Ανέκαθεν, από της δημιουργίας του κυπριακού προβλήματος, η ελληνική πλευρά βρισκόταν ενώπιον ενός γρανιτένιου τείχους αδιαλλαξίας από την τουρκική πλευρά, δηλ. την Τουρκία και, κατ’ επέκταση, την τ/κυπριακή. Γιατί οι Τούρκοι είναι αδιάλλακτοι; Πρώτον, επειδή αυτή είναι η διαχρονική πολιτική τους. Πάντοτε κλαίγονται ως οι δήθεν αδικημένοι για να αξιώνουν περισσότερα. Δεύτερον, είναι όπως τους εμπόρους χαλιών. Κάθε φορά που εισπράττουν ένα, απαιτούν άλλα δέκα. Τρίτον, διότι απέναντί τους έχουν μιαν ελληνική ηγεσία που δεν έχει στόχους, δεν έχει στρατηγική, δεν ξέρει να αντιμετωπίσει τον Τούρκο. Άρα, οι Τούρκοι διά της αδιαλλαξίας τους επιτυγχάνουν σχεδόν πάντοτε να σύρουν την ελληνική πλευρά στις θέσεις-αξιώσεις τους και να ενθυλακώνουν διαρκώς και νέες ελληνικές υποχωρήσεις και παραχωρήσεις. Τέταρτον, οι Τούρκοι δεν παραχωρούν τίποτε με την υπογραφή τους από όσα άρπαξαν με το σπαθί τους. Πέμπτον, ο ξένος παράγοντας και ειδικά οι Εγγλεζοαμερικανοί κατά πάγια τακτική θυσιάζουν τους Έλληνες για να εξευμενίζουν τους Τούρκους.
Είναι χρυσός κανόνας στη στρατηγική πως, όταν υπάρχει κενό, μία υπέρτερη δύναμη κινείται για να το γεμίσει. Αυτό πράττει η Τουρκία έναντι ενός καθημαγμένου, οικονομικά, στρατιωτικά και κοινωνικά διαλυμένου Ελληνισμού που, με έμφοβη ηγεσία και ανύπαρκτη στρατηγική, γονατίζει ενώπιον του σουλτάνου. Και τον εκλιπαρεί να… δείξει, επιτέλους, καλή θέληση (!!!) και να συνηγορήσει σε λύση ευρωπαϊκών προδιαγραφών για το Κυπριακό. Αυτή η θλιβερή και τραγική ικεσία του Ελληνισμού προκαλεί τα αντίθετα αποτελέσματα: Αποθηριώνει και εξαγριώνει ακόμα περισσότερο αντί να εξημερώνει το τουρκικό θηρίο. Ο κατευνασμός, στις διακρατικές και διεθνείς σχέσεις, σχεδόν πάντοτε οδηγεί τον ισχυρό σε επίθεση κατά του αδυνάτου. Το παράδειγμα της Συμφωνίας του Μονάχου με τους τραγικούς Τσάμπερλεν και Νταλλαντιέ ενώπιον των αδίστακτων δικτατόρων, Χίτλερ και Μουσολίνι, που οδήγησε στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, έπρεπε κάτι να διδάξουν στους αχάμπαρους, ιστορικά και πολιτικά, ηγέτες μας.
Τίποτε δεν διδάσκονται! Τίποτε δεν μαθαίνουν! Τίποτε δεν καταλαβαίνουν! Προχθές ο σουλτάνος και ο εδώ υποτελής του επανέλαβαν για πολλοστή φορά τις αδιατάρακτες και αταλάντευτα αδιάλλακτες θέσεις τους στο Κυπριακό. Επιμένουν σε τουρκικές εγγυήσεις, σε παραμονή του Αττίλα και των εποίκων. Αξιώνουν έναν νέο συνεταιρισμό (θυμάται ο Δ. Χριστόφιας το πολιτικό έγκλημα που διέπραξε;) και πρακτικά και ουσιαστικά απαιτούν από εμάς την κατάλυση και διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας. Νέος συνεταιρισμός σημαίνει συνεργασία δύο νέων κρατών! Ταυτόχρονα, οι Τούρκοι επιμένουν στο τροπάρι περί λύσης μέσα στο 2016 διαφορετικά θα κλείσει, τάχα, το παράθυρο ευκαιρίας. Και, φυσικά, θέτουν ξανά ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα.
Οι Τούρκοι επιδίδονται και σε επικοινωνιακά παιγνίδια την ώρα που ο πρόεδρος Αναστασιάδης και η πολιτική ηγεσία παραδόθηκαν στη θερινή ραστώνη και ποιούν τις διακοπές της εντός ή και εκτός Κύπρου. Η Κυβέρνηση, λέγει το πολιτικό ρεπορτάζ, «παρακολουθεί την κατάσταση». Τι ενθυμίζει αυτό; Το 1974, όταν οι Τούρκοι προέλαυναν και έσπερναν τον θάνατο και τον όλεθρο «αι ημέτεραι δυνάμεις αναδιπλούντο ομαλά»! Σήμερα, Πρόεδρος και πολιτική ηγεσία δεν έχουν κανένα σχέδιο αντίδρασης κατά της τουρκικής αδιαλλαξίας και αποτελεσματικής αντιμετώπισής της. Απλώς φλυαρούν και κενολογούν με συνθήματα, ανέξοδες δηλώσεις και ηχηρές πλην κωμικές διακηρύξεις.
Ποια είναι η στρατηγική της ελληνικής πλευράς κατά της τουρκικής επιθετικότητας, αδιστακτότητας και ανανεωμένης αδιαλλαξίας; Οι Τούρκοι δεν παραχωρούν τίποτε, δεν δίνουν τίποτε και απειλούν και εκβιάζουν από πάνω πως αν προχωρήσουμε με έρευνες και γεωτρήσεις για το φυσικό αέριο, θα υπάρξει ένταση, που θα προκληθεί ασφαλώς από την Τουρκία. Γι’ αυτό αξιώνουν να κάτσουμε φρόνιμα, να καταπιούμε τις τουρκικές αξιώσεις και, ουσιαστικά, να παραδοθούμε στη νέα τουρκοκρατία και ισλαμοκρατία. Ξαναρωτάμε τον Ν. Αναστασιάδη: Πώς θα αντιδράσει απέναντι στην τουρκική αδιαλλαξία που ξανά συνθλίβει και κονιορτοποιεί όλες τις φρούδες και αφελείς προσδοκίες του για δήθεν λύση μέσα στο 2016; Ξέρει; Ή θα ενδυθεί και πάλι τις βολικές φουστανέλες;




