Η αληθεια μιας γυναικας!
Πίσω από την επωνυμία Ratt κρύβεται μία γυναίκα, η οποία ενάντια στο ρατσισμό της ζυγαριάς, έβαλε σκοπό να αναδείξει το γυναικείο σώμα και τα κατάφερε, αφού μέσα σε τέσσερα χρόνια τα ρούχα της μπήκαν δυναμικά στο χάρτη της μόδας. Η Ρίτα Αττάλα φωτογραφίζεται με τις νέες της δημιουργίες αποκλειστικά για τη Madame Figaro και διηγείται το συναρπαστικό στόρι της, που ξεκινά από τη Λιβύη και φτάνει μέχρι τα λαμπερά πάρτι του διεθνούς jet set!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΡΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
FASHION EDITOR: ΣΟΦΙΑ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
Είναι από τις γυναίκες που δεν περνούν απαρατήρητες. Το μοναδικό της στυλ σε συνδυασμό με το αριστοκρατικό και ενίοτε αυστηρό physic της, είχε κατατάξει τη Ρίτα Αττάλα ανάμεσα στις πιο εντυπωσιακές κοσμικές παρουσίες σε Ελλάδα και Κύπρο. Μέρος του διεθνούς jet set βρέθηκε στα πιο χλιδάτα πάρτι ανά τον κόσμο, μαζί με τα πιο γνωστά ονόματα της διεθνούς showbiz, ζώντας ένα παραμυθένιο (για πολλούς) lifestyle. Και όταν οι συγκυρίες της ζωής την έφεραν σε ένα δύσκολο σταυροδρόμι, αποσύρθηκε απ’ όλα, εγκατέλειψε την οικογενειακή επιχείρηση στην Αθήνα και ήρθε στην Κύπρο, για να πραγματοποιήσει το όνειρο που είχε από μικρή. Να ασχοληθεί με τη μόδα. Απ’ εκεί και πέρα τα πάντα ήταν θέμα χρόνου. Μέσα σε τέσσερα χρόνια κατάφερε να κατακτήσει τις fashionistas κι όχι μόνο, με τις αέρινες δημιουργίες της που κολακεύουν την κάθε γυναίκα, ανεξάρτητα από το σωματότυπό της, αποδεικνύοντας πως ένα γουστόζικο ρούχο δεν είναι απαραίτητα size 0. Συνάντησα τη Ρίτα Αττάλα, ένα ανοιξιάτικο μεσημέρι στο ατελιέ της στη Λευκωσία. Κομψή και ντυμένη στα μαύρα (είναι το αγαπημένο της χρώμα) παρήγγειλε καφέ και άρχισε να μου μιλά off the record με ενθουσιασμό για τα Ratt και τη φιλοσοφία της μάρκας. Στα πρώτα πέντε λεπτά, αντιλήφθηκα πως το αυστηρό δημόσιο προφίλ της, δεν έχει καμία σχέση με τη γυναίκα που έχω απέναντί μου. Μία γυναίκα απλή, επικοινωνιακή, με τις ανασφάλειες, με το δυναμισμό της και με τις ευαισθησίες της… Και όταν πλέον η αμηχανία του «χαίρω πολύ», έδωσε τη θέση της σε μία τετ-α-τετ συνάντηση δύο γυναικών, πάτησα το record για να καταγράψω τη συναρπαστική ζωή της κυρίας Ratt, όπως την αποκαλούν πολλές πελάτισσές της….
Η ζωή μου ένα ταξίδι
Γεννήθηκα στην Αθήνα και μέχρι τα δεκαπέντε μου μεγάλωσα στη Λιβύη. Ο πατέρας μου είναι Λιβανέζος και η μητέρα μου Ελληνίδα από την Αίγυπτο, επειδή όμως οι δουλειές του πατέρα μου ήταν στη Λιβύη, πρακτόρευε όλα τα ελληνικά καράβια, ζούσαμε εκεί. Τα παιδικά μου χρόνια δεν ήταν πολύ ευχάριστα, λόγω της κατάστασης με το καθεστώς Καντάφη. Δεν υπήρχε απόλυτη ελευθερία, ζήσαμε άσχημες καταστάσεις. Υπήρχε αρκετή βία. Μία εικόνα που δεν θα ξεχάσω ποτέ είναι όταν απέναντι από το σπίτι μας, κρέμασαν μία ομάδα φοιτητών που είχε κατεβεί σε διαδηλώσεις.
