Η Τουρκία εισέβαλε στη Συρία. Με πολιτική και στρατιωτική στήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών και ανοχή της Ρωσίας. Και όχι απλώς με στήριξη των ΗΠΑ. Αλλά και κατόπιν συνεννόησης και αφού έλαβε το πράσινο φως από την Ουάσιγκτον. Και η εισβολή έγινε στην παρουσία του Αντιπροέδρου των ΗΠΑ Τζο Μπάιντεν.

Αυτό είναι αρκούντως αποδεικτικό των επίσημων προσυνεννοήσεων. Με πρόφαση την απώθηση των δυνάμεων των τζιχαντιστών, οι Τούρκοι ηγέτες ενδιεφέροντο περισσότερο για την απώθηση των Κούρδων της Συρίας από τα νότια σύνορά τους.

Και είναι ενδιαφέρον να υπενθυμίσουμε ότι οι Κούρδοι μαχητές, ώς πρόσφατα, υποστηρίζονταν από την Ουάσιγκτον, η οποία απέτρεπε τουρκικούς σχεδιασμούς για επιθέσεις κατά των κουρδικών δυνάμεων.

Ξαφνικά, οι Ηνωμένες Πολιτείες διαφοροποίησαν τη στάση τους και άφησαν εκτεθειμένους τους Κούρδους στην τουρκική επίθεση. Άλλη μία απόδειξη ότι η Τουρκία δεν πιέζεται από τις ΗΠΑ. Πιέζει και λαμβάνει.

Όμως, προκύπτουν και άλλα διδάγματα, για την Κύπρο και τους ηγέτες της, από τη συγκεκριμένη παράνομη στρατιωτική πράξη της Τουρκίας.

Διατηρεί η Τουρκία εγγυητικά «δικαιώματα» στο Συριακό Κράτος; Όχι ασφαλώς. Στη βάση ποίας λογικής και ποίου διεθνούς δικαίου εισέβαλε σε άλλο κράτος;

Στη λογική της πειρατείας. Έτσι έδοξε μία πρωία στον σουλτάνο, έτσι έπραξε.
Στα καθ' ημάς, τώρα. Χρειάζεται η Τουρκία να διατηρεί επί του Κυπριακού Κράτους εγγυητικά «δικαιώματα», προκειμένου να επιχειρήσει ανατροπή της λύσης, εάν υπάρξει λύση, διάλυση του ετοιμόρροπου κράτους που θα δημιουργηθεί και κατάκτηση ολόκληρης της Κύπρου;

Ασφαλώς η Τουρκία δεν χρειάζεται να διατηρεί εγγυήσεις επί του κράτους που θα δημιουργηθεί. Θα της παρέχουν μεν μία νομική κάλυψη, την οποία δεν θα χρειάζεται. Το επικινδυνότερο είναι η μορφή της λύσης η οποία θα δοθεί. Η διζωνική ομοσπονδία προσφέρει στην Τουρκία μεγαλύτερη κάλυψη από τις εγγυήσεις.

Η δημιουργία δύο αυτόνομων περιοχών, εκ των οποίων η μία πλειοψηφικώς τουρκική, στην οποία το τουρκικό στοιχείο θα έχει πλειοψηφία πληθυσμού και γης, και η διακίνηση, η εγκατάσταση και η απόκτηση περιουσίας από Ελληνοκυπρίους θα υπόκειται στις αποφάσεις και στους νόμους του τουρκικού συνιστώντος κράτους, συνιστά ωρολογιακή βόμβα. Αυτό το κράτος, πλήρως υποταγμένο, οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά και κοινωνικά στην Τουρκία, θα αποτελεί το δόρυ της και την προέκτασή της στην περιοχή.

Η Τουρκία θα εγκατασταθεί εδώ διά παντός, με νομιμοποιημένη και όχι παράνομη την παρουσία της. Με διαλυμένο το Κυπριακό Κράτος και στη θέση του ένα κακέκτυπο κράτους. Έτοιμο να καταρρεύσει στην πρώτη διαφορά. Έχει η Τουρκία τρόπους και μέσα να οδηγήσει σε συνεχείς κρίσεις, και τελικά σε διάλυση του εκτρώματος.

Ποιος θα τη σταματήσει από του να προχωρήσει στην πλήρη κατάκτηση; Χρειάζεται να διατηρεί εγγυήσεις για να επέμβει και να «σώσει» το εναπομείναν, στο μεταξύ, μικρό δείγμα Τουρκοκυπρίων; Αφού πλέον η Τουρκία θα είναι απόλυτος αφέντης στον βορρά και ισχυρός, μέσω του τουρκικού συνιστώντος κράτους, συνεταίρος στον νότο.

Η μορφή της λύσης, την οποία διαπραγματεύεται σήμερα η ηγεσία μας, αποτελεί την καλύτερη εγγύηση για την Τουρκία, να προχωρήσει όποτε κρίνει συμφέρον και όποτε την ευνοήσουν οι συγκυρίες σε διάλυση του εκτρωματικού κράτους, και σε πλήρη τουρκοποίηση. Οι εγγυήσεις δεν θα έχουν καμία σημασία και καμία αξία...