Δεν αναμέναμε από τους εμπνευστές της διζωνικής ομοσπονδίας να παραδεχθούν και να αποδεχθούν ότι το «πολιτικό τους παιδί» αποτελεί ήδη ένα αποσκελετωμένο πτώμα, το οποίο διατηρείται βαλσαμωμένο, εδώ και 40 χρόνια, στο νεκροταφείο της Ιστορίας. Συνεπώς, δεν περιμέναμε από τον Βρετανό πρεσβευτή στη Λευκωσία να δεχθεί ότι, εν όψει της χειροπιαστής πραγματικότητας ότι η διζωνική ομοσπονδία απέτυχε να δώσει λύση, αλλά αντίθετα, παραμένει μία μορφή λύσης η οποία ερμηνεύεται διαφορετικά από τις δύο πλευρές, πρέπει να ταφεί και να αναζητηθεί άλλη λύση, προσαρμοσμένη στις σημερινές τοπικές και διεθνείς πραγματικότητες.
Ο Μάθιου Κιντ, στη συνέντευξή του στο sigmalive, η οποία δημοσιεύθηκε και στη «Σημερινή», υποστηρίζει πως θα ήταν ριψοκίνδυνη η απόρριψη των δύο συμφωνιών Υψηλού Επιπέδου, κατ' επέκτασιν της διζωνικής ομοσπονδίας. Η προειδοποίηση φαίνεται ν' απευθύνεται προς την ελληνοκυπριακή πλευρά, στους κόλπους της οποίας υπάρχει λαϊκή αντίδραση έναντι της λύση αυτής και ζητείται η εγκατάλειψή της. Αντίθετα, στην τουρκική πλευρά, υπάρχει ομόφωνη επιδοκιμασία της λύσης, αφού η διζωνική προσφέρεται ως πρόσχημα, ευκαιρία και σταθμός, για μετάβαση σε λύση συνομοσπονδίας ή δύο κρατών και, μετέπειτα, ως εφαλτήριο για τουρκοποίηση ολόκληρης της νήσου.
Να μην ανησυχεί ο κ. Κιντ για ενδεχόμενο εγκατάλειψης της διζωνικής ομοσπονδίας. Το κυρίαρχο πολιτικό κατεστημένο στην ελληνοκυπριακή πλευρά, ευθυνόφοβο και ανίκανο να αναζητήσει δικαιότερες ρυθμίσεις που να εγγυώνται την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού στη γη του, θα συνεχίσει να υποστηρίζει τη διζωνική ομοσπονδία και θα την επικαλείται, προκειμένου να καλύπτει τις δικές του αδυναμίες και ανικανότητες να χαράξει στρατηγική σύμφωνη με τα σύγχρονα πολιτικά δεδομένα.
Διερωτόμαστε, όμως, γιατί η Βρετανία δεν αποδοκιμάζει και δεν καταδικάζει την τουρκική πλευρά, η οποία εδώ και χρόνια έχει αποδράσει από το «τρένο» της διζωνικής ομοσπονδίας και απαιτεί λύση δύο χωριστών κρατών; Εάν η Τουρκία και η υποτελής τουρκοκυπριακή ηγεσία δεν θεωρούν «ριψοκίνδυνη» την εγκατάλειψη της διζωνικής και ουδεμίας καταδίκης τυγχάνουν από τη Βρετανία και τον διεθνή παράγοντα, γιατί η ελληνοκυπριακή πλευρά να παραμένει προσηλωμένη σε μία μορφή λύσης, η οποία, ουσιαστικά, δεν υπάρχει στο τραπέζι για την άλλη πλευρά;
Η διζωνική ομοσπονδία ερμηνεύεται πλέον κατά διάφορους τρόπους. Θεωρείται ομοσπονδία, θεωρείται όμως και συνομοσπονδία και επεκτείνεται μέχρι και τη λύση δύο χωριστών κρατών. Η ελληνοκυπριακή ηγεσία διεκδικεί, λέει, διζωνική ομοσπονδία, στη βάση των ευρωπαϊκών αρχών και των αρχών του διεθνούς δικαίου. Αλλά πού ξανακούστηκε ένας γεωγραφικός διαχωρισμός των κατοίκων, στη βάση ρατσιστικών στοιχείων, να μπορεί να θεωρείται ευρωπαϊκών αρχών; Πού ισχύει ομοσπονδία στην οποία δεν εφαρμόζονται οι τρεις βασικές ελευθερίες, της εγκατάστασης, της διακίνησης και του δικαιώματος περιουσίας; Θα μπορούσε ο κ. Κιντ να αποδεχθεί τέτοιο έκτρωμα για τη Μεγάλη Βρετανία;
Αυτό που κανένα άλλο δημοκρατικό και σύγχρονο κράτος δεν θα μπορούσε ποτέ να αποδεχθεί για τη χώρα του, θέλουν να το επιβάλουν στον κυπριακό λαό. Και το θεωρούν «ριψοκίνδυνο» να εγκαταλειφθεί αυτή η εκτρωματική λύση. Την ίδια στιγμή που η τουρκική πλευρά την έχει ήδη εγκαταλείψει και μεθοδεύει άλλες εκτρωματικότερες λύσεις.
Η «εικόνα» της Μεγάλης Βρετανίας δεν βελτιώνεται στα μάτια τής κυπριακής κοινής γνώμης με συμφωνίες «απελευθέρωσης», δήθεν, κυπριακής γης. Η εικόνα της Βρετανίας θα βελτιωθεί, εάν η πολιτική τής χώρας διαφοροποιηθεί έμπρακτα και προσανατολισθεί στην άσκηση πίεσης και λήψης πρακτικών μέτρων κατά της Τουρκίας, ώστε να τερματίσει την κατοχή της Κύπρου και να συζητήσει λύση, που θα σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα και την ενότητα, κυριαρχία και ανεξαρτησία της Κυπριακής Δημοκρατίας.