Η επιστροφή στην Αθήνα
Λόγω των καταστάσεων στη Λιβύη, μεταφερθήκαμε στην Ελλάδα, όπου ο πατέρας μου δημιούργησε τη δική του ναυτιλιακή εταιρεία. Με την Ελλάδα είχαμε πάντα σχέσεις, όλες μας τις διακοπές τις περνούσαμε εκεί. Την αγαπούσαμε κι ο στόχος μας ήταν κάποια στιγμή να ξαναγυρίσουμε. Οπότε δεν δυσκολεύτηκα καθόλου με τη νέα μου ζωή. Είμαι και πολύ κοινωνική, έτσι δεν μου ήταν καθόλου δύσκολο να προσαρμοστώ.
Όνειρα και απωθημένα
Με τη μόδα ήθελα από μικρή να ασχοληθώ, όμως λόγω της οικογενειακής μου κατεύθυνσης -κατάγομαι από έναν πατέρα που είναι Ανατολίτης- έπρεπε να ακολουθήσω τα θέλω του. Σπούδασα διοίκηση επιχειρήσεων και οικονομικά και μετά έπρεπε να ακολουθήσω τη δουλειά του. Να ασχοληθώ με τη διεθνή μεταφορική εταιρεία, η οποία όμως δεν με αντιπροσώπευε. Έτσι μία μέρα, αφού πέρασαν τα χρόνια, παντρεύτηκα, χώρισα και πέρασα από διάφορες καταστάσεις, αποφάσισα να ακολουθήσω το όνειρό μου και να αποχωρήσω από την εταιρεία του πατέρα μου. Η αρχική αντίδραση της οικογένειάς μου ήταν αρνητική. «Eμείς δεν συμφωνούμε. Θα τραβήξεις το δρόμο μόνη σου» μου είπαν. Δεν πτοήθηκα. Είπα «θα δοκιμάσω και αν αποτύχω θα ξαναγυρίσω». Τώρα βέβαια με στηρίζουν και θαυμάζουν αυτό που κάνω. Μου άρεσε όμως που δεν με βοηθήσαν, γιατί έβαλα τόσο πείσμα, που αυτό με έκανε και να τα καταφέρω. Οι εύκολοι δρόμοι πολλές φορές δεν είναι σίγουρο ότι θα μας οδηγήσουν στην επιτυχία.
Μια νέα αρχή
Η πρώτη μου κίνηση, όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με τη μόδα, ήταν να φύγω από την Ελλάδα και ο λόγος ήταν, επειδή ήθελα να απεγκλωβιστώ από την οικογένειά μου. Ήθελα να δοκιμάσω ένα δικό μου δρόμο. Βρέθηκα σε μία φάση που ήθελα να αλλάξω όλη μου τη ζωή. Γι’ αυτό ήρθα στην Κύπρο. Πέραν τούτου είχα ζήσει κάποια χρόνια εδώ, αφού ήμουν παντρεμένη με Κύπριο, είχα γνωριμίες και θεώρησα ότι η Κύπρος θα με αγκαλιάσει πολύ πιο εύκολα από την Ελλάδα. Ξεκίνησα από το μηδέν, χωρίς σπίτι, φιλοξενούμενη από μία φίλη και χωρίς αυτοκίνητο. Κυκλοφορούσα με το ταξί της γραμμής τον πρώτο καιρό. Έψαξα για σχεδιαστή, βρήκα τον Ανδρέα Κωνσταντίνου που μου τον σύστησε μία φίλη και ξεκινήσαμε.
