Είναι πολλαπλές, ασήκωτες και βαρύτατες οι ευθύνες της Κυβέρνησης για τη σημερινή ανείπωτη τραγωδία, την οποία ζει ο τόπος και οι άνθρωποι. Και πρέπει υπεύθυνοι να καταβάλουν το κόστος της απρονοησίας, της ανικανότητας και της τσαπατσουλιάς, με την οποία αντιμετώπισαν την κατάσταση ολέθρου.

Η Κυβέρνηση άφησε τον τόπο χωρίς Εθνικό Σχέδιο Δράσης για την αντιμετώπιση παρόμοιων τραγικών καταστάσεων. Δεν ενήργησε για την καταστολή των πυρκαγιών έγκαιρα και γρήγορα. Έπασχε όλο το σύστημα από απουσία συντονισμού και ενιαίας δράσης. Υπήρξε εγκληματική καθυστέρηση στην άμεση επέμβαση.

Υπήρξαν εγκληματικές περικοπές σε υπηρεσίες οι οποίες κρίνονται απαραίτητες στην αντιμετώπιση παρομοίων περιστατικών. Το Τμήμα Δασών κατακρεουργήθηκε από τις «εξοικονομήσεις». Παρατηρητήρια αφέθησαν χωρίς επάνδρωση. Οι περιπολίες είτε μειώθηκαν, είτε καταργήθηκαν.

Πυροσβεστικοί σταθμοί σε κοινότητες υψηλού κινδύνου είτε καταργήθηκαν, είτε μειώθηκαν σε επάνδρωση. Καταργήθηκαν θέσεις δασοπυροσβεστών. Υπήρξαν ακόμη και διαμάχες μεταξύ εμπλεκομένων υπηρεσιών για τις ευθύνες μίας έκαστης υπηρεσίας. Εθελοντές αφέθησαν στην ανοργανωσιά. Πότε ο ένας διαμηνούσε πως δεν χρειάζονται άλλοι και πότε ο άλλος καλούσε επειγόντως εθελοντές να προσέλθουν στην υπηρεσία.

Πτητικά μέσα δεν αγοράστηκαν. Χρειάστηκαν τρεις μέρες για να ζητηθεί βοήθεια από την Ευρωπαϊκή Ένωση για αποστολή βοήθειας. Το κάθε Υπουργείο αποφάσιζε κατά το δοκούν. Ο Υπουργός Γεωργίας δήλωνε, στη Βουλή, ότι 22 θέσεις δασοπυροσβεστών καταργήθηκαν από το Υπουργείο Οικονομικών, χωρίς το Υπουργείο Γεωργίας να λάβει γνώση.

Υπουργοί περιφέρονταν ασκόπως στον χώρο συντονισμού και αδυνατούσαν να δώσουν ακριβή εικόνα της κατάστασης. Προέβαιναν σε αντιφατικές δηλώσεις. Ο Υπουργός Εσωτερικών δήλωνε, την πρώτη ημέρα, ότι «απεφεύχθη η απώλεια ανθρώπινων ζωών». Ενώ αργότερα διαπιστώθηκε ότι έχουν χαθεί δύο άνθρωποι.

Όλοι οι Υπουργοί δήλωναν «συγκρατημένα αισιόδοξοι» για τον έλεγχο της πυρκαγιάς, όταν η πυρκαγιά επεξετείνετο. Και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας καλούσε «τον καθένα να αναλάβει τις ευθύνες του», όταν η πρώτη η οποία όφειλε να αναλάβει ευθύνες για τα μοιραία και καταστροφικά λάθη και παραλείψεις της είναι η Κυβέρνηση.

Ερωτήθηκε για τον σχεδιασμό του υπόλοιπου του καλοκαιριού και απάντησε ότι «αυτό θα το δει το Υπουργικό Συμβούλιο». Σαφής παραδοχή πως δεν υπήρξε σχεδιασμός ούτε για μισό, ούτε για το υπόλοιπο του καλοκαιριού. Μιλά για ανάληψη «συντονισμένου προγραμματισμού πλήρους αναδάσωσης» και η Επίτροπος Περιβάλλοντος του απαντά: «Για να γίνει με γρήγορο τρόπο, πρέπει να διατεθούν τα απαραίτητα κονδύλια για το ανθρώπινο δυναμικό. Αλλά το γρήγορο στη φύση είναι σχετικό».

Ο τέως Επίτροπος Περιβάλλοντος Χ. Θεοπέμπτου δηλώνει πως για να ξαναγίνει δάσος, χρειάζονται 80 χρόνια. Και εφόσον υπάρξουν οι υποβοηθητικές καιρικές συνθήκες. Αλλά βροχές δεν βλέπει αυτός ο τόπος. Και πού θα βρεθούν τα κονδύλια, εν μέσω περιόδων αιματηρής λιτότητας, για να γίνουν οι αναδασώσεις, όταν αντί να διατίθενται χρήματα για την προστασία του δασικού πλούτου, κουρεύονται μισθοί και καταργούνται θέσεις;

Είναι φανερό ότι οι πράξεις της Κυβέρνησης είναι αντίθετες με τα λόγια. Στα λόγια περισσεύει ο εμπαιγμός και στις πράξεις τίποτε δεν γίνεται. Είναι επίσης φανερό ότι ούτε ο Πρόεδρος, ούτε Υπουργοί του γνωρίζουν το αντικείμενο και την έκταση της καταστροφής.

Εάν όλη αυτή η τραγωδία συνέβαινε επί άλλων διακυβερνήσεων, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και το κόμμα του θα ζητούσαν παραιτήσεις Προέδρων και Υπουργών. Σήμερα, ποιος θα καταβάλει το κόστος της ευθύνης για την οικολογική καταστροφή, και την απώλεια ανθρώπινων ζωών;