Σαράντα δύο χρόνια πριν, ο τουρκικός Αττίλας εισήρχετο από ανοικτές Κερκόπορτες στην κυπριακή γη και διά πυρός και σιδήρου, σφάζοντας και ατιμάζοντας, εκτόπιζε τον κυπριακό Ελληνισμό από τις πατρογονικές εστίες, και διαπράττοντας τερατώδη εγκλήματα και μία ευρείας μορφής εθνοκάθαρση, καταστρέφοντας ιερά προσκυνήματα και κατεδαφίζοντας ένα ολόκληρο πολιτισμό, τουρκοποίησε μεγάλο μέρος της ελληνικής πατρίδας.

Σήμερα, 42 χρόνια μετά, η Τουρκία, πλήρως απο-ενοχοποιημένη από το έγκλημα, κρατώντας στα χέρια της πιστοποιητικά καλής συμπεριφοράς, με υπογραφή, μάλιστα, της κυπριακής ηγεσίας, βρίσκεται στο τελικό στάδιο της πραγματοποίησης των καταχθόνιων σχεδίων της. Σε μία πολιτικά σχιζοφρενική επιλογή της, η ηγεσίας έχει παραδώσει στον βάρβαρο εισβολέα την ευκαιρία άνετης προέλασης προς τους τελικούς στόχους του και έχει δρομολογήσει την παράδοση του κυπριακού κράτους στον σφαγέα του.

Συνεχείς παραχωρήσεις, ερασιτεχνικοί και εθνικά ανεύθυνοι χειρισμοί, επικίνδυνες επιλογές και πολλά κατά συρροήν πολιτικά εγκλήματα της ηγεσίας μας οδηγούν το κυπριακό κράτος σε διάλυση, και τον κυπριακό Ελληνισμό σε νέα υποδούλωση.
Οι ήρωές μας μηχανικά και επικοινωνιακά εξυμνούνται, κατά καιρούς, σε εθνικά μνημόσυνα, αλλά ουσιαστικά η θυσία τους διαστρεβλώνεται και τα μηνύματα και τα διδάγματά τους χλευάζονται ή παραμορφώνονται.

Οι αγνοούμενοί μας επιστρέφουν σε μικρά οστά, μέσα σε σακούλες, χωρίς οι ηγέτες μας να αναζητούν τους δολοφόνους τους, ή να αιτούνται καταδίκη του τουρκικού κράτους, με σχεδιασμό του οποίου δολοφονήθηκαν. Οι εγκλωβισμένοι μας συνεχίζουν να ασφυκτιούν μέσα στον αττιλικό ζυγό. Τα εδάφη μας παραμένουν σκλαβωμένα. Ο τουρκικός στρατός παραμένει κυρίαρχος και έτοιμος να καταφέρει το τελικό κτύπημα.

Η κατοχή εξωραΐζεται. Τα χωριά μας μετονομάζονται με όσα τους απέδωσε η κατοχή. Ο νεοσουλτάνος χαρακτηρίζεται «σύγχρονος, προοδευτικός ηγέτης που θέλει λύση». Η κατοχική χώρα εξωραΐζεται και της απονέμεται έπαινος, επειδή φραστικά δηλώνει πως θέλει λύση. Οι νέοι μας ωθούνται σε παιδομαζώματα προσηλυτισμού στη διζωνική.

Η Παιδεία μετατρέπεται σε επαναπροσεγγιστική με τα ισλαμικά σχολεία των κατεχομένων. Το κυπριακό κράτος διαλύεται μέσα σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, διαφθοράς, διαπλοκής και κατάρρευσης όλων των αξιών. Ο εσωτερικός Αττίλας κατατρώει τις δομές, τις αξίες και τις δημοκρατικές διαδικασίες. Η κομματοκρατία καταλύει τη δημοκρατία.

Μέσα σε ένα περιβάλλον αυτοκαταστροφής του κυπριακού κράτους, απο-ενοχοποίησης της κατοχικής χώρας, ανεπίτρεπτων και εθνικά εγκληματικά παραχωρήσεων, παραχάραξης της Ιστορίας, αποκοπής του κυπριακού Ελληνισμού από τον ομφάλιο λώρο, συντελείται η νέα καταστροφή. Επέρχεται η λύση διάλυσης, η οποία θα παραδώσει τον Ελληνισμό της Κύπρου, οικονομικά γονατισμένο, πολιτικά προδομένο και εθνικά ανοχύρωτο, στην τουρκική λαίλαπα.

Ο κώδωνας του κινδύνου ηχεί αδιάκοπα. Ουδείς τον ακούει. Η ώρα μηδέν πλησιάζει. Ουδείς την ψηλαφεί.
Προσδοκούμε στην υστάτη αφύπνιση, λαού και ηγεσίας. Ιδιαίτερα της ηγεσίας. Η σημερινή πορεία οδηγεί προς την καταστροφή.

Η ακολουθούμενη πολιτική οδηγεί προς την παράδοση. Αναζητείται σωτηρία. Και βρίσκεται μόνο σε μία, έστω και πολύ αργά, αλλαγή πορείας και πολιτικής και σε μία σθεναρή αντίσταση του λαού κατά της προετοιμαζόμενης ολέθριας κατάληξης...