Σε μια διαπραγμάτευση ο ικανός, σοβαρός και έξυπνος διαπραγματευτής έχει προβλέψει και σκεφτεί, κυρίως έχει σχεδιάσει και εναλλακτικά σενάρια για κάθε ενδεχόμενο. Με απλά λόγια, έχει μελετήσει και ετοιμάσει σχέδιο Β’ και Γ’ και Δ’. Γιατί; Διότι δεν γνωρίζει πώς ο απέναντι διαπραγματευτής θα ενεργήσει ή θα αντιδράσει σε οποιαδήποτε κίνηση. Στο Κυπριακό, εδώ και 42 χρόνια, για να μην αναφερθούμε σε προγενέστερες διαπραγματευτικές διαδικασίες, διεξάγεται μια ατελείωτη διαπραγμάτευση. Οι εκάστοτε διαπραγματευτές της ελληνικής πλευράς τρέφουν μία αθεράπευτη πλην καταστροφική ψευδαίσθηση: Ότι η κατοχική Τουρκία θα επιδείξει έμπρακτα την πολιτική βούλησή της για λειτουργική και βιώσιμη λύση του προβλήματος. Αλλ’ η Τουρκία εδώ και δεκαετίες με άπειρες δηλώσεις της πολιτικο-στρατιωτικής ηγεσίας της ξεκάθαρα βροντοφωνάζει τους αταλάντευτους στόχους της κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας, που κατεγράφησαν και στο γνωστό βιβλίο του τζιχαντιστή Νταβούτοβλου, «Στρατηγικό Βάθος». Θέλει να ελέγχει την Κύπρο όχι διότι ενδιαφέρεται, τάχα, για την ασφάλεια των Τ/κυπρίων, αλλ’ επειδή η νήσος είναι χρησιμότατη για την στρατηγική της εθνικής ασφάλειάς της.

Αυτήν την απλή αλλά κρυστάλλινη αλήθεια οι εκάστοτε διαπραγματευτές της ελληνική πλευράς δεν θέλησαν ποτέ να λάβουν σοβαρά υπόψη επειδή, προφανώς, δεν μελέτησαν ούτε τον Θουκυδίδη ούτε τον Κινέζο στρατηγό Σουν Τζου. Γι’ αυτό και διαπράττουν αλλεπάλληλα τραγικά και ολέθρια λάθη. Ο πρόεδρος Αναστασιάδης στην τελευταία διακαναλική συνέντευξη ρωτήθηκε αν, μετά το ναυάγιο της Ελβετίας, είχε σχέδιο Β’ ακριβώς για να αντιμετωπίσει την αδιστακτότητα της τουρκικής πολιτικής. Με έκδηλη οργή και θυμό διερωτήθηκε γιατί έπρεπε να έχει σχέδιο Β’ αφού, όπως επανέλαβε, στόχος του είναι να επιλύσει το Κυπριακό. Όπως και οι προκάτοχοί του, ειδικά ο Δ. Χριστόφιας, τρέμει στην ιδέα να διαμηνύσει στον εχθρό μας, Τούρκο, ότι αν οι συνομιλίες δεν προχωρήσουν, ξέρουμε τι πρέπει να κάνουμε για να αντιμετωπίσουμε τους εκβιασμούς και τις όποιες πιθανές επιπτώσεις. Ο Ν. Αναστασιάδης δεν… ασκείται σε τέτοια σοβαρή πολιτική που εφαρμόζουν σοβαρά κράτη και υπεύθυνοι, προβλεπτικοί ηγέτες.

Αφού, λοιπόν, δεν έχει σχέδιο Β’, σημαίνει πως στηρίζεται σε όσα διαμείφθηκαν στο Mont Pelerin, δηλαδή σε όσες νέες, πολλές υποχωρήσεις του προς τους Τούρκους που ο ίδιος ανακοίνωσε στους εμβρόντητους Έλληνες. Ακόμα χειρότερα: Από πρωίας άχρι βαθυτάτης νυκτός διαλαλεί και διαβεβαιώνει τους πάντες ότι θέλει διακαώς επανάληψη των συνομιλιών χωρίς όρους και προϋποθέσεις! Και πότε; Όταν την ίδια μέρα το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών, επίσημα και σοβαρά, αξίωνε από την ελληνική πλευρά να αποδεχθεί την πενταμερή για να επαναρχίσουν οι συνομιλίες. Οι Τούρκοι ανέκαθεν είναι ξεκάθαροι στις ασίγαστες αξιώσεις και απαιτήσεις τους. Δεν τις κρύβουν! Τις αποκαλύπτουν! Τις βροντοφωνάζουν καθημερινά! Αλλ’ ο Πρόεδρος, ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ που τον χειροκροτεί και ο ΓΓ του ΑΚΕΛ που τον στηρίζει, ούτε ακούνε ούτε καταλαβαίνουν διότι δεν θέλουν να χαλάσει το… κλίμα. Και να θυμώσει ο πολυχρονεμένος σουλτάνος.

Επειδή οι πολίτες ήδη ψηλαφούν ότι ο Ν. Αναστασιάδης είναι ασυγκράτητος να τα δώσει όλα, παρά τις φλύαρες πλην ανέξοδες διακηρύξεις του, απαιτούν να γνωρίζουν ποιες είναι, επιτέλους, οι κόκκινες γραμμές της ελληνικής πλευράς; Το υπό δημιουργία νέο ομόσπονδο κράτος θα είναι ευρωπαϊκό, δημοκρατικό, λειτουργικό και βιώσιμο ή, όπως και ο Πρόεδρος το ομολόγησε στο «Βήμα» (Αύγουστος 2014), θα είναι ο δούρειος ίππος της Τουρκίας για να εκβιάζει την ΕΕ; Τι εννοεί ο Ν. Αναστασιάδης και τα κομματικά και δημοσιογραφικά εξαπτέρυγά του όταν αναφέρεται σε πολυμερή; Εννοεί την… πενταμερή των Τούρκων ή μια πραγματική πολυμερή με τη συμμετοχή των πέντε μόνιμων μελών του ΣΑ, την ΕΕ, τις τρεις εγγυήτριες, την Κυπριακή Δημοκρατία και τις δύο κοινότητες; Τα κατοχικά στρατεύματα θα φύγουν

ΟΛΑ με την υπογραφή της συμφωνίας; Οι έποικοι, πόσοι θα φύγουν, πόσοι θα μείνουν και γιατί; Οι εγγυήσεις τερματίζονται οριστικά; Απορρίπτει την εκ περιτροπής προεδρία; Ο Ν. Αναστασιάδης εγγυάται ότι η τουρκοφόρος και τουρκοφρενής διζωνική θα λειτουργήσει όπως διαβεβαιώνει; Η Κυπριακή Δημοκρατία όντως θα μετεξελιχθεί σε ομόσπονδη δημοκρατία ή θα εκπνεύσει και θα εκμετρήσει το ζην, για να πανηγυρίσει η κατοχική Τουρκία; Ο Ελληνισμός θα επιβιώσει σε τούτα τα χώματα; Τα παιδιά και τα εγγόνια μας θα ζήσουν σε έναν ελεύθερο τόπο ή θα μετοικήσουν; Σε αυτά τα ερωτήματα και πολλά άλλα, πότε ο Πρόεδρος θα δώσει ξεκάθαρες και, προπάντων, σοβαρές απαντήσεις;