεία;
Θα έλεγα πως ναι. Ήταν πολύ δύσκολη, αλλά όταν συνέβαινε δεν την εκλάμβανα ως τέτοια. Στην πρώτη δεκαετία της επαγγελματικής μου ζωής βίωσα συνεχείς απορρίψεις και πολύ μεγάλη φτώχεια σε όλα τα επίπεδα και στην καθημερινότητα. Επειδή ήμουν ίσως νέος και προσηλωμένος το έβλεπα με πολύ πάθος όλο αυτό. Τώρα που τα κοιτάω από μακριά λέω «Ήταν δύσκολα. Πώς το έκανα;».
Μία από τις κορυφαίες στιγμές της καριέρας σας ήταν το 1990, όταν δημιουργήσατε το σατιρικό μουσικοθεατρικό σχήμα Άγαμοι Θύται, ποιες αναμνήσεις κρατάτε από εκείνη την εποχή;
Οι πιο έντονες αναμνήσεις προέρχονται από πρώτα δυο χρόνια, όπου προσπαθούσα να στήσω αυτή τη δουλειά, που ήταν ένας ιδιαίτερος χώρος του καμπαρέ σατιρικού θεάτρου με μουσική. Εκεί δεν ήμουν μόνο ένας ηθοποιός αλλά ένας περφόρμερ και είχα και την ευθύνη της παραγωγής και της σκηνοθεσίας και το μεγαλύτερο μέρος των κειμένων. Ήταν πολύ δημιουργική εποχή και έχω πολύ ευχάριστες αναμνήσεις.
Ήταν και κάτι πολύ πρωτοποριακό για την εποχή έτσι;
Ήταν κάτι εξωφρενικό για πολλούς, αλλά για μένα ήταν κάτι σαν φυσική συνέπεια. Ήταν κάτι που συνέβαινε μονοπωλιακά. Δεν το αντιμετώπιζα ως τέτοιο. Αλλά αυτό που ήταν αναπάντεχο, ήταν όταν μετά από ένα μεγάλο διάστημα που δεν προσέλκυε κόσμο, άρχισε να γίνεται αποδεκτό. Αυτή ήταν η πρώτη αποδοχή ίσως μετά από πολλά χρόνια.
Ένα μεγάλο κομμάτι της καριέρας σας, που σας έκανε ιδιαίτερα γνωστό είναι η τηλεόραση. Ποιο ρόλο έχει στη ζωή σας;
Η τηλεόραση για μένα έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο. Πρώτο ήταν πολύ καλό υποκατάστατο για το σινεμά -γιατί το αγαπώ πολύ- και μου λείπει ακόμη. Δεύτερο ήταν και θέμα βιοπορισμού, διότι με το θέατρο και όλα αυτά που κάναμε δεν μπορούσες να ζήσεις. Απ’ εκεί και πέρα σε φέρνει σε επαφή με πολύ περισσότερο κόσμο κι έτσι μπορείς να κάνεις όλες τις άλλες δουλειές που θέλεις. Μπορείς να συστήσεις ένα μέρος της δουλειάς σου. Οπότε τα οφέλη της ήταν πολλαπλά και κάποιες φορές και υποκριτικά, γιατί αν κάνεις μία προσεγμένη δουλειά - πράγμα δύσκολο, γιατί έχει πολύ γρήγορους ρυθμούς κι αυτό είναι το μεγάλο της μειονέκτημα- υποκριτικά μπορεί να σε ευεργετήσει. Να λειάνει αυτά που έχεις κάνει όλα αυτά τα χρόνια στο θέατρο.
Αγαπάτε όλες σας τις δουλειές;
Όχι, υπάρχουν μια-δυο δουλειές που μετάνιωσα που τις έκανα. Αλλά όλες τις ξεκίνησα με το ίδιο αίσθημα αισιοδοξίας. Για κάποιες εκ των υστέρων ένιωσα απογοήτευση, αλλά αυτό είναι φυσιολογικό. Ακόμη και στο θέατρο μού έχει συμβεί αυτό. Δεν γίνεται στη ζωή σου να κάνεις εκατό τοις εκατό δουλειές, οι οποίες δεν θα σε απογοητεύσουν. Εγώ θεωρώ τον εαυτό μου τυχερό, γιατί οι εννέα στις δέκα, μου άρεσαν. Κάπου-κάπου στραβώνει καμία.
