Χρόνια, τώρα, ακούμε συνεχώς από όλους τους Προέδρους της Δημοκρατίας πως είναι έτοιμοι να συνδράμουν αποτελεσματικά το έργο της Ελεγκτικής Υπηρεσίας του κράτους, ώστε να εκμηδενιστούν εγκληματικά φαινόμενα κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος. Κάθε χρόνο παρακολουθούμε το ίδιο σκηνικό: Η Γενική Ελέγκτρια παραδίδει την ετήσια έκθεση της Υπηρεσίας της στον εκάστοτε Πρόεδρο. Κι αυτός με τη σειρά του την ευχαριστεί, προωθεί την έκθεση στη Βουλή και… καταχωνιάζεται στα συρτάρια της λήθης. Λογικά, κάθε κυβέρνηση όφειλε να μελετά την έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας ως ευαγγέλιο. Και με σοβαρότητα και επιμονή να μεριμνά για την πάταξη φαινομένων κακοδιαχείρισης, ατασθαλιών, σπατάλης ή ανεύθυνης χρήσης δημόσιου χρήματος. Ο νυν Πρόεδρος, προεκλογικά αλλά και προχθές, όταν παρέλαβε την έκθεση της Γεν. Ελέγκτριας, δήλωσε:

«Θέλω να σάς βεβαιώσω ότι, επιδεικνύοντας ευαισθησία στις διαχρονικές παρατηρήσεις σας και στη διαχρονική αδιαφορία που επιδεικνυόταν, έχω αποφασίσει να συσταθούν Επιτροπές Ελέγχου σε καθένα των Υπουργείων και των Υπηρεσιών, που θα παρακολουθούν τις παρατηρήσεις σας, από τη μια έτσι ώστε να παρεμβαίνουν διορθωτικά και, από την άλλη, να γίνεται αυστηρότερος ακόμα έλεγχος με βάση τις εμπειρίες που αποκτώνται και τις παρατηρήσεις που καταγράφονται. Το ανεξέλεγκτο, πλέον, ή η αδιαφορία στον έλεγχο, οριστικά και αμετακίνητα τερματίζεται. Ο εκσυγχρονισμός της Δημόσιας Υπηρεσίας προς αυτό αποσκοπεί. Οι οικονομικές ανάγκες απαιτούν, επιτέλους, νοικοκύρεμα και το νοικοκύρεμα είναι η χρηστή διοίκηση. Μέσα από τη χρηστή διοίκηση πολλά μπορούμε να επιτύχουμε». Κάθε χρόνο η έκθεση της Γενικής Ελέγκτριας παχύνεται. Οι σελίδες της αυξάνονται και πληθύνονται. Όχι διότι αυξάνονται οι τομείς ελέγχου αλλ’ επειδή αυξάνονται οι παρατυπίες, οι διασπαθίσεις, η ανεύθυνη και εγκληματική διαχείριση δημόσιων πόρων που, στο τέλος, καταλήγουν στο πουθενά.

Η Χρ. Γεωρκάτζη ήταν ξεκάθαρη: «Πρόσφατα λήφθηκε απόφαση για ανέγερση Μεγάρου Πολιτισμού, ένα έργο για το οποίο έχουμε δαπανήσει ώς τώρα πέραν των 20 εκ. ευρώ και οι παρούσες συνθήκες σε συνδυασμό με τη μη έγκαιρη ένταξή του στα έργα για συγχρηματοδότηση από την ΕΕ και το ψηλό κόστος λειτουργίας τους κατ' έτος, καθιστά πλέον ανέφικτη την ανέγερσή του. Το 2005 υιοθετήθηκε ένας Μηχανισμός για τον καθορισμό των τιμών των φαρμάκων, που γίνεται από τον Υπουργό Υγείας, και προβλέπει ότι οι τιμές καθορίζονται ως ο μέσος όρος της τιμής του αντίστοιχου φαρμάκου μιας ακριβής, μια φθηνής και δύο μεσαίων χωρών. Αυτός ο Μηχανισμός δεν λειτούργησε όπως έπρεπε τα επόμενα χρόνια». Και πρόσθεσε: «Υπάρχουν παραδείγματα έργων που, ενώ αναλήφθηκαν, δαπανήθηκαν εκατομμύρια ευρώ για την υλοποίησή τους, τελικά εγκαταλείφθηκαν και παρέμειναν αναξιοποίητα. Υπάρχουν χιλιάδες ποινικά εντάλματα που δεν εκτελούνται διότι δεν εξευρίσκονται οι πολίτες τούς οποίους αφορούν, πέραν των 135 εκ. ευρώ αφορούν αυτά τα εντάλματα και έχουμε φτάσει σε μια περίοδο που οι οικονομικές συνθήκες καθιστούν ίσως αδύνατο για κάποιους να πληρώσουν αυτά τα εντάλματα. Το θέμα ήταν να μη φτάναμε ώς εδώ».

Η Γενική Ελέγκτρια ξαναλέγει αυτά που οι στήλες αυτές φορτικά αναλύουν και εξηγούν εδώ και χρόνια: Αν οι υπεύθυνες κυβερνήσεις και όσοι βρίσκονται σε καίριες θέσεις λειτουργούσαν υπεύθυνα, σοβαρά και με μόνο γνώμονα τη χρηστή διαχείριση των δημόσιων πόρων, δεν θα φτάναμε εδώ που φτάσαμε. «Είναι λυπηρή διαπίστωση», λέγει η Γεν. Ελέγκτρια, «ότι ορισμένες από τις προσαρμογές που καθίστανται σήμερα επιβεβλημένες, θα μπορούσαν να είχαν γίνει προ καιρού στη βάση των στοιχείων/πληροφοριών/εισηγήσεων που περιλαμβάνονταν διαχρονικά στις Ετήσιες Εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή». Να δούμε, επιτέλους, αυτό το νοικοκύρεμα που ο Πρόεδρος διασαλπίζει. Στην πράξη, όχι μόνο στα ανέξοδα λόγια.