Είναι ποτέ δυνατόν ένας δικτάτορας, ο οποίος σκαιότατα παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα του λαού του, να σεβαστεί τα δικαιώματα άλλου λαού και, κυρίως, λαού μικρού και αδύνατου, ο οποίος δεν έχει τις δυνατότητες να αντισταθεί στην ισχύ της τουρκικής στρατιωτικής υπεροπλίας;
Και όμως. Υπάρχουν κάποιοι εδώ, οι οποίοι πιστεύουν πως ο Ερντογάν, ως «σύγχρονος, προοδευτικός ηγέτης», είναι δυνατόν, εν τη πλήρει κυριαρχία και εξαλλοσύνη του, να καταστεί μεγαλόψυχος και να αποδώσει στον κυπριακό λαό τα δικαιώματά του. Πιστεύουν ότι ο Ταγίπ Ερντογάν θα ακυρώσει την εν εξελίξει επιχείρηση προσάρτησης των κατεχομένων, θα αποδεχθεί να αποσύρει τον κατοχικό στρατό από εδάφη που κατέλαβε, θα αποδεχθεί να επιστρέψει εδάφη, θα απεμπολήσει τα εγγυητικά του «δικαιώματα» και θα αποσυρθεί από την Κύπρο, αφήνοντας τις δύο κοινότητες να διαχειρισθούν το μέλλον τους.
Παρά τις συνεχείς αδιάλλακτες και διχοτομικές δηλώσεις του Ερντογάν, του Ακιντζί και άλλων Τούρκων αξιωματούχων, παρά τη βαναυσότητα και τα ανελεύθερα και αντιδημοκρατικά μέτρα, τα οποία έχει λάβει το καθεστώς Ερντογάν και τα οποία έχουν επικριθεί ακόμη και από τους στενότερους συμμάχους της Τουρκίας, η κυπριακή κυβέρνηση αδυνατεί να συλλάβει τις ωμές πραγματικότητες. Ο Κυβερνητικός Εκπρόσωπος δηλώνει πως «εμείς αναμένουμε να δούμε συγκεκριμένα, στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, πώς οι εξελίξεις στην Τουρκία επηρεάζουν την ουσία των διαπραγματεύσεων».
Πρόκειται για επικίνδυνο φαινόμενο άπιστων, πολιτικά, Θωμάδων. Διότι, αν δεν κατενόησαν ακόμη, με όσα πράττει ο Ερντογάν στην Τουρκία, πώς θα συμπεριφερθεί στο Κυπριακό, τότε πρόκειται είτε για πολύ επικίνδυνη ιδεοληψία, ή για βάναυση υποτίμηση του πολιτικού κριτηρίου του κόσμου. Αν δεν κατενόησαν ότι ο Ερντογάν, παραβιάζοντας κατά τρόπον τόσο απροκάλυπτο και σκαιό τα δημοκρατικά δικαιώματα του λαού του, θα δείξει σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα του κυπριακού λαού, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, τότε δεν διαθέτουν ίχνος πολιτικής αντίληψης και διορατικότητας.
Εδώ και τρία χρόνια συνεχίζουν να παπαγαλίζουν το ίδιο τροπάρι: «Περιμένουμε να δούμε στο τραπέζι έμπρακτα δείγματα βούλησης της Τουρκίας, ότι επιθυμεί δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού». Τρία χρόνια συνομιλούν με τους Τούρκους. Ακούν τον Ερντογάν να καλεί τους Τουρκοκυπρίους να μην κάνουν βήμα πίσω, βλέπουν την εν εξελίξει προσπάθεια προσάρτησης των κατεχομένων, δεν διαπιστώνουν ίχνος υποχώρησης στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, ακούν τον Ακιντζί να δηλώνει πως απαιτεί πλειοψηφία πληθυσμού και γης, αρμοδιότητα των δύο συνιστώντων κρατών να συνάπτουν διεθνείς συμφωνίες, να ζητεί δύο ΑΟΖ και δύο FIR, και όμως περιμένουν, ακόμη, «έμπρακτα δείγματα» από την Τουρκία και τον Ερντογάν.
Κάνουν πολιτική στο εθνικό θέμα, στη βάση των ψευδαισθήσεών τους. Εμπαίζουν τον λαό. Και δεν ομολογούν ότι είναι πανέτοιμοι να αποδεχθούν την όποια λύση, προκειμένου να αυτοδικαιωθούν για τη στάση τους το 2004.
Εδώ και τρία χρόνια, ο Μπάιντεν, ο Τσίπρας, ο Κέρι, ο Κοτζιάς, όλοι οι ξένοι και Ελλαδίτες πολιτικοί συναντούν τον Ερντογάν και συζητούν το Κυπριακό. Ακόμη και ο Έιντε μεταβαίνει συχνά στην Άγκυρα και συναντάται με αξιωματούχους του καθεστώτος. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ζητά από τον Έλληνα Πρωθυπουργό και άλλους ξένους αξιωματούχους, που διαβουλεύονται με τον Ερντογάν, να τον ενημερώσουν για τις τουρκικές προθέσεις και θέσεις στο Κυπριακό. Τι του λένε; Διαπιστώνουν καλή θέληση και διάθεση παραχωρήσεων από πλευράς της τουρκικής ηγεσίας; Ή εμμονή στις διαχρονικές διχοτομικές θέσεις της; Γιατί, ουδέποτε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ενημέρωσε τον λαό τι προκύπτει από αυτές τις ενημερώσεις που έχει, εάν η Τουρκία παραμένει αμετακίνητη, ή παρουσιάζει σημεία κάμψης; Γιατί περιμένει ακόμη δείγματα στο τραπέζι των συνομιλιών, όταν έχει στα χέρια του απτά δείγματα;
Τα δείγματα έχουν δοθεί και τα μηνύματα έχουν σταλεί. Είτε δεν τα αντιλαμβάνεται η ηγεσία, είτε τα γνωρίζει αλλά προτιμά να καλλιεργεί σκηνικό μυστηρίου, παραπλάνησης και ψευδαισθήσεων στον λαό...