Μάθατε όμως φαντάζομαι από αυτές που στράβωσαν…
Σαφώς μαθαίνεις. Λόγω χαρακτήρα πάντως, έχω πει όχι σε πάρα πολλές δουλειές, γιατί εάν δεν με ενθουσιάζει κάτι δεν μπορώ να το κάνω. Οπότε αυτό με προστάτευσε από το να κάνω περισσότερες ανοησίες.
Καλλιτεχνικά μπορείτε να αποδώσετε με μεγάλη επιτυχία κωμικούς και δραματικούς ρόλους. Είναι δύο στοιχεία που σας συμπληρώνουν;
Εγώ πιστεύω ότι οι ρόλοι έχουν ένα τρόπο προσέγγισης. Η πεμπτουσία της υποκριτικής είναι η αλήθεια και η αληθοφάνεια. Πιστεύω ότι και η κωμωδία εμπεριέχει πάντα δραματικά και συναισθηματικά στοιχεία. Βέβαια δεν θεωρώ τον εαυτό μου φύσει κωμικό. Επειδή αγαπώ την κωμωδία, προσπαθώ να μάθω πώς παίζεται. Οι δραματικοί ρόλοι μου φαίνονται πιο οικείοι. Είναι πιο κοντά σε εμένα απλά προσπάθησα και τα δυο να τα υπηρετήσω. Δεν τα ξεχώριζα σαν δυο διαφορετικά πράγματα και πολλές φορές προσπαθώ να συνυπάρχουν σε ένα ρόλο και τα δύο στοιχεία.
Είναι κάτι που δεν κάνατε και το έχετε απωθημένο καλλιτεχνικά;
Ως είδος όχι. Απλώς αυτό που μου λείπει περισσότερο είναι το σινεμά. Θα ήθελα να παίζω σε καλές ταινίες και ενδεχομένως να σκηνοθετήσω και καμιά ταινία. Αυτά είναι οι μεγάλες μου φιλοδοξίες και τα πράγματα που μου λείπουν λίγο περισσότερο και φυσικά να δουλέψω με πολύ σπουδαίους σκηνοθέτες και ηθοποιούς από την Ελλάδα και το εξωτερικό.
Η Μαργαρίτα, το bar-restaurant που φτιάξατε στη Θεσσαλονίκη ήταν ένα απωθημένο;
Κάνω κατά καιρούς τέτοιες ανοησίες. Για κάποιο λόγο επειδή ήθελα να μένω και στη Θεσσαλονίκη περισσότερο, έκανα αυτό το μαγαζί, το οποίο ήταν πάρα πολύ δύσκολο εγχείρημα, γιατί μαζί με όλες τις άλλες δουλειές με κούρασε ιδιαίτερα.
Γιατί αισθάνομαι πως η Θεσσαλονίκη έχει μία ιδιαίτερη θέση στην καρδιά σας;
Ναι, έχει. Επειδή εγώ ακριβώς δεν έχω γεννηθεί στη Θεσσαλονίκη, αλλά μεγάλωσα εκεί ήταν μια επιλογή πατρίδας. Την επέλεξα για κάποιο λόγο που δεν ξέρω, είναι η πόλη που αγαπώ, που πέρασα πολύ ωραία χρόνια, που επιστρέφω σε αυτήν και που πολλές φορές βίωσα και μεγάλες απογοητεύσεις. Είναι μία σχέση αγάπης και έντασης.
Θα σκεφτόσασταν ποτέ να ασχοληθείτε με την τοπική αυτοδιοίκηση;
Μου πέρασε μερικές φορές από το μυαλό, αλλά νομίζω πως δεν είμαι ικανός να το κάνω λόγω ιδιοσυγκρασίας. Μου ζήτησαν επανειλημμένα να γίνω δήμαρχος και τέτοια, αλλά νομίζω ότι δεν έπρεπε να το κάνω και δεν το μετάνιωσα.
