Πετα!
Αφού κατέκτησε την τηλεόραση και το θέατρο ο Λώρης Λοϊζίδης αναμετράται με τον κινηματογράφο. Η πρώτη του ταινία, Το Πουλί της Κύπρου, που θα προβληθεί και στην Ελλαδα, κάνει πρεμιέρα στις 28 Μαρτίου και υπόσχεται συναρπαστικές πτήσεις!
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ: ΒΑΡΒΑΡΑ ΓΕΩΡΓΙΑΔΟΥ
ΦΩΤΟΓΑΦΙΕΣ: ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ
STYLING: ΣΟΦΙΑ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΕΣ ΣΤΟ ROYAL HALL ΣΤΗ ΛΕΥΚΩΣΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑ
ΠΑΝΤΕΛΟΝΙ, ΠΟΥΚΑΜΙΣΟ ΚΑΙ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΟΛΑ GUCCI

Έχει το άγγιγμα του Μίδα. Οι τηλεοπτικές του δουλειές ανεβάζουν τα νούμερα τηλεθέασης στα ύψη, ενώ οι θεατρικές του παραστάσεις, γεμίζουν τα θέατρα για μήνες. Ο Λώρης Λοϊζίδης είναι αναμφισβήτητα από τους πιο πετυχημένους σεναριογράφους, των τελευταίων χρόνων. Τώρα ανεβάζει τον πήχη ακόμη πιο ψηλά και αφήνει Το Πουλί της Κύπρου ελεύθερο να δοκιμάσει την τύχη του στην έβδομη τέχνη. Πρόκειται για μία κωμωδία δράσης στην οποία συμμετέχουν γνωστοί ηθοποιοί και προσωπικότητες από Κύπρο και Ελλάδα και η οποία θα κάνει πρεμιέρα στην Κύπρο στις 28 Μαρτίου. Συνάντησα το Λώρη ένα πρωί Παρασκευής στο Royal Hall στην παλιά Λευκωσία. Και ενώ το ραντεβού μας ήταν στις δέκα, η απεργία των υπαλλήλων της ΑΗΚ, οι οποίοι διαμαρτύρονται για τις ιδιωτικοποιήσεις και η αποκοπή του ηλεκτρικού ρεύματος, τον κράτησε καθηλωμένο στο γκαράζ του σπιτιού του. Σημαδιακό; Μπορεί, αφού η ταινία του και το στόρι της είναι και αυτά εμπνευσμένα από την οικονομική κρίση και τις συνέπειές της. Φτιάξαμε καφέ και με Το πουλί της Κύπρου σε πρώτο πλάνο κάναμε ένα preview της πρώτης του ταινίας πριν την επίσημη πρώτη…
Αυτή η ταινία ήταν ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα;
Δεν έγινε ακόμη, θα γίνει. Ακόμη παραμένει όνειρο. ( γέλια)
Έζησες όμως τη διαδικασία των γυρισμάτων…
Η οποία είναι καταπληκτική. Αξίζει να το ζήσεις και ελπίζω ότι η ταινία αυτή θα πάει καλά για να ακολουθήσουν κι άλλες τέτοιες δουλειές.
Έχεις αγωνία για την πρεμιέρα;
Έχω, όχι όμως μόνο για μένα. Για όλους, γιατί αυτό το βήμα δεν είναι μόνο δικό μου. Το Πουλί της Κύπρου -ως η πρώτη ανεξάρτητη παραγωγή μεγάλου μήκους ταινία που έχει στόχο να πάρει τον κόσμο στο σινεμά- ανοίγει νομίζω νέους δρόμους για όλους μας. Σεναριογράφους, ηθοποιούς και τεχνικούς για μπορέσουμε να δουλέψουμε επιτέλους και το σινεμά στην Κύπρο.
Γιατί αποφάσισες να κάνεις αυτή την ταινία τώρα;
Πάντα ήθελα να κάνω μία ταινία. Η συγκεκριμένη προέκυψε, κυρίως, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Από την ανεργία και από το γεγονός ότι οι νέοι χάνουν τις δουλειές τους. Έτσι μου δημιουργήθηκε ξαφνικά η ιδέα για την ταινία, η οποία καταγράφει τη ζωή τεσσάρων νεαρών, οι οποίοι χάνουν τις δουλειές τους και προσπαθούν να επιβιώσουν, μέσα από μία κωμική σκοπιά. Είναι μία κωμωδία δράσης βασικά.
