Θα συμφωνήσουμε με τον Πρόεδρο του ΔΗΚΟ. Σε δηλώσεις του χθες, μετά από συνάντησή του με τον πρόεδρο Αναστασιάδη, ο Ν. Παπαδόπουλος δήλωσε: «Θα επαναλάβω μία πάγια, καθαρή θέση του ΔΗΚΟ: Αναμένουμε από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να τηρήσει τις προγραμματικές του θέσεις έναντι του ΔΗΚΟ και έναντι του κυπριακού λαού». Προεκλογικά και κυρίως μετεκλογικά και ειδικά από το περ. καλοκαίρι, ο Ν. Αναστασιάδης σε πλειάδα ομιλιών, χαιρετισμών και δηλώσεών του διαβεβαίωνε πως δεν πρόκειται να πάει σε συνομιλίες αν δεν συντρέχουν βασικές προϋποθέσεις που κατ’ επανάληψη διατύπωσε.
Π.χ. μιλώντας στην αντικατοχική πορεία Μορφιτών (13/10/2013), διασάλπισε πως «η στρατηγική μας κατεύθυνση είναι σαφής και δεδομένη: - Η λύση του Κυπριακού πρέπει να συνάδει με το διεθνές δίκαιο, τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες και το κοινοτικό δίκαιο. - Το κυπριακό κράτος πρέπει να έχει μία και μόνη κυριαρχία, μία και μόνη διεθνή προσωπικότητα και μία και μόνη ιθαγένεια. Η λύση πρέπει να κατοχυρώνει την ενότητα κράτους, λαού, θεσμών και οικονομίας».
Επίσης, «η λύση θα πρέπει να ακυρώνει τα κατοχικά δεδομένα, να ανατρέπει τη διαίρεση και να επιτρέπει στους Κύπριους πολίτες, τους νόμιμους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, να συμβιώσουν και να συνδημιουργήσουν σε μια κοινή ευημερούσα πατρίδα, υπό καθεστώς ισονομίας και ισοπολιτείας. - Η λύση πρέπει πριν και πάνω απ΄ όλα να προνοεί την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων και των εποίκων». Με τις πιο πάνω ξεκάθαρες θέσεις, έλεγε, θα διαπραγματευτεί. Έκτοτε και ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες φαίνεται να κύλησε αρκετό νερό στο αυλάκι του Κυπριακού.
Η τελευταία δραστική παρέμβαση των ΗΠΑ μπορεί να αποδειχθεί καταλυτική για την έκδοση, επιτέλους, ενός κοινού ανακοινωθέντος ώστε να επαναρχίσουν οι συνομιλίες. Να θυμίσουμε ότι στο έγγραφο της 18ης Δεκεμβρίου 2013, που ο Ν. Αναστασιάδης παρουσίασε στο Εθνικό Συμβούλιο και έκτοτε διαφοροποιήθηκε με μερικές παραλλαγές, διατυπώνονταν διάφορες περίεργες θέσεις.
Γινόταν λόγος, π.χ., για «άλυτα βασικά προβλήματα». Ποια είναι αυτά; Υπάρχουν και «λυμένα βασικά προβλήματα»; Επίσης γινόταν λόγος για «μία νομική προσωπικότητα» της «ενωμένης Κύπρου» και για μία κυριαρχία που εκπηγάζει από τους Ε/κ και τους Τ/κ «μαζί». Προηγουμένως αναφερόταν η λέξη «εξίσου». Ακόμα γινόταν αναφορά στο «κατάλοιπο εξουσίας», που το Σύνταγμα θα εκχωρεί στα συνιστώντα κρατίδια. Επίσης υπήρχε αναφορά σε μηχανισμό επίλυσης διαφορών, πράγμα που δημιουργούσε απορίες για τη σαφήνεια εξουσιών και αρμοδιοτήτων.
Στην επιστολή του προς τον ΓΓ του ΟΗΕ, στις 2/1/2014, ο Ν. Αναστασιάδης επισήμανε μεταξύ άλλων ότι στο θέμα της κυριαρχίας δεν έπρεπε να υπάρχουν αμφιβολίες και εποικοδομητικές ασάφειες και μάλιστα επικαλέστηκε το έγγραφο Ντάουνερ, όπου Χριστόφιας και Ταλάτ επιβεβαίωναν τη μία και αδιαίρετη κυριαρχία. Τα τελευταία 24ωρα φαίνεται να έχει διανυθεί πολύς δρόμος και δεν απομένουν πολλά για την επίτευξη συμφωνίας.
Προψές, ο Υπουργός Εξωτερικών, Ι. Κασουλίδης, σε συνέντευξή του στο ΡΙΚ αναφέρθηκε και σε «εύλογες ανησυχίες» των Τ/κ που θα μπορούσαν να αντιμετωπιστούν υπό προϋποθέσεις. Ο Κυβ. Εκπρόσωπος καταφεύγει ξανά στη συλλογικότητα και στην ενότητα και εξαγγέλλει ενημέρωση, σήμερα, του Συμβουλίου Αρχηγών και μετάβαση του Προέδρου στην Αθήνα για συνομιλίες και διαβούλευση με την ελληνική κυβέρνηση.
Είναι εμφανές ότι πολύ προσεχώς θα εξαγγελθεί συμφωνία. Μένει να δούμε στην πράξη τι είδους κοινό ανακοινωθέν συμφωνήθηκε, που ουσιαστικά θα αποτελεί το προοίμιο λύσης. Κυρίως, απομένει να διαπιστώσουμε αν όλες εκείνες οι πληθωρικές, ανένδοτες, δεσμεύσεις του Προέδρου, τους τελευταίους έξι μήνες, ήταν σοβαρές και τις εννοούσε και όχι καπνογόνο για νέα παραπλάνηση του λαού. Προπάντων, ας μη σκεφτεί να επιστρέψει στο… 2004.