Τι πιστεύετε για την πολιτική κατάσταση στην Ελλάδα και την παρουσία της Χρυσής Αυγής;
Τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα, κρίσιμα και αδιέξοδα. Καλούμαστε αυτή τη στιγμή να βρούμε τον εαυτό μας, την ταυτότητά μας και να στήσουμε μία πολύ δικαιότερη κοινωνία. Είμαι από τους ανθρώπους που γκρίνιαζαν με την προηγούμενη πολιτική κατάσταση, όταν όλοι μας ήμασταν «ευτυχισμένοι». Υποστήριζα ότι ζούμε τυχαία και πως έχουμε κάνει πολύ σοβαρά λάθη σε αυτό που ονομάζουμε ελληνική κοινωνία και κράτος. Δεν νομίζω ότι έχουμε βρει ακόμη λύσεις, γιατί οι λύσεις είναι επώδυνες και θέλει να αλλάξουμε όλοι μας ατομικά. Αυτό που ελπίζω όμως, είναι να μπορέσουμε να προχωρήσουμε με διάλογο, αλληλεγγύη κι αυτοσυγκράτηση για να μην φτάσουμε σε ρίξεις και συγκρούσεις, οι οποίες θα είναι επικίνδυνες. Ρίξεις και συγκρούσεις πρέπει να γίνουν, αλλά σε πολιτικό επίπεδο με θεσμούς και νοοτροπίες, όχι μεταξύ μας, γιατί τους χώρους που αναφέρατε, που έχουν μισαλλοδοξία και βία, τους θεωρώ πάρα πολύ επικίνδυνους.
Τι σας κάνει να χαμογελάτε σήμερα;
Δεν έχω πολλά. Ίσως η ύπαρξη των ανθρώπων που αγαπώ, όταν είναι καλά, αυτή η καθημερινή επαφή σε ασήμαντες στιγμές η ξεκούραση οικογενειακής συνεύρεσης λειτουργούν ιδιαίτερα παρηγορητικά.
Ο έρωτας είναι μία πηγή χαράς;
Στη ζωή μου γενικά ναι. Τώρα είναι πολύ μακρινό παρελθόν φοβάμαι, δεν ξέρω αν είναι περιστασιακό. Μάλλον είναι η μέση ηλικία που αρχίζεις και είσαι πολύ ψύχραιμος και είναι κάτι που δεν το έχεις στην ημερήσια διάταξη. Με τη γενικότερη έννοια όμως θέλω με όλα τα πράγματα που ασχολούμαι να έχω ερωτική σχέση. Αυτό είναι κανόνας, πρέπει να με διακρίνει η αίσθηση του πάθους για οτιδήποτε κάνω.
Πρόσφατα περάσατε μία περιπέτεια με την υγεία σας, αυτό συνέβαλε ως προς το να επαναπροσδιορίσετε τις προτεραιότητες σας;
Ναι μέχρι ένα βαθμό ναι, αλλά δυστυχώς όχι όσο έπρεπε. Με επανέφερε λίγο στην τάξη, γιατί νομίζω ότι προέκυψε από υπερβολικό στρες κι από λάθος επιλογές, αλλά ελπίζω να βρω τρόπο να επανέλθω απολύτως στην εσωτερική μου ισορροπία!
ΜΟΤΤΟ

«Έτυχε να κάνω κάποιες προσωπικές κινήσεις επαγγελματικές, οι οποίες μου δημιούργησαν ένα πρόσθετο πρόβλημα και νομίζω ότι βρέθηκα σε ένα κρίσιμο σημείο. Σ’ ένα αδιέξοδο εσωτερικό. Νομίζω ότι δεν το πήρα χαμπάρι γρήγορα και νομίζω το χειρίστηκα λίγο λάθος. Έτυχε να βρεθώ σε μία μάλλον δύσκολη θέση, αλλά σε βαθύτερο επίπεδο ψυχικό».
«Στην πρώτη δεκαετία της επαγγελματικής μου ζωής βίωσα συνεχείς απορρίψεις και πολύ μεγάλη φτώχεια σε όλα τα επίπεδα και στην καθημερινότητα. Επειδή ήμουν ίσως νέος και προσηλωμένος το έβλεπα με πολύ πάθος όλο αυτό. Τώρα που τα κοιτώ από μακριά λέω ‘Ήταν δύσκολα. Πώς το έκανα’;»