Πέραν από την κρίση με τι άλλο καταπιάνεται;
Δείχνει τη θέληση των ανθρώπων να επιβιώσουν, αναδεικνύει τη φιλία, την ευρηματικότητα και στο τέλος νομίζω δίνει αισιόδοξα μηνύματα. Ότι θα επιβιώσουμε όλοι από αυτή την κρίση, φτάνει να έχουμε μέσα μας αισιοδοξία και θέληση.
Το να προχωρήσεις στη δημιουργία μίας ταινίας υπό αυτές τις οικονομικές συνθήκες δεν ήταν ρίσκο;
Μπορεί, αλλά ξέρεις πάντα, λειτουργώ με το ένστικτο και θεωρώ πως ήταν η κατάλληλη περίοδος για να γίνει η συγκεκριμένη ταινία
Η παραγωγή της ταινίας είναι κυπριακή;
Καθαρά κυπριακή, αλλά παίζουν πάρα πολλοί Ελλαδίτες ηθοποιοί διότι ταιριάζουν στο στόρι. Είναι το θέμα τέτοιο. Όσο για τα γυρίσματα έγιναν στην Κύπρο αλλά και στην Ελλάδα.
Πόσο καιρό κράτησαν τα γυρίσματα;
Δυο μήνες, ξεκινήσαμε καλοκαίρι και μέχρι να τελειώσουμε χειμώνιασε. Τα γυρίσματα στη θάλασσα έγιναν το χειμώνα. Δεκέμβριος ήταν, νομίζω έκανε κρύο, αλλά περνούσαμε ωραία. Δουλεύαμε όλοι με πολλή όρεξη και μεράκι.
Πώς αισθάνθηκες όταν γυρίστηκε η τελευταία σκηνή;
Μία γλυκόπικρη γεύση. Όταν τελειώνει κάτι στο οποίο περνάς ωραία, λυπάσαι... Ταυτόχρονα όμως χαίρεσαι, διότι ολοκληρώνεται ένας κύκλος. Νομίζω όμως ότι θα έρθουν και επόμενες δουλείες.
Ήταν τόσο ωραία η γεύση που θες να την ξαναγευτείς…
Ναι. Είναι ωραία διαδικασία ο κινηματογράφος. Μαθαίνουμε και εμείς. Είναι η πρώτη μας ταινία και νομίζω πως κάθε φορά θα γινόμαστε και καλύτεροι.
Τι σημαίνει για σένα το Πουλί της Κύπρου και γιατί έδωσες αυτό τον τίτλο στην ταινία;
Θα το καταλάβετε όταν τη δείτε. Είναι διφορούμενος ο τίτλος. Διότι αυτοί οι τέσσερις τύποι για να επιβιώσουν, αποφασίζουν να γυρίσουν μία ταινία γι’ ενήλικες, άρα χρειάζεται και ένα πουλί στην ταινία και είναι κυπριακό, άρα είναι Το Πουλί της Κύπρου. (γέλια)
Ο γάιδαρος της Κύπρου που είναι και το σήμα της ταινίας, τι ρόλο παίζει;
Παρόλο που στην ταινία υπάρχει και ένας γάιδαρος, σκεφτήκαμε ότι είναι η εποχή που ότι και αν σου πουν σκύβεις το κεφάλι και λες την κυπριακή φράση «Ο Γάρος πετά;» Φέτος και πέρσι με την κρίση είπαμε «Ναι πετά». Άρα εμείς κάναμε trademark της ταινίας έναν γάιδαρο που πετά.
Πώς θα νιώσει ο θεατής βλέποντας αυτή την ταινία;
Ότι αισθανόμαστε και εμείς. Χαρά πρώτα από όλα, γιατί επιτέλους γίνεται μία κυπριακή ταινία που παίζει στο σινεμά και πάει ο κόσμος να τη δει. Και αξίζει τον κόπο να τη δει. Να νιώσει σε εισαγωγικά ή μη περήφανος.
Πάντως τα τελευταία χρόνια φαίνεται να ανοίγει μία νέα σελίδα στο κυπριακό σινεμά, το συμμερίζεσαι;
Το ίδιο νιώθω και εγώ και μακάρι να ανοίξει ένας καινούργιος δρόμος για όλους μας.
