Τα πράγματα στο Κυπριακό έχουν πάρει την πορεία τους. Είτε υπό την πίεση του διεθνούς παράγοντα, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης θα υποχρεωθεί να εισέλθει σε διάλογο κάτω από ένα «κοινό ανακοινωθέν», δυσμενέστερο της πρότασης την οποία έχει υποβάλει και απορρίψει η τουρκική πλευρά, είτε θα εισέλθουμε σε ένα μακρύ και επικίνδυνο αδιέξοδο με άγνωστες, αλλά οδυνηρές, συνέπειες για το εθνικό θέμα.

Είναι φανερό ότι η Κυβέρνηση δεν έχει σχέδιο Β΄. Έχει από μόνη της εμπλακεί σε μια παγίδα, χωρίς να γνωρίζει πώς θα εξέλθει και χωρίς να έχει σχεδιασμένο πλάνο αντίδρασης.

Πλέον δεν υπάρχει άλλος δρόμος, από του να συνέλθει το Εθνικό Συμβούλιο να μελετήσει όλα τα δεδομένα, να αξιολογήσει ποιον ρόλο παίζουν τα διεθνή κέντρα αποφάσεων, ποια είναι τα κίνητρα και οι στόχοι αυτών των κέντρων, διότι φαίνεται ότι η ηγεσία δεν τα γνωρίζει, ή τα αποκρύβει από τον λαό, και να διαγράψει μία νέα στρατηγική, η οποία να αντιμετωπίζει όλα τα ενδεχόμενα και παράλληλα να ωθεί το Κυπριακό σε μία νέα κατεύθυνση.

Η φιλοσοφία του «ωφέλιμου και του αρεστού», του «ευκταίου και του εφικτού» και του «διεκδικητικού ρεαλισμού», έχει αποτύχει. Όχι μόνο σήμερα, αλλά εδώ και χρόνια. Ο Νίκος Αναστασιάδης δεν είναι ο πρώτος διδάξας. Άλλοι πολύ προηγουμένως από αυτόν, την υλοποίησαν, την κατέστησαν λάβαρο αγώνα και στο τέλος τα γεγονότα και οι εξελίξεις τη χρεοκόπησαν. Αφενός διότι ούτε διεκδικητικός ρεαλισμός επεδείχθη και, αφετέρου, επειδή ακόμη και το ωφέλιμο και το ευκταίο αποδείχθηκε ότι δεν είναι σε θέση να τα διεκδικήσουν οι ηγέτες μας.

Αν, λοιπόν, απέμεινε έστω και κόκκος σοφίας στην πολιτική ηγεσία, πρέπει στην προσεχή συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου να χαραχθεί μία κοινή γραμμή, προς αντιμετώπιση των αρνητικών δεδομένων που δημιουργούνται και η οποία θα τοποθετεί το Κυπριακό σε μία νέα πορεία.

Πρόσφατα, σε ομιλία του, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ανέφερε ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής. Εδώ και χρόνια ακούμε αυτήν τη σωστή αρχή, η οποία τελικά πάει να καταντήσει εποχικό σλόγκαν. Αλλά εάν ο Πρόεδρος πιστεύει πράγματι ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα εισβολής και κατοχής, οφείλει να διαγράψει στρατηγική στη βάση αυτής της πραγματικότητας. Διότι, ώς τώρα, η πολιτική που ακολουθήθηκε, είναι προσαρμοσμένη σε άλλον άξονα. Ότι το Κυπριακό είναι πρόβλημα δικοινοτικό.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διακηρύσσει ότι ενέπλεξε την Τουρκία στον διάλογο και ότι από τώρα και στο εξής οι θέσεις της τουρκοκυπριακής πλευράς θα αντανακλούν και θα δεσμεύουν και την Τουρκία. Αλλ μόλις τις τελευταίες μέρες, ο Αχμέτ Νταβούτογλου απέρριψε παρεμβάσεις των Υπουργών Εξωτερικών ΗΠΑ και Βρετανίας για την αποδοχή της μίας κυριαρχίας.

Πώς σκοπεύει να αντιδράσει η κυπριακή πλευρά; Θα καταγγείλει την Τουρκία; Και πού;
Ξεκάθαρα Έρογλου και Άγκυρα μιλούν με μία κοινή γλώσσα, προς διάψευση εκείνων που έλεγαν ότι η Άγκυρα είναι «διαλλακτική» και ο Έρογλου «αδιάλλακτος».

Και οι δύο πλέον, σαφώς, απεριφράστως και επισήμως, δηλώνουν εμμονή σε λύση δύο κρατών.
Τι θα πράξει ο Πρόεδρος και πώς αναπροσαρμόζει την πολιτική του;