Αποτελεί χάσιμο χρόνου και σπατάλη χώρου, να ασχολείται κανείς με τις συνεδρίες του Εθνικού Συμβουλίου και να επαναλαμβάνει τα τετριμμένα, για την ανάγκη χάραξης νέας στρατηγικής, η οποία να οδηγεί το εθνικό πρόβλημα έξω από τα δραματικά αδιέξοδα, τα οποία έχει δημιουργήσει μία λανθασμένη πολιτική δεκαετιών. Συνεπώς, η σημερινή συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, το οποίο προ πολλού έπρεπε να είχε διαλυθεί, δεν πρόκειται να αποτελέσει εξαίρεση. Η συνήθης πρακτική της καφενοκουβέντας και της επανάληψης των γνωστών θέσεων της Κυβέρνησης και των κομμάτων θα επαναληφθεί.

Προχθές, το Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών ενημερώθηκε, μέσω τηλεδιάσκεψης, από τον Αλεξάντερ Ντάουνερ, για τις εξελίξεις και κατέληξε στη γνωστή επωδό ότι «τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας εξέφρασαν την υποστήριξη τους στην πολιτική διαδικασία στην Κύπρο και στην επίτευξη συμφωνίας μεταξύ των πλευρών στο κοινό ανακοινωθέν, το συντομότερο δυνατόν, που θα οδηγήσει στην επανέναρξη ουσιαστικών και αποτελεσματικών συνομιλιών».

Ουδεμία καταγγελία κατά της Τουρκίας για την υπονόμευση των προσπαθειών έκδοσης κοινού ανακοινωθέντος. Ουδεμία καταγγελία κατά της τουρκικής πλευράς, ότι έχει διαφύγει από τη μορφή της λύσης, την οποία τα ψηφίσματα του ίδιου του Συμβουλίου Ασφαλείας υποστηρίζουν και κατοχυρώνουν. Ουδεμία αναφορά στις προκλητικές δηλώσεις του Τούρκου Πρωθυπουργού για ίδρυση ενός νέου κράτους αποτελούμενου από δύο συνιδρυτικά κράτη. Και, πέραν όλων αυτών, το Συμβούλιο Ασφαλείας εξέφρασε πλήρη και καθολική υποστήριξη στην αποστολή του Αλεξάντερ Ντάουνερ. Του ανθρώπου, δηλαδή, του οποίου τα κόμματα ζητούν αντικατάσταση και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κατηγορεί για έλλειψη αντικειμενικότητας.

Είναι φανερό, πλέον, ότι η ελληνοκυπριακή πλευρά, ούτε πολιτική έχει, ούτε σύμμαχοι τής απέμειναν για να υποστηρίξουν τα δίκαιά της. Επαναβεβαιώνεται αυτό που είχε πει ο διαπραγματευτής Ανδρέας Μαυρογιάννης, πως η διεθνής κοινότητα δεν ενδιαφέρεται για λύση, ούτε είναι διατεθειμένη να κινηθεί αποφασιστικά ώστε να πιέσει την Τουρκία να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις και τα ψηφίσματα των Ηνωμένων Εθνών.

Υπάρχει παταγώδης αποτυχία της ελληνοκυπριακής πλευράς και στο να πείσει τον διεθνή παράγοντα να κινηθεί αποφασιστικά και να καταλογίσει ευθύνες στην κατοχική δύναμη αλλά και παταγώδης αποτυχία στη χάραξη νέας στρατηγικής, η οποία να δημιουργεί προοπτικές για διαφοροποίηση των δεδομένων.

Όμως, την αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας και την απραξία της, τη δημιουργεί, ακριβώς, η εμμονή και προσήλωση της ελληνοκυπριακής πλευράς σε πολιτικές και πρακτικές, οι οποίες έχουν δοκιμαστεί και απέτυχαν. Όταν η ελληνοκυπριακή ηγεσία παραμένει προσκολλημένη σε μία διαδικασία χρεοκοπημένη, γιατί να αναζητούνται ευθύνες στον διεθνή παράγοντα, ότι την υιοθετεί και τη στηρίζει;

Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν εκόμισε γλαύκα ες Αθήνας, υποστηρίζοντας τη λύση δύο συνιδρυτικών κρατών. Εδώ και χρόνια με δηλώσεις, αλλά και γραπτές προτάσεις, η Άγκυρα μάς ξεκαθαρίζει τη μορφή της λύσης που επιδιώκει. Αλλά η κυπριακή ηγεσία, κάνει, δήθεν, πως δεν αντιλαμβάνεται και συνεχίζει τον δικό της αμανέ: Λύση διζωνικής μέσω διακοινοτικών συνομιλιών. Οι ηγεσίες αλλάζουν, οι χειριζόμενοι το εθνικό θέμα εναλλάσσονται, ο χρόνος περνά, οι Τούρκοι λένε ξεκάθαρα τι είδους λύση επιδιώκουν, αλλά οι Πρόεδροι Δημοκρατίας, οι διαπραγματευτές, τα περισσότερα των κομμάτων, επιμένουν στην πεπατημένη.

Να μην υπάρχουν ψευδαισθήσεις. Την ίδια πεπατημένη θα ακολουθήσει και η σημερινή Κυβέρνηση. Θα εισέλθει και αυτή στη γνωστή διαδικασία. Ούτε έχει να προβάλει νέα στρατηγική. Θα συνεχίσει να παίζει με τον χρόνο, περιμένοντας τους από μηχανής θεούς να δώσουν διεξόδους...