Η κρίση οδήγησε στο να γίνουν σοβαρές κινηματογραφικές παραγωγές;
Θεωρώ ότι ο κόσμος με την κρίση θέλει περισσότερη ψυχαγωγία και μάλιστα αυθεντική ψυχαγωγία, κυπριακή και ποιοτική. Το παρατηρούμε και με το θέατρο αυτό. Και τώρα νομίζω πως θα πάει και στο σινεμά να χαλαρώσει, να γελάσει να προβληματιστεί και να δει την κρίση με άλλο μάτι.
Έγινες ιδιαίτερα γνωστός από την τηλεόραση, ωστόσο φέτος επέλεξες να απέχεις, σου λείπει καθόλου;
Όχι ακόμη… Εντάξει μου αρέσει η τηλεόραση, αλλά είμαι τόσο γεμάτος σε δουλειές που δεν μου έλειψε. Τώρα δεν ξέρω πότε θα προκύψει ξανά η τηλεόραση αλλά είμαι καλά.
Έχεις στο μυαλό σου κάποιο σενάριο για το μέλλον;
Έχω αλλά δεν είναι η κατάλληλη ώρα τώρα. Κάθε πράγμα στην ώρα του.
Είσαι πάντως από τους καλλιτέχνες, που δεν σνομπάρουν την τηλεόραση….
Καθόλου, αγαπώ και την τηλεόραση και το θέατρο το ίδιο, αλλά είναι δύο εντελώς διαφορετικά πράγματα. Είναι και η επικοινωνία με το κοινό πολύ διαφορετική.
Και μιας που αναφέρθηκες στο θέατρο, τα τελευταία χρόνια έχεις επικεντρωθεί σε αυτό. Τι ετοιμάζεις μετά το Ου Χριστός;
Είμαστε στο ψάξιμο για να βρούμε τι θα ανεβάσουμε του χρόνου. Φέτος εντάξαμε στο θέατρό μας στο Πάνθεον τρεις παραγωγές και είδαμε ότι δουλεύει καλά αυτό. Θα επιχειρήσουμε να κάνουμε το ίδιο και του χρόνου. Θα βρούμε τρία πάρα πολύ ωραία έργα και θα συνεχίσουμε να θεατρίζουμε.
Το θέατρο τι είναι για σένα;
Το σπίτι του ηθοποιού, γιατί έχεις άμεση επαφή με τον κόσμο, άμεση ανταπόκριση. Νιώθεις την ανάσα του, αν αρέσει αυτό που κάνεις ή όχι. Είναι εντελώς διαφορετική τέχνη από την τηλεόραση και το σινεμά.
Σε βοηθά να είσαι πιο δημιουργικός, να εκτονώνεσαι;
Ναι το θέατρο είναι η έξοδός μου. Κάθε Παρασκευή, Σάββατο και Κυριακή όταν πηγαίνω στο θέατρο, δεν θεωρώ ότι δουλεύω. Αισθάνομαι πως βγαίνω έξω, να βρω τους φίλους μου, να παίξουμε και να περάσουμε καλά.
Προσπάθησες με τις παραστάσεις σου να φέρεις τον κόσμο πίσω στο θέατρο;
Θεωρώ ότι τα προηγούμενα χρόνια έγιναν κάποια λάθη που είχαν σαν αποτέλεσμα να απομακρυνθεί ο κόσμος από το θέατρο. Σιγά-σιγά μετά που ξεκινήσαμε εμείς, πριν 3-4 χρόνια την πρώτη θεατρική προσπάθεια, άρχισαν να γίνονται από ανεξάρτητα σχήματα και άλλες ωραίες δουλειές. Έτσι υπάρχει μία ωραία άνθηση στο θέατρο και ελπίζουμε να συνεχίσει.
Ο κόσμος τελικά έχει ανάγκη την κωμωδία ή το δράμα;
Έχει ανάγκη από κάτι καλό. Που να το βλέπει και να μην αισθάνεται ότι κοροϊδεύουν τη νοημοσύνη και το ένστικτό του. Όταν κάτι είναι καλό και ποιοτικό και υπάρχει δουλειά και αγάπη, μέσα σε εκείνο που του παρουσιάζεις, το εισπράττει.
