Είναι απαράδεκτο, ώς αντιδημοκρατικό, αυτό που επιχειρεί ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Όχι μόνο ως προς τον αυταρχικό τρόπο με τον οποίο επιχειρεί να επιβάλει τις απόψεις του για τον τρόπο λειτουργίας του Εθνικού Συμβουλίου, στα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα.
Αλλά και ως προς την πονηρή έμμεση πρότασή του, να επιβάλει σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις συμμόρφωση και αποδοχή της διζωνικής λύσης. Και ποιας μορφής διζωνική; Διζωνική, όπως την αντιλαμβάνεται και τη μεθοδεύει ο ίδιος. Αποδοχή, δηλαδή, και στήριξη της δικής του πολιτικής.
Αλλά εάν αυτός είναι ο πραγματικός στόχος του, να μαντρώσει, δηλαδή, όλες τις πολιτικές δυνάμεις κάτω από τη διζωνική της δικής του αντίληψης, τότε ας συστήσει Εθνικό Συμβούλιο Διζωνικής.
Με συμμετοχή του ιδίου, του Δημοκρατικού Συναγερμού και του ΑΚΕΛ. Σε τέτοια περίπτωση, δεν χρειάζεται να συμμετέχουν, ως πολιτικές γλάστρες, τα υπόλοιπα κόμματα. Να δηλώσουν, από τώρα, άρνηση συμμετοχής.
Δυστυχώς, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, με όσα προτείνει, δεν ανανεώνει και δεν καθιστά χρησιμότερο τον θεσμό του Εθνικού Συμβουλίου. Τον καθιστά κλειστή λέσχη υποστηρικτών της διζωνικής λύσης και πλέον εξαφανίζει κάθε αντίθετη άποψη και θέση.
Από όργανο χάραξης πολιτικής, σύνθεσης απόψεων και διατύπωσης διαφορετικών θέσεων, επιβάλλει «ομοφωνία» στην προώθηση μίας λύσης, η οποία δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά νομιμοποίηση των τετελεσμένων της βίας και της κατοχής. Με «πουπανωπροίτζιν», μάλιστα, όλες τις κατά καιρούς παραχωρήσεις της ελληνοκυπριακής ηγεσίας.
Η «Σημερινή», στο χθεσινό άρθρο της, περιέγραψε τους τρόπους με τους οποίους το Εθνικό Συμβούλιο θα καταστεί παραγωγικό και χρήσιμο για το εθνικό θέμα. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν μπορεί να αναιρεί όλες τις προεκλογικές δεσμεύσεις του, διά των οποίων κατέστη Πρόεδρος, διά της ψήφου του λαού.
Άλλα δεσμεύθηκε ενώπιον του λαού ότι θα πράξει για το Εθνικό Συμβούλιο, και άλλα προτείνει σήμερα. Άλλη πολιτική υποσχέθηκε στον λαό, και εντελώς αντίθετη ακολουθεί σήμερα. Δεν αποτελεί αυτή η στάση ένδειξη σεβασμού στον λαό, ούτε περιποιεί τιμή και προσθέτει κύρος στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας.
Το Εθνικό Συμβούλιο, τουλάχιστον, όπως το οραματίστηκε ο ιδρυτής του, Πρόεδρος Μακάριος, είχε ως πραγματικό στόχο την εμπέδωση ενότητας μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων και τη χάραξη ορθής πολιτικής μέσα από τη συλλογική σοφία των πολιτικών ηγετών.
Δεν είχε πρόβλημα ο Μακάριος να καλέσει στο Εθνικό Συμβούλιο και τον τότε πολιτικό ηγέτη της αντιπολίτευσης, κάθε άλλο παρά υποστηρικτή των πολιτικών Μακαρίου, Τάκη Ευδόκα. Σήμερα, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δείχνει να επιλέγει την επανασύσταση του Εθνικού Συμβουλίου, ως μονολιθικού οργάνου προώθησης και στήριξης της διζωνικής λύσης.
Εάν αυτό βρίσκεται πίσω από το μυαλό του Προέδρου Αναστασιάδη, κάκιστα πράττει. Το Εθνικό Συμβούλιο δεν είναι όργανο χάραξης πολιτικής στα μέτρα των προσωπικών και κομματικών επιλογών του εκάστοτε Προέδρου της Δημοκρατίας. Αποτελεί όργανο χάραξης εθνικής πολιτικής, με την όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συναίνεση.
Αν ο Πρόεδρος, σήμερα, θέλει να το καταστήσει κλειστή λέσχη υποστηρικτών της διζωνικής, χωρίς δεύτερη φωνή, τότε ας αναλάβει και τις ευθύνες των επακόλουθων αντιδημοκρατικών μεθοδεύσεών του και των καταστροφικών εθνικά επιλογών του...
