Οι επίσημες επισκέψεις των Προέδρων της Κυπριακής Δημοκρατίας στο Λονδίνο κατάντησαν τουριστικά ταξίδια. Πρόεδροι πάνε κι έρχονται στο Λονδίνο, βλέπουν Πρωθυπουργούς και Υπουργούς Εξωτερικών, επιστρέφουν, θριαμβολογούν για μεγάλες διπλωματικές επιτυχίες αλλά, τελικά, η βρετανική στάση στο Κυπριακό παραμένει η ιδία, αν δεν εξελίσσεται και σε εχθρικότερη.

Οι ηγέτες μας δεν διαθέτουν το ανάστημα, ώστε να το υψώσουν έναντι των συνομιλητών τους και να διεκδικήσουν δικαιώματα του κυπριακού λαού. Να απαιτήσουν αλλαγή στη βρετανική εχθρική στάση, ανάληψη του ρόλου της Βρετανίας ως Εγγυήτριας Δύναμης της ανεξαρτησίας της Κύπρου, να θέσουν θέμα Βρετανικών Βάσεων και να απαιτήσουν έμπρακτα δείγματα αλλαγής της βρετανικής πολιτικής.

Δεν νομίζουμε ότι η επίσκεψη Αναστασιάδη, και οι συνομιλίες του με τον Ντέιβιντ Κάμερον, θα αποτελέσουν εξαίρεση. Αναμένουμε και πάλι να επαναληφθεί το ίδιο σκηνικό, όπως σε κάθε επίσκεψη του Προέδρου σε άλλες χώρες. Να βγουν οι συνεργάτες του και να αρχίσουν να μιλούν για μεγάλη διπλωματική επιτυχία, για αναγνώριση του δικαίου της Κύπρου στο θέμα του κοινού ανακοινωθέντος, για αναγνώριση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ και για άλλα «σημαντικά πλεονεκτήματα» από την επίσκεψη. Τίποτε το πικρό που θα ακουστεί από το στόμα του Κάμερον και των άλλων Βρετανών αξιωματούχων, δεν θα λεχθεί στον λαό. Στο τέλος, η διαχρονική εχθρική στάση της Βρετανίας, έναντι της Κύπρου, θα συνεχιστεί...

Δεν αρκεί να ακούμε διακηρύξεις και διαβεβαιώσεις από βρετανικής πλευράς, ότι το Λονδίνο αναγνωρίζει την αναγκαιότητα έκδοσης συμφωνημένου κοινού ανακοινωθέντος. Πρέπει αυτή η διακήρυξη να συνοδεύεται και από έμπρακτες πιέσεις της Βρετανίας στην Τουρκία, να αποδεχθεί την έκδοση τέτοιου ανακοινωθέντος που να κατοχυρώνει τη μία κυριαρχία, τη μία ιθαγένεια και τη μία νομική προσωπικότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ούτε αρκεί να ακούμε εκδήλωση σεβασμού προς τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και την ίδια στιγμή να μην ασκείται η αναγκαία πίεση στην Τουρκία, να τερματίσει τις τυχοδιωκτικές προκλήσεις της στην κυπριακή ΑΟΖ.

Το Λονδίνο ασκεί φιλοτουρκική πολιτική σε όλα τα βήματα. Και στο Συμβούλιο Ασφαλείας και στην Ευρωπαϊκή Ένωση, πρωτοστατεί σε αντικυπριακές ενέργειες. Έχει διαδραματίσει ενεργό ρόλο στη σύνταξη του σχεδίου Ανάν, ένα ρατσιστικό σχέδιο, βασισμένο στο βρετανικό δόγμα τού διαίρει και βασίλευε. Και συνεχίζει να νίπτει τας χείρας στην άσκηση του θεσμικού ρόλου της Βρετανίας ως Εγγυήτριας Δύναμης.
Δεν γνωρίζουμε τι θα ζητήσει από τον Βρετανό Πρωθυπουργό, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Αλλά δεν αναμένουμε να απαιτήσει, ούτε να ζητήσει έμπρακτες αποδείξεις αλλαγής της βρετανικής πολιτικής στο Κυπριακό. Αναμένουμε, μόνο, να χρησιμοποιήσει την επίσκεψη για επικοινωνιακά οφέλη. Η εξωτερική πολιτική της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν στηρίζεται σε διεκδικητικές βάσεις. Αλλά σε αναζητήσεις φραστικών υποστηρίξεων για επικοινωνιακούς λόγους.

Θα χαιρετίσουμε την επίσκεψη Αναστασιάδη και θα επαινέσουμε επιτυχίες, εάν δούμε έμπρακτη αλλαγή της βρετανικής πολιτικής έναντι της Κύπρου. Εάν δούμε άσκηση πίεσης επί της Τουρκίας για εγκατάλειψη της αδιάλλακτης στάσης της στο Κυπριακό, εγκατάλειψη της τυχοδιωκτικής πολιτικής της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας και αποφασιστική άσκηση του ρόλου της Βρετανίας ως Εγγυήτριας Δύναμης της ανεξαρτησίας της χώρας μας.

Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.
Και ας μη μας πουν πάλι πως όλα όσα ζητούμε, ανάγονται στη σφαίρα του ευκταίου. Δεν επιτυγχάνεται το εφικτό, εάν δεν απαιτήσεις το «ευκταίο»...