Έχεις συνδεθεί και ως σεναριογράφος και ως ηθοποιός με την κωμωδία. Με το δράμα ποια είναι η σχέση σου;
Θεωρώ ότι το δράμα είναι η βάση. Δηλαδή και οι κωμωδίες που γράψαμε με τη Χριστιάνα Αρτεμίου- Την Πάτησα και Αίγια Fuxia- είχαν μία δραματική βάση και αυτό νομίζω ήταν και το μυστικό της επιτυχίας. Υπήρχε μία δραματική βάση που διανθίστηκε από κωμικά στοιχεία. Και σαν ηθοποιός έτσι θέλω να δουλεύω. Να βρίσκω πρώτα το δράμα. Αν με ρωτάς αν έχω στόχο να κάνω και δράμα, θα κάνω κάποια στιγμή. Ήδη σε μία ταινία που θα γυριστεί το καλοκαίρι, θα κάνω ένα δραματικό ρόλο επιτέλους.
Είναι σημαντικό και για τον κόσμο να σε δει και έτσι…
Πρώτα απ’ όλα είναι σημαντικό για μένα. Τώρα ο κόσμος πώς θα το δεχθεί…
Το δράμα, δηλαδή, είναι η άλλη πτυχή της προσωπικότητάς σου;
Δεν θεωρώ πως είμαι κωμικός ηθοποιός. Εντάξει έλαχε να κάνω περισσότερο κωμικούς ρόλους κι απ’ εκεί να αναδειχθώ, αλλά αγαπώ και το δράμα το ίδιο.
Σε αντίθεση με την κωμική εικόνα που βγάζεις στη σκηνή, στην πραγματικότητα είσαι πιο εσωστρεφής… Αυτό παρερμηνεύεται πολλές φορές;
Ίσως ο κόσμος να περιμένει πως θα σε δει στο δρόμο να γελάς και να λες ανέκδοτα. Ο καθένας όμως έχει το χαρακτήρα του. Εγώ είμαι εσωστρεφής από τότε που γεννήθηκα, αλλά πάνω στη σκηνή μεταμορφώνομαι. Δεν μπορώ να το εξηγήσω αυτό, αλλά νομίζω είναι μέρος της δουλειάς μας.
Έχει να κάνει με αυτό που λένε, ότι οι κωμικοί ηθοποιοί είναι στη ζωή τους πολύ σοβαροί;
Νομίζω πως ισχύει ναι.
Είναι θέμα ντροπαλότητας ή αυτό που λέμε η μοναχικότητα του καλλιτέχνη;
Δεν θεωρώ ότι είμαι μοναχικός καλλιτέχνης, θεωρώ ότι είμαι ντροπαλός πάνω από όλα. Έτσι έμαθα.
Η μεγάλη επιτυχία που βίωσες και βιώνεις, σε έχει αλλάξει ως άνθρωπο;
Νομίζω πως όχι, απλώς τώρα έχω περισσότερες ευθύνες. Στο τι θα κάνω, πιο πολλά κρατήματα στο επόμενο βήμα αυτά. Αν με ρωτάς εάν «ψωνίστηκα», νομίζω πως όχι ακόμα. (γέλια)
Η σχέση σου με τη δημοσιότητα ποια είναι;
Δεν την πειράζω, φτάνει να μην με πειράξει. Δηλαδή δεν απορρίπτω τη δημοσιότητα, απλώς κρατώ πάντα μία απόσταση.
Η δημοσιότητα υπήρξε ποτέ τροχοπέδη στην προσωπική σου ζωή, στην καθημερινότητά σου;
Όχι επειδή δεν είμαι ο άνθρωπος που κάνω τρελά πράγματα, ό,τι έκανα και πριν, το κάνω και τώρα.
Τις ισορροπίες σου πώς κατάφερες να τις διατηρήσεις την περίοδο, που γινόταν πανικός με την Αίγια Fuxia;
Δουλεύαμε τόσες πολλές ώρες που δεν προλάβαμε να καταλάβουμε τίποτα. Ξυπνούσαμε χαράματα και κοιμόμασταν χαράματα κάθε μέρα, για δυο χρόνια. Οπότε όταν τελείωσε αρχίσαμε να καταλαβαίνουμε πόση επιτυχία είχε. Άρα νομίζω πως δεν μας επηρέασε. Δεν κινούμασταν μέσα στον κόσμο για να καταλάβουμε τι γινόταν. Ήταν μία πολύ καλή δουλειά, τελείωσε, χαιρόμαστε που έγινε και πάμε για άλλα.
