Δεν υπάρχει τίποτε το θετικό στην «τεχνικού χαρακτήρα», όπως χαρακτηρίζεται, έκθεση του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών για την Ειρηνευτική Δύναμη. Μία έκθεση για την οποία η Κυβέρνηση εκφράζει «ικανοποίηση», προφανώς για να συγκαλύψει τη δική της αποτυχία στο να πείσει τον Γ.Γ. για τις ευθύνες τις τουρκικής πλευράς, αλλά και για να μην καταδειχθεί η διάψευση των εκτιμήσεών της, ότι δήθεν η διεθνής κοινότητα βλέπει με συμπάθεια και στηρίζει τις πολιτικές πρωτοβουλίες της Λευκωσίας.
Μέσα στην έκθεση του Μπαν Κι-μουν καταγράφονται πολλά διφορούμενα και παρασιωπώνται πολύ περισσότερα.
Γιατί δεν καταλογίζονται ευθύνες στην τουρκική πλευρά, για την αδιάλλακτη και αρνητική στάση της στο θέμα της έκδοσης κοινού ανακοινωθέντος; Πού είναι η στήριξη της διεθνούς κοινότητας στις κυπριακές προσπάθειες για έναρξη διαπραγματεύσεων σε σωστή βάση; Αντίθετα, ο Γ.Γ. «καλεί τους ηγέτες και των δύο κοινοτήτων να καταβάλλουν προσπάθειες για τη δημιουργία ευνοϊκού κλίματος για τη διεύρυνση και εμβάθυνση των επαφών». Ίσες αποστάσεις και ίσες ευθύνες, πάλι, στις δύο πλευρές. Και στο θύμα και στον θύτη. Η ίδια διαχρονική ποντιοπιλατική στάση.
Ο Μπαν Κι-μουν, μεταξύ άλλων, δηλώνει ενθαρρυμένος «από τον διαθρησκευτικό διάλογο μεταξύ Ελληνορθοδόξων και Μουσουλμάνων ηγετών, όπως και την πρόσφατη συμφωνία μεταξύ των ομοσπονδιών ποδοσφαίρου». Ποιος διάλογος «Ελληνορθοδόξων και Μουσουλμάνων» διεξάγεται και δεν τον αντιληφθήκαμε; Και για ποιες «ομοσπονδίες ποδοσφαίρου» μιλά ο Γενικός Γραμματέας; Για την παράνομη τουρκοκυπριακή και τη νόμιμη ΚΟΠ;
Να μας εξηγήσει ο κ. Κασουλίδης και τι σημαίνει η αναφορά στην «οικονομική και κοινωνική ισότητα μεταξύ των δύο πλευρών», η οποία «θα κάνει μία ενδεχόμενη επανένωση ευκολότερη και πιο πιθανή». Πώς θα υπάρξει οικονομική και κοινωνική ισότητα; Και ποιος θα φορτωθεί το βάρος; Ο Ελληνοκύπριος πολίτης, ο οποίος έχει να βαστάξει το τροϊκανό φορτίο;
Πώς σχολιάζει η Κυβέρνηση την αναφορά του Γ.Γ. ότι «είναι σημαντικό να διασφαλιστεί πως, ο όποιος νέος πλούτος βρεθεί, θα ωφελήσει και τις δύο κοινότητες»; Πώς θα διασφαλιστεί αυτό, πριν από οποιαδήποτε λύση; Και πώς ερμηνεύεται η μη αναφορά στις τουρκικές προκλήσεις στην κυπριακή ΑΟΖ, η αμφισβήτηση των κυπριακών κυριαρχικών δικαιωμάτων και οι συνεχιζόμενες τουρκικές προκλητικές κινήσεις;
Αν η έκθεση του Γ.Γ. αντικατοπτρίζει τη «διεθνή υποστήριξη» που ισχυρίζεται ότι έλαβε η Κυβέρνηση, στις πρωτοβουλίες της, τότε ζήτω που καήκαμε! Και αν αναμένει πως θα δικαιωθεί από τον Γενικό Γραμματέα, και θα καταδικαστεί η τουρκική αδιαλλαξία από τον Διεθνή Οργανισμό, τότε ασκεί πολιτική μέσω ψευδαισθήσεων.
Η έκθεση Μπαν Κι-μουν δικαιώνει το λεχθέν από τον Ελληνοκύπριο διαπραγματευτή, πως ούτε ο ΟΗΕ ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση έχουν ειλικρινή βούληση να βοηθήσουν σε μία λειτουργική και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Πολύ περισσότερο δεν έχουν καμία διάθεση να ασκήσουν πίεση στην Τουρκία να διαπραγματευθεί μία δίκαιη λύση. Θα συνεχίσουν να παίζουν ποντιοπιλατικά παιγνίδια, υπό τα χειροκροτήματα των εκάστοτε κυβερνήσεων, πως δήθεν εξασφάλισαν διεθνή υποστήριξη στις προσπάθειές τους.
Με τη διεθνή κοινότητα, στην «καλύτερη» περίπτωση να τηρεί ποντιοπιλατική στάση και στη χειρότερη να υποθάλπει την τουρκική αδιαλλαξία, λύση δεν υπάρχει στον ορίζοντα. Υπάρχει μόνο ένα μακρύ αδιέξοδο, το οποίο θα βοηθά τα διχοτομικά τετελεσμένα να παγιώνονται και την Τουρκία να προωθεί τα σχέδια Β, τα οποία έχει στο συρτάρι. Και καθώς, όπως μας είπε ο κ. Κασουλίδης (όπως μας έλεγε και ο Δημήτρης Χριστόφιας), σχέδιο Β δεν έχει η ελληνοκυπριακή πλευρά, οι κίνδυνοι θα μεγεθύνονται και θα πιέζουν ασφυκτικά.
