Να το ξαναπούμε προς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη: Κανένας νούσιμος, πατριώτης και υπεύθυνος Έλληνας της Κύπρου δεν αρνείται την αναζήτηση λύσης. Με την αναγκαία και ξεκάθαρη υπόμνηση ειδικά προς τον Ν. Αναστασιάδη: Οι Κύπριοι δεν είναι πέμπτης διαλογής Ευρωπαίοι πολίτες. Γι’ αυτό αρνούνται και απορρίπτουν οποιαδήποτε ιδέα συρρίκνωσης ή μείωσης ή λειψών δικαιωμάτων και ελευθεριών τους. Δικαιούνται να απαιτούν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες ελευθερίες που απολαμβάνουν όλοι οι Ευρωπαίοι πολίτες. Έτσι, απορρίπτουν με οργή κάθε ιδέα μείωσης αυτών των δικαιωμάτων και ελευθεριών τους, επειδή πρέπει να… ικανοποιηθούν οι δήθεν φόβοι της τ/κ μειοψηφίας. Και κάτι άλλο: Οι πολίτες απαιτούν από τον Πρόεδρο να διασφαλίσει το οικουμενικό δικαίωμα, ένας άνθρωπος μία ψήφος. Και αυτό σε απάντηση του εγκαθέτου της τουρκικής κατοχής και φίλου του Ν. Αναστασιάδη, του υποτελούς Ακιντζί, που αξιώνει εκ περιτροπής προεδρία και πλειοψηφία πληθυσμού και περιουσίας στο πιθανό τ/κ συνιστών κρατίδιο.

Επισημαίνουμε αυτά ξανά και έντονα, επειδή ο Ν. Αναστασιάδης, ανάλογα με το ακροατήριό του και κατά πάγια Κληριδική πρακτική, φορά είτε 25 φουστανέλες είτε το φέσι της προσχώρησης σε τουρκικές θέσεις. Σε ομιλία του κατά τα αποκαλυπτήρια μνημείου της ΕΟΚΑ, είπε και τα εξής: «Δεν είμαι διατεθειμένος να ακούσω τις σειρήνες του φόβου ή να ακολουθήσω τον εύκολο δρόμο των συνθημάτων πράττοντας έτσι, υποβοηθώντας, θέλω να πω ταυτόχρονα, μέσα από τη δειλία ή τα συνθήματα, επιτρέποντας στην Τουρκία να υλοποιήσει τους στόχους της». Ποιος ή ποιοι είναι οι σειρήνες του φόβου; Γιατί δεν τους κατονομάζει; Μα, πρώτα απ' όλα, η πρώτη σειρήνα φόβου είναι ο ίδιος! Φοβάται τα κόμματα και δεν τα ενημερώνει όσο αυτά ζητούν. Μετά και την τελευταία ενημέρωσή τους, όλοι σχεδόν οι πολιτικοί αρχηγοί εξήλθαν του Προεδρικού ανήσυχοι, προβληματισμένοι, ενώ κάποιοι επισήμαναν πως ο Πρόεδρος ήταν συγχυσμένος για διάφορες πτυχές του Κυπριακού.

Χάριν συζήτησης, ας δεχθούμε ότι ο Ν. Αναστασιάδης όχι μόνο δεν φοβάται να συζητήσει με τον εγκάθετο της κατοχής αλλά και συζητά χωρίς φόβο. Τότε γιατί φοβάται να ενημερώσει τους πολίτες πού βρίσκονται οι συνομιλίες, ποιες είναι οι δυσκολίες και, προπάντων, με πόση αποφασιστικότητα, καθαρότητα και σταθερότητα υπερασπίζεται τις κόκκινες γραμμές της ελληνικής πλευράς; Πριν αναχωρήσει για τη συνέλευση του ΟΗΕ, ο Ν. Αναστασιάδης διαβεβαίωσε πρώτον, ότι μόλις επιστρέψει θα ενημερώσει τα κόμματα για όλα και ειδικά την τριμερή, που αναθεμάτιζε αλλά τελικά πήρε μέρος. Δεύτερον, θα έδινε διακαναλική συνέντευξη για να ενημερωθεί ο λαός. Τα μεν κόμματα μάλλον τα ανησύχησε με όσα επιλεκτικά είπε, τους δε πολίτες τούς έγραψε κανονικά! Και πότε; Όταν ο υποτελής φίλος του, Ακιντζί, έδωσε συνεντεύξεις Τύπου και ενημέρωσε για πέντε ώρες την κατοχική «βουλή» του.

Ο εγκάθετος σέβεται τους Τ/κ. Τους ενημερώνει ανελλιπώς όταν ο Αναστασιάδης ασεβεί και υποτιμά τους Έλληνες της Κύπρου. Γιατί όλη αυτή η συσκότιση; Ποιος δειλιάζει ενώπιον της ενημέρωσης των πολιτών; Ποιος φοβάται τις αντιδράσεις, τον θυμό και την οργή τους; Ποιος κουρντίζει τις σειρήνες του φόβου για να συγκαλύπτει όσα δεν επιθυμεί να δουν το φως της δημοσιότητας; Ποιος φοβάται την ενημέρωση των πολιτών; Όχι ο… Ακιντζί αλλ' ο πρόεδρος Αναστασιάδης. Η διαφάνεια στην πολιτική θωρακίζει τους πολιτικούς. Η διαφάνεια είναι το όπλο του αδύναμου, επειδή στηρίζεται μόνο στο δίκαιό του και στη λαϊκή υποστήριξη.

Ο Ν. Αναστασιάδης τι θέλει να αποκρύψει από τους πολίτες; Γιατί επιδίδεται σε αμφίσημες δηλώσεις; Όταν βρίσκεται ενώπιον ακροατηρίου αγωνιστών και εθνικοφρόνων, ενδύεται τις φουστανέλες και καταφεύγει σε συνθήματα. Όταν απευθύνεται σε κοινό που θέλει την όποια λύση, αναδύεται ο μηδέποτε καταδυθείς Αναν-ικός εαυτός του. Ο λαός δεν αρνείται τη διαπραγμάτευση επειδή θέλει λύση αλλ’ όχι διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Απαιτεί λύση ευρωπαϊκών προδιαγραφών όπως ακριβώς τη διασαλπίζει ο Πρόεδρος σε πάμπολλες δηλώσεις του. Ο Ν. Αναστασιάδης γι’ αυτήν αγωνίζεται, όπως λέγει; Η τουρκοφρενής διζωνική δεν έχει καμία σχέση με την ευρωπαϊκών προδιαγραφών αξίωση του λαού.