Τα πρωτα βηματα
Όταν συνάντησα τον Ανδρέα, ήμουν τόσο σίγουρη για το όραμά μου, που πήγα και του είπα: «Θέλω να κάνω μια εταιρεία την οποία θα ονομάσω Ratt, θα ασχοληθεί με τη χονδρική και θα τη διανείμω σε αρκετές χώρες». Με κοιτούσε περίεργα, και όπως μου αποκάλυψε στη συνέχεια, σκέφτηκε πως δεν πρέπει να ήμουν στα καλά μου. Εγώ όμως ήξερα τι ήθελα. Ήμουν πολύ μεγάλη καταναλώτρια. Η ζωή μου ήταν συνέχεια μέσα στα μαγαζιά. Παρακολουθούσα όλους τους σχεδιαστές, όλους τους οίκους και πάντα κάτι με ενοχλούσε. Είτε μου ήταν στενή η μασχάλη, είτε κάτι άλλο. Οπότε ήθελα να προσαρμόσω τα ρούχα που μου άρεσαν στην κάθε γυναίκα. Να νιώθουν άνετα μέσα εκεί και να μπορούν αυτά τα ρούχα να τα φορέσουν αρκετοί σωματότυποι.
Η πρώτη συλλογή
Την πρώτη μας συλλογή την κάναμε στο σπίτι του Ανδρέα . Όταν ολοκληρώθηκε μου λέει «Καλά τώρα πώς θα τη δειγματίσεις;». Επειδή όμως όταν πραγματικά θέλουμε κάτι, το σύμπαν συνωμοτεί, εκείνη την περίοδο γνώρισα την Πρόεδρο του Συνδέσμου Σχεδιαστών Κύπρου Ντόρα Σιάμπελ, η οποία έκανε τσάντες. Μου πρότεινε λοιπόν να δείξω τα ρούχα μου στο show της στο Cyprus Fashion Week, αλλά χωρίς να αναφερθεί το όνομά μου. Δέχθηκα. Την επόμενη μέρα του show με πήραν τηλέφωνο από το fashion week και με κάλεσαν να πάω εκεί, γιατί υπήρχαν κάποιοι αγοραστές από το εξωτερικό, οι οποίοι ρωτούσαν ποιανού είναι αυτή η συλλογή. Απ’ εκεί, με είδαν και κάποια καταστήματα στην Κύπρο, με πλησίασαν και μου έβαλαν τις πρώτες παραγγελίες.
Το κάρμα της Κύπρου
Η Κύπρος ήταν καρμική για μένα. Στην Ελλάδα, μετά από δύο χρόνια άρχισε να μπαίνει η συλλογή μου σε καταστήματα. Δεν με εμπιστευόντουσαν στην αρχή. Είχαν μία άλλη εικόνα για μένα στην Ελλάδα. Ήμουν η κοσμική, οπότε υπήρχε δυσπιστία ως προς το κατά πόσο το κάνω επαγγελματικά ή είναι μία τρέλα που κάποια στιγμή θα σβήσει. Εγώ όμως επειδή ήξερα, είχα υπομονή.
Η ζωή μιας socialite
Δεν μου αρέσει αυτός ο όρος, ούτε και να το λέω, αλλά αυτή ήταν η ταυτότητά μου. Τον έχω ξεχάσει αυτό τον τρόπο ζωής. Όμως δεν μετανιώνω γι’ αυτά που έζησα, γιατί πραγματικά ήταν απίστευτη η εμπειρία. Έζησα πάρα πολύ ωραία πράγματα. Ωραία ταξίδια με ωραίο κόσμο, με ηθοποιούς, καλλιτέχνες…. Γνώρισα την Πάρις Χίλτον, την Τζένιφερ Λόπεζ, τέτοιο κόσμο. Είναι σημαντικό το ότι με αξίωσε ο Θεός να κάνω τόσα ωραία ταξίδια. Ήταν σαν ένα παραμύθι, το οποίο ήρθε φυσιολογικά δεν το επιδίωξα. Έτσι μεγάλωσα, έτσι ήταν οι παρέες μου. Εμένα μου φαινόταν και φυσιολογικό αυτό το πράγμα. Από την άλλη μικρή, όταν έβλεπα τα περιοδικά με τις κοσμικές εμφανίσεις, μου άρεσαν όπως και σε κάθε κοριτσάκι. Όμως θέλει μεγάλη προσοχή αυτό, δεν πρέπει να είναι ο σκοπός της ζωής μας. Θέλει ισορροπία για να μπορούμε να είμαστε εμείς οι ίδιοι καλά.
