Περνά ο καιρός

Και αφήνει πίσω του σημάδια. Δεν μιλώ για ρυτίδες, εμείς τις μόνες ρυτίδες που απολαμβάνουμε είναι εκείνες που σχηματίζονται από τα χαμόγελα και τα γέλια. Για τα σημάδια στην ψυχή μιλώ… για εκείνες τις αναμνήσεις που κάνουν το βλέμμα σου να ξεμακραίνει και να αφήνετε πάνω σε μια εικόνα που χαράχτηκε στη μνήμη. Περνά ο καιρός. Πότε ήταν χειμώνας, πότε γιορτές, πότε γενέθλια… Περνά ο καιρός και έγινε καλοκαίρι. Αυτό το καλοκαίρι που είναι εδώ για να σου δώσει ανάσες ξεκούρασης και ανεμελιάς. Λίγο πιο στριμόκωλο από προηγούμενα καλοκαίρια αλλά με περισσότερα πράγματα να κάνεις και να ζήσεις. Γιατί η ζωή θέλει τρόπο για να είναι όμορφη. Η ζωή θέλει παρέα. Και φέτος σε βάζουμε σε πρόγραμμα. Μουσικές, θέατρα, φεστιβάλ, εμφανίσεις, DJs, σινεμά, και όλα όσα δίνουν, βρε παιδί μου, αυτό το κάτι άλλο στις νύχτες. Οι παλιές πόλεις είναι στα καλύτερά τους, όπου και αν βρίσκεσαι. Η Λάρνακα ανανεώνεται, η Λεμεσός πετά, η Λευκωσία ξανανιώνει, η Πάφος ανασαίνει και η ελεύθερη Αμμόχωστος έχει την τιμητική της. Περνά ο καιρός, ήρθε ο Ιούνιος, ένας μήνας που σε προετοιμάζει. Έχουν αρχίσει τα πρώτα τηλεφωνήματα: Πότε θα πάρουμε άδεια, πού θα πάμε, τι θα κάνουμε. Αυτά είναι ερωτήματα όχι τα άλλα… τα άλλα πονάνε. Και το καλοκαίρι δεν σηκώνει συννεφιασμένα πρόσωπα, τα θέλει όλα ξάστερα και φωτεινά. Περνά ο καιρός, σαράντα χρόνια πάνε. Θα αρχίσουν όλοι να μετρούν πληγές. Εμείς τις μετρούμε κάθε μέρα, δεν περιμένουμε τις επετείους. Θα μου πεις νωρίς το ξεκίνησες. Και θα σου απαντήσω… ναι, αλλά άργησαν! Επειδή σου μίλησα για καλοκαίρι, για χαρά και ξεγνοιασιά. Επειδή θα σε συναντήσω στις παραλίες που θα παίζεις με τις ρακέτες του Time Out (κλασική αξία) και θα με χτυπάς με το μπαλάκι σου. Επειδή θα είσαι στο διπλανό τραπέζι με την παρέα πίνοντας και γελώντας. Για αυτό ξεκίνησα από τώρα. Γιατί εγώ, όπως και πολλοί άλλοι, κάθε καλοκαίρι, κάθε χειμώνα αλλά και γενικότερα κάθε εποχή έχουμε κάτι που μας πληγώνει. Το ότι πρέπει να πούμε πως πάμε στην ελεύθερη Αμμόχωστο και όχι στην Αμμόχωστο. Το ότι δεν θα βουτήξουμε στον Απόστολο Ανδρέα, δεν θα φάμε ψαράκι στο λιμάνι της Κερύνειας, δεν θα κολυμπήσουμε στην κόκκινη παραλία του Ξερού. Δεν ξέρω αλλά ωραίο το καλοκαίρι, καλές και οι εκδρομές, ωραίες και οι παραλίες αλλά κάποιοι δεν θα επιπλεύσουμε αυτό το καλοκαίρι γιατί δεν είμαστε φελλοί και 40 χρόνια είναι πολλά!