Η απελευθέρωση δεσμευμένων γραμματίων από την Τράπεζα Κύπρου χαρακτηρίζεται από όλους ως θετική ενέργεια. Αποτελεί, ίσως, το πρώτο σοβαρό τεστ αντοχής, από το οποίο θα μπορέσουν οι διοικούντες την Τράπεζα Κύπρου να συναγάγουν τα πρώτα συμπεράσματα, ως προς τις δυνατότητες της τράπεζας να ανταποκριθεί στις μεγάλες προκλήσεις της δύσκολης εποχής που διανύουν το τραπεζικό σύστημα, η οικονομία του τόπου και οι πολίτες.

Υπάρχει πίστη ότι το τραπεζικό σύστημα έχει τις δυνατότητες να στηριχθεί στα πόδια του και να καταστεί ο κινητήριος μοχλός επανεκκίνησης της οικονομίας. Καλείται να λειτουργήσει κάτω από ένα νέο πιο υγιές σύστημα, να διδαχθεί από τα τεράστια λάθη του παρελθόντος, να αποκηρύξει τα εγκλήματα και τους εγκληματίες που συνετέλεσαν στην καταστροφή του ιδίου του συστήματος και της οικονομίας γενικότερα και να επανακτήσει την εμπιστοσύνη του κόσμου.

Ο Κύπριος καταθέτης, παρά τη σκληρή δοκιμασία του περασμένου Μαρτίου και την απογοήτευση και την οργή, την οποία αισθάνθηκε από τη ληστεία των κόπων και των θυσιών του, σταδιακά συνέρχεται και προσβλέπει προς το τραπεζικό σύστημα ως τον κυρίαρχο μοχλό επανάκαμψης της οικονομίας.

Αλλά αυτή η σταδιακή επανάκτηση της εμπιστοσύνης των Κυπρίων και ξένων καταθετών δεν θα επανέλθει ολοκληρωτικά, εάν οι τράπεζες έμπρακτα δεν επιδείξουν κοινωνική αλληλεγγύη και προβάλουν ως αξιόπιστος στυλοβάτης των αναγκών της κοινωνίας και των καταθετών. Δεν μπορεί να υπάρξει πλήρης επανάκτηση εμπιστοσύνης, εάν δεν συνοδευθεί με έμπρακτες χειρονομίες των τραπεζών υπέρ των καταθετών και της κοινωνίας.

Επιβάλλεται μείωση των υψηλών δανειστικών επιτοκίων, διευκόλυνση των οφειλετών οι οποίοι δοκιμάζονται από την οικονομική κρίση, διαφάνεια, προσφορά βοήθειας στις επιχειρήσεις να σταθούν στα πόδια τους και να δραστηριοποιηθούν προς όφελος της οικονομίας.

Πρωτίστως, όμως, επιβάλλεται γρήγορη, και χωρίς οποιουσδήποτε παρεμβατισμούς και αποκρύψεις, τιμωρία όλων εκείνων των ανθρώπων του τραπεζικού συστήματος, οι οποίοι εγκλημάτησαν κατά της οικονομίας της χώρας και των πολιτών της.

Δεν μπορεί να υπάρξει επανάκτηση της εμπιστοσύνης των πολιτών, εάν διαφύγει έστω και ένας ένοχος από τη λαβίδα του νόμου. Διότι, τότε, όχι μόνο δεν θα υπάρξει αναστροφή του αρνητικού κλίματος, αλλά αντίθετα θα προκύψει πλήρης απαξίωση του τραπεζικού συστήματος με καταστροφικές συνέπειες για τον τόπο, την οικονομία και το ίδιο το σύστημα.

Πρέπει να γίνει κατανοητό από όλους, και ιδιαίτερα τους ηγέτες του τραπεζικού συστήματος, την Κεντρική Τράπεζα, τις εισαγγελικές Αρχές και την Κυβέρνηση, ότι οφείλουν να συμβάλουν αποφασιστικά στην κάθαρση και στην τιμωρία των υπευθύνων του τραπεζικού εγκλήματος. Αν αφεθούν σκιές, και αν το δημόσιο αίσθημα συλλάβει προσπάθειες αποενοχοποίησης ή απαλλαγής των υπευθύνων από τα εγκλήματα που διέπραξαν, η εμπιστοσύνη θα εξαφανιστεί και η απογοήτευση του κόσμου θα μετατραπεί σε οργή. Και ουδείς θα διαφύγει αυτής της οργής.

Πέραν, λοιπόν, των μέτρων ανάκαμψης τα οποία πρέπει να οδηγήσουν σύντομα και στην άρση των τραπεζικών περιορισμών, αυτό που προέχει είναι η αμείλικτη τιμωρία όσων συνήργησαν στο να οδηγηθούν οι τράπεζες, οι καταθέτες και η οικονομία στο τραγικό σημείο που οδηγήθηκαν. Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στον καταλογισμό ευθυνών, στη διερεύνηση υπόπτων υποθέσεων και στην προσαγωγή των υπευθύνων στη δικαιοσύνη. Και αυτή η καθυστέρηση, η ολιγωρία και η προσπάθεια να υποβαθμιστεί η ευθύνη των τραπεζών στο έγκλημα κατά της οικονομίας, δημιουργούν έντονη και δικαιολογημένη ανησυχία μέσα στην κοινή γνώμη, πως και αυτήν τη φορά θα υπάρξει έγκλημα χωρίς τιμωρία.