Αλλαγή πορείας
Θεωρώ ότι όλα αυτά είναι μία ουτοπία. Δεν έχουν νόημα. Είναι ωραίο όμως να τα ζεις. Ομολογώ όμως, πως στην παρούσα περίοδο της ζωής μου νιώθω ευτυχισμένη, ολοκληρωμένη και κατασταλαγμένη. Η προηγούμενη ζωή μου ήταν ένα ταξίδι που έψαχνα να δω, πώς θέλω να ταξιδέψω το υπόλοιπο της ζωής μου. Όχι ότι δεν θα ξανά ταξιδεύσω ή δεν θα υπάρχει κι αυτός ο τρόπος ζωής, είναι μέσα στο πρόγραμμα, αλλά δεν είναι η ουσία της ζωής αυτό. Η ενασχόλησή μου με τη μόδα με βοήθησε να βρω τον εαυτό μου. Ήταν σαν ψυχοθεραπεία. Είχα περάσει από διάφορες καταστάσεις και νομίζω ότι πραγματικά με αυτό που αποφάσισα να κάνω, τα πάντα άλλαξαν. Όταν ξεκίνησα αυτή τη δουλειά το έκανα, γιατί την αγαπώ. Δεν σκέφτηκα πόσα λεφτά θα βγάλω. Σκοπός μου δεν ήταν τα χρήματα, γι’ αυτό και φτιάχνω πράγματα που αγαπώ.
Η επιτυχία και οι γνωριμίες
Με ρωτάς εάν το γεγονός ότι ήμουν γνωστή σε Ελλάδα και Κύπρο συνέβαλε στην αποδοχή της Ratt. Δεν απευθύνθηκα ποτέ σε αυτό τον κύκλο, άσχετα αν αγοράζουν τα ρούχα μου. Όταν ξεκίνησα να κάνω τη συλλογή μου, είχα στο μυαλό μου την εικόνα της απλής γυναίκας. Στόχος μου ήταν η γυναίκα που θέλει να ντυθεί όμορφα και ασυνήθιστα, χωρίς να ξοδέψει πολλά λεφτά. Θεωρώ ότι τα ρούχα μου είναι σε αρκετά λογικές τιμές. Αυτό ήθελα. Λόγω του ότι μου άρεσε να αγοράζω υψηλή ραπτική, κάποια στιγμή ένιωσα πως δεν έχει νόημα να ξοδεύεις τόσα χρήματα, όποια οικονομική άνεση και αν έχεις. Γιατί μία γυναίκα δεν θα βάλει το ίδιο ρούχο πολλές φορές. Δεν κρίνω βέβαια τους ακριβούς σχεδιαστές, προς Θεού, τους θαυμάζω και σίγουρα ακόμη και τώρα, μπορεί να αγοράσω και ένα από τα κομμάτια τους.
Η δικτατορία του size O
Όταν σχεδιάζω ένα ρούχο φαντάζομαι διάφορους τύπους γυναικών. Τη μικροκαμωμένη, τη μεγαλόσωμη, την ψηλή, την κοντή. Θέλω να αναδείξω το γυναικείο σώμα, γι’ αυτό και τα περισσότερα ρούχα, τα δοκιμάζω κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού και φαντάζομαι εκείνη την ώρα το συγκεκριμένο σωματότυπο. Κι εγώ ως γυναίκα βίωσα το ρατσισμό της μόδας σε ό,τι αφορά στο μέγεθος. Παλιά οι σχεδιαστές, έκαναν ρούχα που το μεγαλύτερο νούμερο δεν μπορούσε να μπει σε μία κανονική γυναίκα. Και μιλώ για μεγάλους Οίκους. Η κάθε γυναίκα έχει το δικαίωμα να νιώθει όμορφα μέσα στα ρούχα της. Δεν μπορούμε να κάνουμε διακρίσεις και να λέμε πως τα ωραία ρούχα είναι μόνο γι’ αδύνατες.

