Τι μας έλεγε, ώς πρόσφατα, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης; Μας έλεγε ότι θέλει ένα ξεκάθαρο κοινό ανακοινωθέν, το οποίο δεν θα επιδέχεται διάφορες ερμηνείες και θα κατοχυρώνει τη μία διεθνή προσωπικότητα, τη μία κυριαρχία και τη μία ιθαγένεια. Τι μας είπε, όμως, χθες στη δήλωσή του; Παραδέχθηκε ότι υπάρχουν διάφορες ερμηνείες στην ελληνοκυπριακή πλευρά, όσο αφορά το περιεχόμενο του προσχεδίου του κοινού ανακοινωθέντος, το οποίο έχει αποδεχθεί.

Αλλά, εάν το κοινό ανακοινωθέν, με τις ασάφειες, τις διφορούμενες αναλύσεις του, τις αμφισημίες του, ερμηνεύεται διαφορετικά από τα πολιτικά κόμματα της ελληνοκυπριακής πλευράς, τις πολλαπλάσιες διαφορετικές ερμηνείες θα τις δώσει η τουρκική πλευρά στο τραπέζι των συνομιλιών. Αυτή και μόνη η δήλωση-παραδοχή του Προέδρου της Δημοκρατίας, αποδεικνύει το τεράστιο ολίσθημά του να αποδεχθεί ένα κοινό ανακοινωθέν το οποίο προκαλεί διαφορετικές ερμηνείες ακόμη και μέσα στην ελληνοκυπριακή πλευρά. Πόσω μάλλον, διαφορετικά, και προσαρμοσμένο στις δικές της θέσεις, θα το ερμηνεύσει η τουρκική πλευρά.
Γι' άλλη μία φορά, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παραβίασε και προεκλογικές και μετεκλογικές δεσμεύσεις.

Αποδέχθηκε ένα ανακοινωθέν το οποίο προσεγγίζει περισσότερο τις «εύλογες ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων», όπως μας είπε ο Ιωάννης Κασουλίδης, παρά να διασφαλίζει τις δικαιολογημένες ελληνοκυπριακές απαιτήσεις. Και ενσυνειδήτως ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επεδίωξε αυτό το ερμαφρόδιτο ανακοινωθέν. Χωρίς πιστόλι στον κρόταφο και χωρίς καμία πίεση.

Από μόνος του εισήλθε σε μία παγίδα, και δεν είχε ούτε τρόπους ούτε διεξόδους να εξέλθει. Από τη στιγμή που μπήκαν στο «παιγνίδι» τρίτοι, ήταν φυσικότατο και αναμενόμενο ότι θα αναζητούσαν κοινό ανακοινωθέν εποικοδομητικών, ή καλύτερα, μη εποικοδομητικών ασαφειών, το οποίο θα ερμηνεύετο από την κάθε πλευρά όπως τη βολεύει. Αυτομάτως, η κοινή βάση εξουδετερώνεται.

Αυτή η «βάση» έναρξης συνομιλιών εξουδετερώνει όλα τα ψηφίσματα και αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας, και εκθεμελιώνει την προσπάθεια αναζήτησης βιώσιμης λύσης. Οδηγεί κατευθείαν στο σχέδιο Ανάν, χωρίς σταθμούς και αμφιταλαντεύσεις. Τρικέφαλη κυριαρχία, δικέφαλη ιθαγένεια, αποδοχή παραχωρήσεων Χριστόφια, εφαλτήριο παρθενογένεσης και πολλά άλλα, τα οποία από μόνα τους οδηγούν σε καταστροφική λύση. Και δεν θα μείνουμε μόνο σε αυτά.

Το τραγικότερο είναι ότι στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων, εφόσον ο Έρογλου ευαρεστηθεί και αποδεχθεί να συνομιλήσει, η τουρκική πλευρά θα προχωρήσει σε αναβάθμιση των αξιώσεων και με τη δεδηλωμένη υποχωρητικότητα της ελληνοκυπριακής πλευράς, θα οδηγηθούμε σε χειρότερα σχέδια λύσης και σε τραγικότερα διλήμματα από εκείνα του 2004.
Τα πράγματα έχουν πάρει την πορεία τους. Οι χειρισμοί του Προέδρου της Δημοκρατίας -και των συμβούλων του- έχουν θέσει το εθνικό θέμα σε πορεία αυτοκαταστροφής.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν είχε δεσμευθεί ενώπιον των ψηφοφόρων ότι προτεραιότητά του θα ήταν η έκδοση κοινού ανακοινωθέντος. Είχε δεσμευθεί ότι πρώτιστα το Εθνικό Συμβούλιο θα προχωρούσε στην ετοιμασία σχεδίου λύσης. Γιατί παραβίασε την προεκλογική δέσμευσή του και την αντικατέστησε με μετεκλογική για συνομολόγηση κοινού ανακοινωθέντος;

Γιατί δεν εξήγησε ποτέ στον λαό για ποιους λόγους δεν προχώρησε στην ετοιμασία σχεδίου λύσης; Και γιατί δεν εξηγεί τώρα πώς, από ένα ξεκάθαρο ανακοινωθέν στη βάση της μίας κυριαρχίας και μίας ιθαγένειας, μας οδηγεί σε ένα κοινό ανακοινωθέν το οποίο, όπως παραδέχεται ο ίδιος, υπόκειται σε διαφορετικές ερμηνείες και προβλέπει τρικέφαλη κυριαρχία και διπλή ιθαγένεια;