«Γιγαντιαία επιχείρηση γοητείας», χαρακτηρίζει ο βελγικός Τύπος τις προσπάθειες του Ταγίπ Ερντογάν, να αποκαταστήσει τις σχέσεις της χώρας του με το Ισραήλ και τη Ρωσία.
Μέχρι τώρα, οι πολιτικοί, οι πολιτικάντηδες και οι βαθυστόχαστοι αναλυτές μας εκτιμούσαν πως το γεγονός ότι η Τουρκία βρίσκεται «απομονωμένη» και με διαταραγμένες τις σχέσεις της με τους γείτονές της, αυτή η συγκυρία, την υποχρεώνει να προβεί σε ενέργειες που θα αναδεικνύουν ένα διαφορετικό πρόσωπο.
Το πρόσωπο μίας φιλειρηνικής Τουρκίας, η οποία λύει προβλήματα. Και ποιος θα επωφελείτο από την αιφνιδιαστική αλλαγή προσωπείου από την Τουρκία; Ο κυπριακός Ελληνισμός, ισχυρίζοντο. Η Τουρκία θα αναδείκνυε το «καλό της πρόσωπο», μεταβάλλοντας πολιτικές στο Κυπριακό, και αποδεχόμενη μία έντιμη και βιώσιμη λύση.
Μέχρι τώρα, αυτό ήταν το παραμύθι που ακούαμε. Σήμερα, που ο Ερντογάν ηγείται μίας «επιχείρησης γοητείας» κλείνοντας μέτωπα, τι θα μας πουν οι πολιτικοί, οι πολιτικάντηδες και οι βαθυστόχαστοι αναλυτές; Πώς και πάλιν η νέα συγκυρία βοηθά το Κυπριακό; Με την Τουρκία απομονωμένη, κερδίζουμε. Με την Τουρκία άνετη και κλειστά όλα τα μέτωπα, πάλιν κερδίζουμε; Κορώνα-γράμματα, νικούμε...
Το πιθανότερο είναι πως και πάλιν αυτήν τη φορά θα δημιουργήσουν ψευδαισθήσεις και θα προβάλουν νέους ευσεβοποθισμούς. Θα γοητεύσει αυτήν τη φορά ο Ταγίπ Ερντογάν. Και θα πουν στον λαό, πως η νέα συγκυρία αυξάνει τις πιθανότητες λύσης του Κυπριακού. Πως, αφού κλείσει τα μέτωπα με το Ισραήλ και τη Ρωσία, ο Ερντογάν θα θελήσει να κλείσει το μέτωπο που λέγεται Κυπριακό. Να περιμένει ο λαός, να ακούσει και τον νέο ευσεβή πόθο...
Η αλήθεια, όμως, βρίσκεται στην αντίπερα όχθη. Ο Ερντογάν κλείνει ανοικτά μέτωπα με ισχυρότερες χώρες. Δεν επιθυμεί να συντηρεί την εχθρότητα ενός ισχυρού στρατιωτικά κράτους, όπως είναι το Ισραήλ. Και η προσπάθειά του να αναθερμάνει τις σχέσεις του με τη Ρωσία είναι αποτέλεσμα του κόστους των τεράστιων οικονομικών απωλειών, τις οποίες υπέστη η Τουρκία από τα ρωσικά οικονομικά μέτρα.
Εξάλλου η ρωσική στρατιωτική παρουσία στη Συρία έχει ανατρέψει το ισοζύγιο δυνάμεων και αχρήστευσε τους σχεδιασμούς της Άγκυρας να παρέμβει στρατιωτικά και να θέσει τη Συρία υπό τον έλεγχό της.
«Ανάγκα και... σουλτάνοι πείθονται». Και ο Ερντογάν, υπό το βάρος των οικονομικών απωλειών και του πολιτικού αποκλεισμού, υποχρεώθηκε να μετατραπεί σε ικέτη.
Η Τουρκία υποχωρεί, μόνο όταν έχει κόστος. Αυτό αποτελεί ιστορική και διαχρονική αλήθεια, την οποία αδυνατούν να αντιληφθούν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και οι χαράσσοντες πολιτική στο εθνικό θέμα. Αλλά, όσον αφορά την Κύπρο, η Τουρκία κανένα κόστος δεν πληρώνει, ώστε να υποχρεωθεί να κλείσει ένα μέτωπο.
Αντίθετα, θωπεύεται από τους κυβερνώντες και το ΑΚΕΛ, οι οποίοι την απο-ενοχοποιούν και συμπεριφέρονται ως θλιβεροί ικέτες μίας ανύπαρκτης μεγαλοψυχίας. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει με την Ελλάδα. Η αδύναμη, χρεοκοπημένη, βυθισμένη στα τεράστια προβλήματα Ελλαδίτσα, απογυμνωμένη οικονομικά και αμυντικά, δεν αποτελεί καμία απειλή για την Τουρκία, ούτε καν υπολογίσιμο αντίπαλο.
Συνεπώς, ο Ερντογάν δεν έχει κόστος, δεν έχει καμία πίεση, δεν έχει πρόβλημα να αντιμετωπίσει με την Ελλάδα και την Κύπρο. Ήδη μόλις προχθές η Άγκυρα, με επιστολή της στα Ηνωμένα Έθνη, αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας στο Αιγαίο, και φυσικά συνεχίζει να θεωρεί την Κυπριακή Δημοκρατία εκλιπούσα.
Το Κυπριακό έχει λυθεί επί του εδάφους, η Κύπρος δεν προκαλεί κόστος, η Ελλάδα είναι ανίσχυρη, συνεπώς η Τουρκία θα τα πάρει όλα...