Η νέα μόδα
Η υψηλή ραπτική θεωρώ πως δεν υπάρχει πλέον, γιατί έχει αλλάξει ο τρόπος ζωής μας. Παλαιότερα επειδή ζούσα και στην Ελλάδα, πηγαίναμε στα πάρτι με βραδινά, με φουρό και τέτοια. Τώρα αν βγεις έτσι θα σε κοροϊδεύουν. Έχει αλλάξει η μόδα, αλλά και η ίδια η γυναίκα. Τα πράγματα είναι πιο απλά σήμερα.
Ratt spring - summer 2014
Η συλλογή μου για την άνοιξη και το καλοκαίρι περιλαμβάνει χρώμα, αέρινα φορέματα, ολόσωμες φόρμες που είναι οι αγαπημένες μου, παντελόνια, σιφόν μπλούζες, cotton ανάλαφρα φορέματα, τα οποία μπορείς να τα φορέσεις από το πρωί μέχρι το βράδυ, μακό, παντελόνες κ.ά. Φέτος έβαλα στις δημιουργίες μου φάσες -είναι το στοιχείο που χαρακτηρίζει τη συλλογή- διχρωμίες και πάρα πολύ χρώμα. Το είχα ανάγκη και ψυχολογικά λόγω όλης αυτής της κατάστασης που ζούμε. Είναι σημαντικό να βάλουμε χρώμα στη ζωή μας. Αλλάζει κι η διάθεσή μας κι αν και λατρεύω το μαύρο, φέτος θα κάνω και εγώ την ανατροπή. Θα βάλω χρώμα.
Αξεσουάρ by Ratt
Κάτι άλλο που χαρακτηρίζει τη φετινή μου συλλογή είναι και τα κοσμήματα, οι δερμάτινες ζώνες και οι ζώνες από χρυσά μέταλλα που συνδυάζω με τα ρούχα μου. Ο λόγος που δημιούργησα τη συλλογή από αξεσουάρ είναι επειδή δεν ήθελα το ρούχο μου να είναι διακοσμημένο και να δεσμεύει. Ήθελα μία γυναίκα να μπορεί να το φορά από το πρωί μέχρι το βράδυ διαμορφώνοντάς το ανάλογα. Οπότε προτίμησα να υπάρχει το αξεσουάρ το οποίο θα διακοσμεί το ρούχο, εάν φυσικά μία θέλει να το εντάξει στην γκαρνταρόμπα της. Γι’ αυτό συνεργάζομαι με δυο σχεδιαστές κοσμημάτων. Με τη Μελίνα Στένμπερκ που δημιουργεί με χάντρες και σχοινιά και με τον Σάββα Μάλλα που φτιάχνει τις μεταλλικές ζώνες και τα χρυσά κοσμήματα. Εγώ προτείνω, δεν επιβάλλω σε καμία γυναίκα το αξεσουάρ.
Ratt με μέλλον
Τα ρούχα μου βρίσκονται σήμερα στην Κύπρο, την οποία πλέον θεωρώ πρώτη πατρίδα μου, αφού εδώ ζω τον περισσότερο καιρό, στην Ελλάδα και στα νησιά. Τώρα ξεκινήσαμε συνεργασίες στο Βελιγράδι και στο Κουβέιτ και προσπαθούμε και για πάρα κάτω. Ο στόχος μου είναι τα ρούχα μου να μπορέσουν να φτάσουν σε χώρες του εξωτερικού. Μία άλλη μου επιθυμία είναι η Ratt να μπορέσει να αποκτήσει και άλλους σχεδιαστές, γιατί εγώ πιστεύω στην ομαδική δουλειά. Μία ομάδα μπορεί να πάει πιο ψηλά. Ένας μόνος του δεν μπορεί να πάει πουθενά.
Ανιχνεύοντας τη Ρίτα
Μπορεί να φαίνομαι δυναμική, αλλά δεν είμαι απόλυτα έτσι. Σίγουρα υπάρχουν και αδυναμίες κι ανασφάλειες . Πάντα πίσω από ένα δυναμικό άνθρωπο υπάρχουν και πάρα πολλές ευαισθησίες. Ο δυναμισμός είναι η άμυνά μου. Στη ζωή μας δεν πρέπει να αμυνόμαστε πάντα για κάτι; Δεν ξέρω ποια εικόνα μπορεί να έχει ο κόσμος για μένα, εγώ πάντως θεωρώ ότι είμαι ένας απλός άνθρωπος, με τις ευαισθησίες μου και τις αδυναμίες μου.

