Λέγεται συχνά μία κωμική όσο και εξωπραγματική διατύπωση: Ότι, τάχα, τα κόμματα είναι τα… κύτταρα της δημοκρατίας. Μπορεί αυτή η θεωρία να ισχύει σε δημοκρατικές χώρες, όπου πραγματικά τα κόμματα και οι πολιτικοί λειτουργούν δημοκρατικά, λογοδοτούν στους πολίτες και επιβάλλεται η διαφάνεια στις πολιτικές ενέργειες, αποφάσεις και δράσεις τους. Στην Κύπρο της εμπεδωμένης ατιμωρησίας, της πελατειακής συναλλαγής, της διαπλοκής με οικονομικά, τραπεζικά και επιχειρηματικά συμφέροντα, και της εξάρτησης από μεγαλοπαράγοντες, τα κόμματα και οι πολιτικοί απαξιώνονται από τους πολίτες. Διότι ακριβώς οι περισσότεροι πολιτικοί και σχεδόν όλα τα κόμματα είναι διαπλεκόμενα, εξαρτημένα και εμπεπλεγμένα σε συναλλαγές που υπονομεύουν την εμπιστοσύνη των πολιτών προς αυτά. Καθημερινά τα παραδείγματα πολιτικής ανεπάρκειας και κομματικής ρεμούλας είναι ενδεικτικά μιας νοσηρής κατάστασης πραγμάτων, που οι πολίτες δεν αντέχουν πια. Ιδιαίτερα, με αφορμή την οικονομική κρίση, βγήκαν στην επιφάνεια τα εγκλήματα που κόμματα, πολιτικοί, τραπεζίτες, συνδικαλιστές, κρατικοί και πολιτειακοί αξιωματούχοι διέπραξαν σε βάρος του τόπου.

Κι ακόμα κυκλοφορούν ελεύθεροι και ατιμώρητοι. Χθες γράφαμε για όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα, ναι, σε αυτήν τη χώρα που μερικοί εδώ μιλούν απαξιωτικά και προσβλητικά. Με αφορμή δάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων που δόθηκαν χωρίς εξασφαλίσεις, εκδόθηκαν από την Εισαγγελία εντάλματα σύλληψης για 25 πρόσωπα. Προσέξτε, για δάνεια χωρίς εξασφαλίσεις. Αυτά δεν συνέβησαν και στην Κύπρο; Δόθηκαν δάνεια δισεκατομμυρίων από τις τράπεζες και τον Συνεργατισμό. Σήμερα, γίνεται παραδεκτό πως το 40% των παραχωρηθέντων δανείων δεν μπορούν να αποπληρωθούν, είτε διότι οι οφειλέτες «παίζουν πελλόν» είτε διότι οι περισσότεροι αδυνατούν πραγματικά να το πράξουν είτε επειδή τα δάνειά τους δόθηκαν «τζερεμέ», δηλαδή χωρίς εξασφαλίσεις. Στην Ελλάδα συλλαμβάνουν και διώκουν όσους επιδόθηκαν σε τέτοιες ανόσιες οικονομικά πράξεις. Στην Κύπρο, άκρα του τάφου σιωπή! Ουδείς διώκεται, ουδείς συλλαμβάνεται, ουδείς, να είστε σίγουροι, θα τιμωρηθεί. Εδώ είναι το κράτος της εδραιωμένης ατιμωρησίας και της ακαταδίωκτης ασυδοσίας.

Ευρωβουλευτές που ήρθαν για να ελέγξουν τη νομιμότητα των αποφάσεων της Τρόικας για την Κύπρο σοκαρίστηκαν, είπαν, από όσα οι ξένοι δανειστές μας κατέφεραν κατά των Κυπρίων. Οι Ευρωβουλευτές επισήμαναν δύο τινά. Πρώτον, πληρώνουμε και για την Ελλάδα. Και, δεύτερον, πληρώνουμε τα λάθη, τις ολιγωρίες και τις εγκληματικές ανεπάρκειες και την ενσυνείδητη αδιαφορία των πολιτικών μας των τελευταίων 4-5 χρόνων. Δηλαδή της διακυβέρνησης Χριστόφια, κατά κύριο λόγο, αλλά και τα διαχρονικά εγκλήματα τραπεζιτών, με τη συνέργεια κομμάτων, συνδικαλιστών, κρατικών και πολιτειακών αξιωματούχων. Αν οι πολιτικοί μας αντιμετώπιζαν έγκαιρα και αποφασιστικά τα προβλήματα της οικονομίας, που ανεφύησαν ευθύς μετά την έκρηξη της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, είπαν οι Ευρωβουλευτές, δεν θα φτάναμε σε αυτά τα χάλια και σε αυτό το κατάντημα. Οι Κύπριοι πολιτικοί απέφυγαν να δώσουν λύσεις σε συστημικά προβλήματα που προέκυψαν. Απλώς τα άφησαν να εκραγούν και να διαλύσουν τον τόπο.

Ο νυν Πρόεδρος πήγε στο Γιούρογκρουπ αξιόπιστος, όπως δήλωσε, και επέστρεψε αναξιόπιστος. Πήγε απροετοίμαστος. Χωρίς εναλλακτικές αντιδράσεις σε εκβιασμούς των δανειστών μας. Και ισχυρίστηκε ότι του «έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο». Αλλά δεν είναι ο Ν. Αναστασιάδης που δεσμευόταν προεκλογικά και μετεκλογικά ότι δεν θα δεχόταν ποτέ κούρεμα και ότι, συν τοις άλλοις, θα διαπραγματευόταν το μνημόνιο Χριστόφια; Θα το ξαναπούμε: Σε άλλες χώρες, ακόμα και στην Ελλάδα, που κάποιοι ανόητοι εδώ λοιδορούν, όσοι εμπλέκονται σε οικονομικά εγκλήματα συλλαμβάνονται και διώκονται. Εδώ ακόμα ερευνούν και σκόπιμα καθυστερούν…