Η οικογένεια βοηθά έναν καλλιτέχνη να γίνεται πιο ισορροπημένος;
Τα πάντα βοηθούν. Όταν είσαι καλά μέσα σου, μπορείς να γράψεις, να παίξεις κ.λπ.
Τι σου χαλά το κέφι σήμερα στην Κύπρο;
Προσπαθώ να μην αφήνω τίποτα να μου χαλά το κέφι, αλλά εντάξει με όλοι αυτά που γίνονται όπου «κάποιοι εφάαν τζιαι εσπάσαν» και «βγήκαν κούππα άπαννη» αφήνοντας τον απλό κόσμο -που δεν έφταιξε σε κάτι- να υποφέρει με τα μέτρα λιτότητας, δεν μπορείς να μην επηρεαστείς.
Η ανισορροπία που υπάρχει στην κυπριακή πολιτική σκηνή και στην κοινωνία, ποια συναισθήματα σου προκαλεί;
Το πρώτο συναίσθημα είναι αδικία και εκνευρισμός. Αλλά ο καθένας πρέπει να πολεμήσει με τον τρόπο του, να καυτηριάσει… Εγώ εκείνο που μπορώ είναι να καυτηριάσω με την πένα μου ό,τι βλέπω γύρω μου, και προσπαθώ να το κάνω.
Πώς θα χαρακτήριζες τους Κύπριους πολιτικούς;
Εμένα η Κύπρος μου θυμίζει ένα χωριό με διάφορες κουμπαροπαρέες, όπου ο καθένας ανάλογα με το συμφέρον του χειρίζεται και το χωριό. Αλλά είναι στο χέρι μας, στο χέρι του κόσμου, ο καθένας μας από την πλευρά του να δουλέψει, για να «ξαναβρούμε» τα πόδια μας.
Ο κόσμος φέρει ευθύνη σε αυτή την κατάσταση;
Υπάρχει μία φράση που λέει πως «Ο κάθε λαός έχει και την εξουσία που του αξίζει». Σίγουρα φέρει ευθύνη γιατί ήταν αμέτοχος, πέρασε ένα διάστημα παχουλών αγελάδων και δεν τον ενδιέφερε τι γίνεται γύρω του.
Για τις εξελίξεις στο κυπριακό τι πιστεύεις;
Θα λύσουν το κυπριακό, πριν βγουν τα πετρέλαια και τα αέρια, γιατί πρέπει να πάρει και η Τουρκία ένα μεγάλο μέρος αυτού του θησαυρού. Το κυπριακό με τον ένα ή με τον άλλο τρόπο θα λυθεί. Βλέπουμε μπροστά μας τι γίνεται. Θέλουν πολλοί να το λύσουν πλέον, για διάφορους λόγους και δεν είναι στο χέρι μας το πότε, το πού, το πώς και με ποιους κανόνες θα λυθεί. Θα λυθεί.
Το φυσικό αέριο που λες να μας οδηγήσει;
Δεν ξέρω ακόμη θα δείξει. Σίγουρα είναι μία ελπίδα για να ξεφύγουμε από την οικονομική δυσχέρεια, αλλά από την άλλη είναι επίφοβο να γίνεις ξένος στον τόπο σου.
Το Πουλί της Κύπρου, το έμβλημα της κυπριακής δημοκρατίας θα έχει μέλλον;
Δεν εξαρτάται από εμάς. Εξαρτάται από τα πετρέλαια, από τους αγωγούς που θα περάσουν από την Τουρκία από τη λύση που θα μας δώσουν, γιατί θα μας τη δώσουν δεν θα την επιλέξουμε.
ΜΟΤΤΟ
«Δεν θεωρώ πως είμαι κωμικός ηθοποιός. Εντάξει έλαχε να κάνω περισσότερο κωμικούς ρόλους και απ’ εκεί να αναδειχθώ, αλλά αγαπώ και το δράμα το ίδιο».
«Εμένα η Κύπρος, μου θυμίζει ένα χωριό με διάφορες κουμπαροπαρέες, όπου ο καθένας ανάλογα με το συμφέρον του χειρίζεται και το χωριό. Αλλά είναι στο χέρι μας, στο χέρι του κόσμου, ο καθένας μας από την πλευρά του να δουλέψει, για να ‘ξαναβρούμε’ τα πόδια μας».