CITY LIFE
Κείμενο Γιάννης Χ. Πέτεβης
Φωτογραφία Ειρήνη Αθανασίου

Ανδρέας Αναστασίου
Συνθέτης
21 χρονών

Πού: Τον συναντήσαμε σε φιλικό σπίτι στη Λάρνακα.
Πότε: Τη Δευτέρα 14 Απριλίου.

Πες μας λίγα πράγματα για σένα. Από πού είσαι, με τι ασχολείσαι και γιατί ασχολείσαι με αυτό.
Κατάγομαι από τη Λάρνακα και είμαι 21 χρόνων. Ασχολούμαι επαγγελματικά με τη σύνθεση εδώ και 4 χρόνια, στα οποία και μετρώ δυο συμμετοχές στη Eurovision, το 2011 με την Κύπρο και το 2013 με το Βέλγιο, αρκετές συμμετοχές σε εθνικούς διαγωνισμούς ανά την Ευρώπη για την επιλογή των συμμετοχών για τη Eurovision, μια θεατρική παιδική παράσταση, συμμετοχή σε διεθνή φεστιβάλ μουσικής στο εξωτερικό εκπροσωπώντας την Κύπρο κ.ά. Επίσης δικά μου τραγούδια έχουν κυκλοφορήσει σε Κύπρο, Ελλάδα, Λιθουανία, Φινλανδία, Μολδαβία, Ρουμανία και Νότια Αφρική.
Ποια θα περιέγραφες ως την πιο δυνατή συναισθηματικά στιγμή σου όσον αφορά στα επαγγελματικά σου μέχρι σήμερα;
Ήμουν στη Γερμανία για τις ανάγκες της προετοιμασίας της συμμετοχής το 2011, όταν σε μια δημοσιογραφική διάσκεψη ζήτησε να με δει ένας κύριος που ήταν εκ γενετής τυφλός. Όταν πήγα κοντά του με αγκάλιασε και με ευχαρίστησε για το τραγούδι που είχα γράψει. Αυτή τη στιγμή δεν θα την ξεχάσω ποτέ γιατί από αυτό διαφαίνεται ότι μέσα από τη δουλειά σου μπορείς να γίνεις πολύ σημαντικός για κάποιους ανθρώπους, παρόλο που δεν ξέρουν καν ποιος είσαι. Αυτό θεωρώ πως είναι η μαγεία της μουσικής. Να καταφέρνεις μέσα από τις ιδέες σου να συνεπαίρνεις και άλλους ανθρώπους στη δική σου πορεία.

Είναι αλήθεια αυτό που λένε πως “είμαστε αυτό που ακούμε”;
Κατά τη δική μου άποψη αυτό δεν ισχύει. Μπορεί να υπάρχουν κάποια στερεότυπα για κάποια είδη μουσικής που να μας δημιουργούν και κάποιες εικόνες αλλά για εμένα η μουσική είναι μια. Ένα κλασικό παράδειγμα είναι ο διαχωρισμός της μουσικής μεταξύ εμπορικής και ποιοτικής. Δεν υπάρχει ποιοτική ή εμπορική μουσική, απλώς υπάρχει διαφορά στον τρόπο που θα παρουσιάσεις τη δουλειά σου και αν θα αρκεστείς μόνο σε αυτό. Μπορεί ο καθένας από εμάς να ακούει διαφορετικά είδη μουσικής αλλά αυτό στηρίζεται στο γούστο του καθενός και στη διάθεση που μπορεί να έχει.
Εσύ, βάσει των ακουσμάτων σου, πώς θα περιέγραφες τον εαυτό σου;
Με βάση τα δικά μου ακούσματα θα περιέγραφα τον εαυτό μου περίεργο, διότι ακούω σχεδόν τα πάντα πολύ ευχάριστα. Έχω μια ιδιαίτερη προτίμηση στην ξένη μουσική αλλά ακούω από κλασική μουσική μέχρι λαϊκά. Ίσως αυτό έχει να κάνει με το ότι και ο πατέρας μου είναι μουσικός και είχα από πολύ μικρή ηλικία συνεχή επαφή με τη μουσική.
Κατά τη γνώμη σου, οδεύοντας σε μια παγκοσμιοποίηση της μουσικής, χάνονται τα χαρακτηριστικά ακούσματα κάθε χώρας; Η απλώς προσαρμοστήκαμε με τους καιρούς.
Συμφωνώ πως η μουσική βιομηχανία όπως την αποκαλούμε έχει ομογενοποιηθεί. Λαμπρό παράδειγμα αποτελεί η άνθηση της electronic μουσικής σκηνής και στην Ελλάδα όπως και στον υπόλοιπο πλανήτη. Απλώς θεωρώ ότι το κοινό είναι αυτό που ζητά με αποτέλεσμα οι παραγωγοί και συνθέτες να προσαρμόζονται στις ανάγκες της εποχής και θεωρώ πως αυτό είναι και απόλυτα λογικό. Είναι στη φύση του ανθρώπου να εξελίσσεται και αυτό ισχύει και στη μουσική.
Από το 1 έως το 10, πόσο μουσικά “μορφωμένος” λαός είμαστε; Και σε τι μουσικό επίπεδο;
Σαν λαός θεωρώ πως έχουμε τη μουσική στο αίμα μας και έχουμε μεγάλη παράδοση σε αυτό. Παρόλα αυτά όμως, λόγω της έλλειψης δισκογραφικών εταιρειών στην Κύπρο και γενικότερα ευκαιριών για τους μουσικούς, τραγουδιστές και συνθέτες, όλοι όσοι έχουν κάποιες φιλοδοξίες και όρεξη για δουλειά, αναγκάζονται να φεύγουν από τη χώρα μας. Αυτό στερεί από την Κύπρο τα αποτελέσματα της δουλειάς αυτής από πολύ καλούς και ταλαντούχους ανθρώπους που έχουν να δώσουν πολλά σε αυτό το χώρο. Γι' αυτό και μόνο το λόγο θα έβαζα 7.