Αδύνατο σημείο
Αγαπώ πάρα πολύ τον άνθρωπο κι ευαισθητοποιούμαι πάρα πολύ, όταν βλέπω τον κόσμο να ταλαιπωρείται. Θέλω πάντα να βοηθώ και όχι μόνο με τα show μου που έχουν συνήθως φιλανθρωπικό χαρακτήρα. Ακόμη και έναν άνθρωπο που θα δω στο δρόμο και θα νιώσω ότι θέλει τη βοήθεια μου, θα την προσφέρω. Είναι πολύ σημαντικό για μένα αυτό.
Ο έρωτας
Αυτό είναι ένα δύσκολο κεφάλαιο στη ζωή μου. Από τότε που ασχολούμαι με τη δουλειά μου, αυτή είναι ο έρωτάς μου. Έχω δώσει όλο μου το βάρος εκεί. Σίγουρα στη ζωή μας θα πρέπει να συνδυάζουμε και τα δυο. Θα πρέπει να υπάρχει ισορροπία. Ένα παιδί δεν είναι στα σχέδιά μου. Το κεφάλαιο αυτό έχει κλείσει για μένα. Δεν ξέρω εάν αργότερα θα ήθελα να υιοθετήσω ένα παιδί, δεν θα έλεγα όχι. Απ’ εκεί και πέρα το θέμα γάμου, σαν γάμος δεν με απασχολεί, γιατί ήδη παντρεύτηκα μία φορά. Πλέον για μένα είναι σημαντικό να έχεις έναν καλό και σωστό σύντροφο. Διότι το να κάνουμε το ταξίδι της ζωή, μόνοι μας δεν έχει νόημα.
Η φιλία και τα όνειρα
Παίζει πολύ σημαντικό ρόλο στη ζωή μου. Σημαντικότερο ρόλο κι από το γάμο κι από το σύντροφο. Γιατί οι πραγματικοί φίλοι θα μείνουν στη ζωή σου για πάντα. Είναι σαν οικογένεια. Σίγουρα έχω απογοητευτεί από φίλους και ίσως να έχω απογοητεύσει κιόλας. Πάντα σε μία σχέση δεν φταίει ο ένας. Προσπαθώ όμως να γίνομαι καλύτερη, να μην ξανακάνω τα ίδια λάθη. Αυτή τη στιγμή είμαι πάρα πολύ ευτυχισμένη. Ζω το σήμερα. Δημιουργώ και ζω την κάθε μέρα. Κάνω όνειρα αλλά χαίρομαι το σήμερα!

CREDITS
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟ CHATEAU STATUS ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ
ΡΟΥΧΑ RATT BY RITA ATTALA
ΜΑΛΛΙΑ: ΜΑΡΙΟΣ (DIVERSO)
MΑΚΙΓΙΑΖ: CHRISTIANA KOUDJI


ΜΟΤΤΟΣ
«Η πρώτη μου κίνηση, όταν αποφάσισα να ασχοληθώ με τη μόδα, ήταν να φύγω από την Ελλάδα κι ο λόγος ήταν επειδή ήθελα να απεγκλωβιστώ από την οικογένειά μου. Ήθελα να δοκιμάσω ένα δικό μου δρόμο. Βρέθηκα σε μία φάση που ήθελα να αλλάξω όλη μου τη ζωή. Γι’ αυτό ήρθα στην Κύπρο».

«Η Κύπρος ήταν καρμική για μένα. Στην Ελλάδα μετά από δύο χρόνια άρχισε να μπαίνει η συλλογή μου σε καταστήματα. Δεν με εμπιστευόντουσαν στην αρχή. Είχαν μία άλλη εικόνα για μένα στην Ελλάδα. Ήμουν η κοσμική».

«Ομολογώ όμως πως στην παρούσα περίοδο της ζωής μου νιώθω ευτυχισμένη, ολοκληρωμένη και κατασταλαγμένη. Η προηγούμενη ζωή μου ήταν ένα ταξίδι που έψαχνα να δω πώας θέλω να ταξιδέψω το υπόλοιπο της ζωής μου».