Η ιστορία είναι ολίγο κωμική, αλλά περισσότερο τραγική. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαπραγματεύεται το εδαφικό, την ασφάλεια, το περιουσιακό, και όλη την υφή του πολύπλοκου κυπριακού προβλήματος με μία πολιτική γλάστρα! Τον Μουσταφά Ακιντζί. Διότι, σε τελευταία ανάλυση, πολιτική γλάστρα αποτελεί ο κ. Ακιντζί. Ναι μεν έχει εκλεγεί με την ψήφο των Τουρκοκυπρίων (και των εποίκων), αλλά στην ουσία δεν είναι σε θέση να διαπραγματευθεί και να αποφασίσει.

Αποτελεί τρίτον τη τάξει ηγέτη, ο οποίος δεν είναι σε θέση να αποφασίσει, ούτε για τα πιο απλά προβλήματα. Αυτός που αποφασίζει είναι κατά πρώτον η Τουρκία, ο Ταγίπ Ερντογάν. Κατά δεύτερον, η ψευδοκυβέρνηση και ο «πρωθυπουργός» Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν.

Και τελευταίος, αν του το επιτρέψουν, ο Μουσταφά Ακιντζί. Ενδεικτικό είναι ότι ο ψευδοπρωθυπουργός, και όχι ο Ακιντζί, είναι που εκλήθη από τον Τούρκο πρωθυπουργό στην Άγκυρα για να αποφασίσουν μέτρα κατά των πραξικοπηματιών που έχουν καταφύγει στα κατεχόμενα.

Αλλά υπάρχει και μία άλλη απόδειξη, για το ποιος κυβερνά στα κατεχόμενα. Πρόσφατα η «κυβέρνηση» αποφάσισε να θέσει περιορισμούς στη λειτουργία των χριστιανικών ναών στα κατεχόμενα. Ο Ακιντζί φαίνεται να διαφωνεί με την απόφαση.

Αμέσως του απάντησε ο «υπουργός εξωτερικών» Ταχσίν Ερτουγρούλογλου, ο οποίος τον «άδειασε» κανονικότατα. «Δεν είναι ανάγκη να αρέσουν στον κ. Ακιντζί όλες οι αποφάσεις της κυβέρνησης», είπε. Και επέκρινε τον ήδη παροπλισμένο Τουρκοκύπριο «ηγέτη», ότι επιχειρεί να πλήξει την «κυβέρνηση».

Και καταλήγει με την ακόλουθη εύγλωττη απόδειξη για το ποιος κυβερνά στα κατεχόμενα, και ποιος είναι ο ευνοούμενος του Ερντογάν: «Ο κ. Ακιντζί δικαιούται να μην του αρέσουν ορισμένες αποφάσεις της κυβέρνησης, αλλά το ίδιο συμβαίνει με την κυβέρνηση, στην οποία δεν αρέσουν όλες οι θέσεις του προέδρου», είπε.

Τελικά, στο θέμα της λειτουργίας των εκκλησιών μας, επεκράτησαν οι αποφάσεις της «κυβέρνησης» και όχι του Ακιντζί.
Προχθές επεσκέφθησαν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας τα μέλη της Συντονιστικής Επιτροπής για τη διάνοιξη του δρόμου Κοκκίνων-Παχυάμμου.

Ο Δήμαρχος Πόλεως Χρυσοχούς επέδωσε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας σχετικό αίτημα, ενώ, όπως εγνώσθη, οι τουρκικές κατοχικές Αρχές αρνούνται να εγκρίνουν τη διάνοιξη του οδοφράγματος. Ο Δήμαρχος της Πόλεως Άγγελος Γεωργίου Οδυσσέως έκαμε μία πολύ ενδεικτική δήλωση: «Εάν δεν μπορεί να βρεθεί λύση στη διάνοιξη ενός δρόμου, μερικών χιλιομέτρων, διερωτόμαστε πώς θα επιτευχθεί μία συνολική λύση του κυπριακού προβλήματος», τόνισε.

Δήλωση-κόλαφος για τον Πρόεδρο Αναστασιάδη, ο οποίος ελπίζει για λύση μέσα στο 2016, όταν δεν μπορεί να ανοίξει ένα οδόφραγμα. Και δήλωση-καταπέλτης, ως προς τις δυνατότητες του Ακιντζί να αποφασίζει, όταν για ένα δρόμο μερικών χιλιομέτρων αποφασίζουν οι τουρκικές κατοχικές δυνάμεις.

Πρόκειται βασικά για εξωφρενικές καταστάσεις, και εξωφρενικές αντιλήψεις. Διαπραγματευόμαστε με ένα πολιτικό, κατ' ευφημισμό «ηγέτη των Τουρκοκυπρίων», ο οποίος δεν είναι σε θέση να αποφασίσει τη διάνοιξη ενός δρόμου μερικών χιλιομέτρων. Και ενώ είναι ανίκανος να αποφασίσει για το έλασσον, συζητούμε μαζί του για να βρούμε λύση για τα μείζονα.

Συζητούμε για το εδαφικό, το περιουσιακό, τις εγγυήσεις και την ασφάλεια. Το πράγμα είναι περισσότερο από τραγικό, όπως προαναφέραμε. Κωμική μεν η διαδικασία, κωμικές οι αντιλήψεις για επερχόμενη λύση, αλλά τραγικά τα πράγματα για τον κυπριακό λαό, Ελληνοκυπρίους και Τουρκοκυπρίους.

Ο νόμιμος Πρόεδρος της Δημοκρατίας διαπραγματεύεται λύση με μία γλάστρα, η οποία δεν μπορεί να ανοίξει ένα δρόμο μερικών χιλιομέτρων!