Η Γαλλία υπήρξε διαχρονικά, και παραμένει, συνεπής υποστηρικτής της κυπριακής υπόθεσης. Όταν, και όπου, η Κύπρος χρειάστηκε τη Γαλλία να συνηγορήσει υπέρ των δικαίων της και να σταματήσει αντικυπριακές μεθοδεύσεις, είτε στο Συμβούλιο Ασφαλείας είτε σε άλλα διεθνή βήματα, η Γαλλία ανταποκρινόταν αμέσως. Ακόμη και στο πάγωμα κεφαλαίων της Τουρκίας έχει πρωτοστατήσει και επανειλημμένα έκαμε ξεκάθαρη την ένστασή της σε ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Όμως, τα γαλλικά συμφέροντα στην Τουρκία είναι μεγάλα ώστε η Γαλλία να τα αγνοήσει. Και ο Γάλλος Πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ, ευρισκόμενος στην Τουρκία, και μιλώντας στο τουρκο-γαλλικό επιχειρηματικό φόρουμ, στην Κωνσταντινούπολη, ανακοίνωσε την απόφαση της Γαλλίας να απελευθερώσει τα κεφάλαια 23 και 24, τα οποία έχει μπλοκάρει η Κυπριακή Δημοκρατία. "Τα τελευταία δέκα χρόνια η Γαλλία έχασε από το μερίδιό της στην τουρκική αγορά και αυτό δεν μπορεί να το δεχτεί", είπε. Και απέδωσε τις απώλειες σε πολιτικούς και νομικούς λόγους.

Είναι φανερό ότι καμία χώρα δεν μπορεί επ΄ άπειρον να δέχεται πλήγματα στα εθνικά της συμφέροντα -πολιτικά, οικονομικά και άλλα- χάριν άλλης χώρας. Και στην περίπτωση της τεράστιας τουρκικής αγοράς και σε μία περίοδο κατά την οποία η γαλλική οικονομία δέχεται μεγάλα πλήγματα, το Παρίσι κρίνει ότι δεν μπορεί να θυσιάζει οικονομικά συμφέροντα στην Τουρκία, χάριν της Κύπρου.

Πλέον, οι διεθνείς σχέσεις, και προϊούσης της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, από την οποία δοκιμάζονται και ισχυρές οικονομικά χώρες της Ευρώπης, εδράζονται και στα αμοιβαία οικονομικά οφέλη που προκύπτουν για τα εμπλεκόμενα κράτη. Και όσοι πιστεύουν εδώ, πως αρκεί η δύναμη του δικαίου μας να συστρατεύσει ολόκληρη τη διεθνή κοινότητα υπέρ της Κύπρου, αιθεροβατούν.

Η Ρωσία, όταν ο τότε Υπουργός Οικονομικών, Μιχάλης Σαρρής, έσπευδε στη Μόσχα για να ζητήσει στήριξη, προκειμένου να μπορέσει η Κυπριακή Δημοκρατία να αντιμετωπίσει τους σκληρούς όρους των Ευρωπαίων εταίρων, αρνήθηκε αυτήν τη στήριξη. Παρόλο που υπήρξε και αυτή συνεπής υποστηρικτής των ελληνοκυπριακών θέσεων, τα εθνικά της συμφέροντα υπαγόρευαν διατήρηση των καλών σχέσεων με την Ευρωπαϊκή Ένωση, πρώτιστα, και θυσία της Κύπρου. Μάλιστα, τότε, ρωσική πηγή, όταν ρωτήθηκε για τα ανταλλάγματα τα οποία προσέφερε η Κύπρος έναντι της οικονομικής στήριξης που θα δινόταν από τη Μόσχα, απάντησε ότι η Ρωσία δεν μπορούσε να στηριχθεί σε συζήτηση για κάτι το οποίο ήταν αμφισβητούμενο. Θέλοντας να υπενθυμίσει ότι η κυπριακή ΑΟΖ διεκδικείται και από την Τουρκία.

Τα κράτη, πρωτίστως, ενδιαφέρονται για την κατοχύρωση των εθνικών τους συμφερόντων. Δεν κάμνουν πολιτική αρχών, αλλά επιλέγουν τι συμφέρει πολιτικά και οικονομικά τη χώρα τους.
Αυτό έπραξε ο Πούτιν, αυτό πράττει σήμερα και ο Ολάντ. "Η Τουρκία είναι σταυροδρόμι της ενέργειας του μέλλοντος, γι΄ αυτό πρέπει να επενδύσουμε σε αυτό", είπε ο Γάλλος Πρόεδρος. Και ελπίζουμε ότι τα μηνύματα που έστειλε θα γίνουν και εδώ αντιληπτά. Θριαμβολογίες, ψευδαισθήσεις, ευσεβοποθισμοί και μονοδιάστατες πολιτικές, σε έναν κόσμο που μεταλλάσσεται συνεχώς, δεν μπορούν να ισχύσουν.

Οι κυβερνώντες, αλλά και οι πολιτικοί ηγέτες, οφείλουν να λάβουν τα μηνύματα και να απελευθερωθούν από την πολιτική ψευδαισθήσεων, που για χρόνια ακολουθούν. Η εντύπωση πως είμαστε ο ομφαλός της Γης, προκάλεσε δεινά στον κυπριακό λαό. Χρειάζεται εκ βάθρων αναδιαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής. Και αυτό δεν είναι δουλειά των πολιτικών, οι οποίοι έχουν μείνει καθηλωμένοι σε ξεπερασμένες εποχές. Να κληθούν να την επεξεργασθούν άνθρωποι με γνώσεις, όραμα και αντίληψη της σύγχρονης διεθνούς πραγματικότητας...