Μάλλιασε η γραφίδα των συντακτών, των αρθρογράφων και των αναλυτών αυτής της εφημερίδας εδώ και σαράντα χρόνια να εξηγούν την αναθεωρητική τουρκική πολιτική. Αυτή η πολιτική στηρίζεται στο νεο-οθωμανικό ιμπεριαλιστικό όνειρο της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας να ανασυστήσει την πάλαι ποτέ και αλήστου μνήμης Οθωμανική Αυτοκρατορία. Από το 2002 στην ηγεσία της Τουρκίας βρίσκεται ένας ορκισμένος ισλαμιστής και ένας σεσημασμένος τζιχαντιστής, ο Ταγίπ Ερντογάν. Ο εγκληματίας αυτός δικτάτορας, που με τη μεγαλύτερη άνεση σφαγιάζει και φυλακίζει τον ίδιο τον λαό του, εξ αρχής αποκάλυψε τα μεγαλοϊδεατικά σχέδιά του για να ξανακτίσει την άλλοτε Οθωμανική Αυτοκρατορία. Δεν είναι ο μόνος. Και ο Τουργούτ Οζάλ είχε, στη δεκαετία του '80, αποκαλύψει τα δικά του σχέδια για μια τουρκική αυτοκρατορία, που να επεκτείνεται από τα βάθη της Ασίας μέχρι τις πόρτες της Βιένης.
Ο Ερντογάν διεκδικεί να αναδειχθεί σε νέο Μωάμεθ πορθητή, σε σουλτάνο και σε νέο κατακτητή. Επειδή γνωρίζει ότι εξαιτίας της γεωγραφικής, στρατηγικής και γεωπολιτικής θέσης της χώρας του όλοι τον έχουν ανάγκη, επιδίδεται καθημερινά σε αδίστακτους εκβιασμούς, ύβρεις και απειλές εναντίον των πάντων. Ουδείς ξένος ηγέτης και ουδεμία ξένη χώρα εμπιστεύονται αυτόν τον αδίστακτο Ασιάτη, ληστή και εκβιαστή. Αλλά… την ανάγκη φιλοτιμίαν ποιούμενοι, συνεργάζονται μαζί του είτε για τον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους είτε για τους πρόσφυγες και μετανάστες είτε για συμφέροντά τους. Μετά το αποτυχόν πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου -που παραήταν βολικό για τα σχέδιά του- ο Ερντογάν μετέτρεψε την Τουρκία σε μιαν απέραντη φυλακή και κολαστήριο. Στην εξωτερική πολιτική, παρά τις επιφανειακές βελτιώσεις στις σχέσεις του με τη Ρωσία και το Ισραήλ, ουδείς τον εμπιστεύεται επειδή είναι ο πλέον απρόβλεπτος και επικίνδυνος ηγέτης στον κόσμο!
Ποιο είναι το τελευταίο χτύπημά του κατά της διεθνούς έννομης τάξης που γράφει στα σουλτανικά πασούμια του; Ο τζιχαντιστής Ερντογάν αμφισβητεί τις Συνθήκες των Σεβρών και ειδικά της Λωζάννης που, από το 1923 καθόρισαν τα σύνορα μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας και προσδιόρισαν το καθεστώς των νησιών του Αιγαίου. Ο σουλτάνος απαιτεί αναθεώρηση των διεθνών αυτών Συνθηκών, για τρεις κυρίως λόγους. Πρώτον, τρέμει κυριολεκτικά στην προοπτική οι Κούρδοι να ιδρύσουν, επιτέλους, δικό τους κράτος με ακρωτηριασμό ενός μεγάλου τμήματος της Ανατολίας. Δεύτερον, εξαιτίας της αναθεωρητικής πολιτικής του, κανείς γείτονας ή σύμμαχος δεν εμπιστεύονται μια Τουρκία που, έναντι όλων σχεδόν, έχει επεκτατικές βλέψεις. Τρίτον, κάθε φορά που η Τουρκία αντιμετωπίζει κρίσιμα εσωτερικά προβλήματα κάνει εξαγωγή τους προς τους αδύνατους κρίκους: Την Ελλάδα και την Κύπρο.
Ο σουλτάνος βρίσκεται σε θέση καταφανούς πολιτικής αδυναμίας. Ο στρατός έχει αποδυναμωθεί και εξευτελιστεί. Η οικονομία καταρρέει και καταχωρίσθηκε στα σκουπίδια. Οι θεσμοί ελέγχονται από το κόμμα του. Η τουρκική κοινωνία οδηγείται προς εμφύλιο σπαραγμό. Ο Ερντογάν είναι ο πλέον απρόβλεπτος, αναξιόπιστος, αλλοπρόσαλλος και αδίστακτος ηγέτης στον κόσμο. Ξεπέρασε τον Χίτλερ και τον Στάλιν. Δηλαδή, είναι άκρως επικίνδυνος! Η αμφισβήτηση των διεθνών Συνθηκών για το καθεστώς του Αιγαίου είναι η μεγαλύτερη και πιο ακραία ενέργεια της αδίστακτης αναθεωρητικής πολιτικής της Τουρκίας, που θέτει ξανά και θέμα Δυτικής Θράκης. Επίσης χτυπά την αδύναμη Κυπριακή Δημοκρατία, αμφισβητώντας και διεκδικώντας μέγα της τμήμα της ΑΟΖ της ενώ δεν παραχωρεί τίποτε στο Κυπριακό.
Αυτόν, λοιπόν, τον αδίστακτο νεο-σουλτάνο και ασυγκράτητο αναθεωρητή εμπιστεύονται ο πρόεδρος Αναστασιάδης και το αυτοκόλλητο ΔΗΣΑΚΕΛ για να… λύσουν το Κυπριακό. Πλανώνται πλάνην οικτράν! Παίζουν στα ζάρια την τύχη και την επιβίωση του κυπριακού Ελληνισμού! Ο Ερντογάν απαιτεί να ελέγξει και να κατέχει όλη την Κύπρο, ιδιαίτερα σήμερα που ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα φυσικού αερίου, διά της κατάλυσης, πρώτα, της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο σουλτάνος δεν πρόκειται να ελευθερώσει ούτε μία ίντσα κυπριακού εδάφους αφού το θέλει όλο δικό του. Ευχόμαστε ο Ν. Αναστασιάδης να ανανήψει, επιτέλους, και να προσγειωθεί. Προπάντων να αναζητήσει αλλού στηρίγματα για να διασώσει την Κυπριακή Δημοκρατία και τον κυπριακό Ελληνισμό από την κατακτητική μανία της Τουρκίας. Η Κυπριακή Δημοκρατία να μην καταστεί εκλιπούσα, επειδή τότε θα εκλείψει διά παντός και ο κυπριακός Ελληνισμός.
