Όπως εδημοσίευσε χθες η εφημερίδα μας, ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της Τράπεζας Κύπρου Τζόζεφ Άκερμαν, σε άρθρο του στη «Wall Street Journal», καλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση όπως συνδράμει στη χρηματοδότηση της λύσης του Κυπριακού, μέσω δανείων.

«Μόλις ο κυπριακός λαός υποστηρίξει μία λύση, η Ε.Ε. θα πρέπει να δεσμευτεί ότι θα είναι έτοιμη να παράσχει κατάλληλη οικονομική βοήθεια. Αρχικά, αυτό θα μπορούσε να λάβει τη μορφή δανείων με χαμηλό κόστος από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και υψηλότερη αναπτυξιακή βοήθεια», αναφέρει.

«Εντούτοις θα χρειαστούν πολύ περισσότερα. Θα πρέπει να ληφθούν υπόψη ειδικές επιχορηγήσεις από κράτη-μέλη της Ε.Ε., καθώς και από δάνεια μικρής διάρκειας, χαμηλού επιτοκίου και μεγάλες περίοδοι χάριτος από ειδικές υπηρεσίες, όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας».

Εν ολίγοις, κι όπως ορθά το ερμηνεύει το ρεπορτάζ της εφημερίδας μας, ο κ. Άκερμαν ζητά να υπάρξει «Μνημόνιο λύσης», διαφορετικά δεν μπορεί να υπάρξει οικονομική βιωσιμότητα του κράτους. Και επιβεβαιώνονται εκτιμήσεις της «Σημερινής», αλλά και οικονομικών αναλυτών, ότι το κράτος που θα προκύψει από τη λύση δεν μπορεί να καταστεί βιώσιμο, χωρίς νέο δανεισμό και χωρίς νέο Μνημόνιο.

Άλλωστε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, στο έγγραφο που επέδωσε στον Μπαν Κι Μουν, κατά τη συνάντησή τους στο Νταβός, ζητεί να μάθει το κόστος δανεισμού, ποιες εξασφαλίσεις απαιτεί και πώς θα αποπληρώνονται τα δάνεια.

Ασχέτως εάν στις δημόσιες δηλώσεις του -και για να επηρεάσει θετικά τον κόσμο- δηλώνει, με πλήρη βεβαιότητα, ότι δεν θα χρειαστεί νέο Μνημόνιο. Η ωμή αλήθεια είναι πως, εάν τελικά οδηγηθούμε σε λύση και μάλιστα μέσα στο 2016, ο κυπριακός λαός, προτού ακόμη εξοφλήσει το υπάρχον Μνημόνιο, θα μπει κάτω από το βάρος ενός άλλου επαχθούς Μνημονίου.

Επανειλημμένως αυτή η εφημερίδα έχει εκτιμήσει ότι, αυτό το τρικέφαλο κράτος το οποίο θα δημιουργηθεί δεν έχει καμία προοπτική οικονομικής επιβίωσης.

Οι καταχρεωμένες, με δισεκατομμύρια, δύο κοινότητες δεν θα μπορέσουν να αντέξουν το οικονομικό βάρος ενός πολυέξοδου κρατικού μηχανισμού και, όπως δήλωσε κι ο Πρόεδρος του Δημοκρατικού Συναγερμού, κανένα κράτος-μέλος της Ε.Ε. δεν θα αποδεχθεί να φορολογήσει τον λαό του, για να χρηματοδοτήσει, μία εκ προοιμίου, όπως προσθέτουμε εμείς, θνησιγενή λύση.

Κανένας στην Ευρώπη, η οποία βιώνει μία μεγάλη οικονομική κρίση, δεν είναι διατεθειμένος να προχωρήσει σε θυσίες εις βάρος του λαού του, για να σώσει ένα θνησιγενές κρατικό μόρφωμα.

Αυτό πρέπει να το γνωρίζει ο κυπριακός λαός -Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι- και να μην έχουν ψευδαισθήσεις για όσα θα επακολουθήσουν της λύσης. Θα υποχρεωθούν να μπουν κάτω από το βάρος ενός νέου επαχθούς Μνημονίου. Και δεν αυτό δεν θα είναι Μνημόνιο λύσης. Αλλά Μνημόνιο διάλυσης.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει δεσμευθεί ότι ο λαός θα γνωρίζει το κόστος της λύσης προτού κληθεί να αποφασίσει εάν θα εγκρίνει ή θα απορρίψει τη λύση. Σήμερα είμαστε προς το τέλος του 2016, έτος το οποίο ετέθη ως χρονοδιάγραμμα λύσης. Μέχρι σήμερα, οι προοπτικές δεν προδιαγράφουν λύση φέτος.

Υπάρχουν προς διαπραγμάτευση τα πιο κρίσιμα και ακανθώδη ζητήματα. Αλλά, κι αν ακόμη επιφοιτήσει το Άγιο Πνεύμα επί των κεφαλών του Ερντογάν και του Ακιντζί και όντως εξευρεθεί λύση, πότε ο λαός θα γνωρίζει το ακριβές κόστος, το οποίο θα κληθεί να καταβάλει;

Οι έρευνες του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Παγκόσμιας Τράπεζας φαίνεται να καρκινοβατούν. Πότε ο λαός θα μάθει πόσο ακριβό τίμημα θα καταβάλει, προκειμένου να εγκρίνει μία λύση διάλυσης;