Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, όταν απευθύνεται στους πολίτες, καλείται να σέβεται τη νοημοσύνη τους, την αξιοπρέπεια και την υπομονή τους. Οφείλει να λέγει την αλήθεια και όχι να επιχειρεί παραπλάνηση και εξαπάτησή τους, διότι, διαφορετικά, προσβάλλει την περηφάνια και το ήθος τους. Ας έχει υπόψη του τη ρήση του Αμερικανού Προέδρου, Αβραάμ Λίνκολν (1809-1865):
«Μπορείς να τους ξεγελάς όλους για λίγο καιρό, λίγους όλο τον καιρό, αλλά όχι όλους όλο τον καιρό». Επειδή ο Ν. Αναστασιάδης φαίνεται να διαθέτει επιλεκτική μνήμη, να του θυμίσουμε πως: Προεκλογικά, στις συμφωνίες που υπέγραψε με το ΔΗΚΟ και το ΕΥΡΩΚΟ, μετεκλογικά, και κυρίως τους τελευταίους έξι μήνες, σε δεκάδες ομιλίες του αυτοαναγορεύθηκε στον πλέον ανένδοτο, ανυποχώρητο, αγωνιστή και πατριώτη ηγέτη. Δεσμεύτηκε πως δεν θα πήγαινε σε συνομιλίες, που θα ήταν ένας διάλογος κωφών. Δεσμεύτηκε πως δεν υπέκυπτε σε εκβιασμούς και απειλές. Δεσμεύτηκε πως δεν θα δεχόταν τίποτε λιγότερο από όσα πολλά ορθά διατύπωνε όσον αφορά την ουσία και την επίλυση του Κυπριακού.
Δεσμεύτηκε ότι «η λύση του Κυπριακού πρέπει να συνάδει με το διεθνές δίκαιο, τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και το κοινοτικό δίκαιο. - Το κυπριακό κράτος πρέπει να έχει μία και μόνη κυριαρχία, μία και μόνη διεθνή προσωπικότητα και μία και μόνη ιθαγένεια.
Η λύση πρέπει να κατοχυρώνει την ενότητα κράτους, λαού, θεσμών και οικονομίας. - Η λύση θα πρέπει να ακυρώνει τα κατοχικά δεδομένα, να ανατρέπει τη διαίρεση και να επιτρέπει στους Κύπριους πολίτες, τους νόμιμους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, να συμβιώσουν και να συνδημιουργήσουν σε μια κοινή, ευημερούσα πατρίδα, υπό καθεστώς ισονομίας και ισοπολιτείας. - Η λύση πρέπει πριν και πάνω απ΄ όλα να προνοεί την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων».
Σε μνημόσυνα ηρώων, σε αποκαλυπτήρια προτομών ηρώων, σε εκδηλώσεις, σε συνεστιάσεις, σε συνάξεις, κτλ., διάτορα κατέθετε τις θέσεις που με ξεκάθαρο τρόπο, διαβεβαίωνε, θα διεκδικούσε εκ μέρους της ελληνικής πλευράς.
Ας εξηγήσει, επιτέλους: Πού βρίσκονται όλες εκείνες οι βαρύγδουπες, ανένδοτες, ανυποχώρητες, ηρωικές και πατριωτικές δεσμεύσεις του έναντι του λαού και των πολιτών; Την απάντηση έδωσε προχθές ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών. Σε συνέντευξή του, ο Νταβούτογλου είπε, πρώτον, ότι ικανοποιήθηκαν οι βασικές αρχές που υιοθετεί η τουρκική πλευρά. Δεύτερον, μίλησε για δύο ιδρυτικά κράτη, δηλ. παραπέμπει σε συνομοσπονδία.
Τρίτον, υπερτόνισε τη διζωνικότητα, όπως την εννοούν οι Τούρκοι, δηλ. δύο κράτη με ισχυρές εξουσίες και μια αδύναμη κεντρική κυβέρνηση. Τέταρτον, το κοινό ανακοινωθέν αποτελεί το πλαίσιο της λύσης. Οι Τούρκοι όχι μόνο δεν παρεξέκλιναν ούτε κατά ένα ιώτα από τις γνωστές, διαχρονικά, θέσεις τους αλλά τις προώθησαν ακόμα πιο πολύ ώστε: Σε περίπτωση αδιεξόδου, θα προχωρήσουν σε αναγνώριση του κατοχικού ψευδοκράτους. Κι όμως, σε μια πρωτοφανή γραπτή δήλωσή του, ο Ν. Αναστασιάδης είπε:
«Αισθάνομαι την ανάγκη να τονίσω με έμφαση πως, παρά τα όσα προβάλλονται, δεν έχω παρεκκλίνει έστω και κατά ένα ιώτα από τις προεκλογικές μου δεσμεύσεις, είτε έναντι των συναγωνιστών του ΔΗΚΟ είτε ευρύτερα του κυπριακού λαού». Τι να πρωτοθαυμάσει κανείς; Τον αφόρητο εμπαιγμό της υπομονής και της νοημοσύνης του λαού και των πολιτικών δυνάμεων; Την πρωτοφανή αναξιοπιστία ενός Προέδρου που επιτηδείως… ξέχασε τι διασάλπιζε για μήνες;
Την απίστευτη επιχείρηση παραπλάνησης των πολιτών από έναν Πρόεδρο, που δεν περνούσε ημέρα χωρίς να φορέσει τη φουστανέλα του ηρωισμού, του πατριωτισμού, του ανένδοτου απορριπτισμού και της αγωνιστικότητάς του εναντίον απειλών και εκβιασμών; Τα πράγματα δεν είναι απλώς θλιβερά για το κατάντημα ενός Προέδρου. Ενδέχεται να είναι τραγικά για τον τόπο και την επιβίωσή του.
