Το πρώτο δείγμα των πολιτικών ηγεσιών, έναντι της απαξίωσης της οποίας έτυχαν από τους πολίτες, στις τελευταίες βουλευτικές εκλογές, είναι απογοητευτικό. Δεν άκουσαν τον πολίτη, δεν έλαβαν τα μηνύματα της κάλπης και όχι μόνο δεν τα έλαβαν, αλλά ενήργησαν σε αντίθεση με αυτά τα οποία επιθυμεί η κοινωνία.

Ενήργησαν κατά τρόπο παλαιοκομματικό, διέσπασαν δυνάμεις, επεδόθησαν σε κυνήγι θέσεων και απέδειξαν ότι ούτε συμβιβασμούς μπορούν να κάμουν, ούτε τη λαθροθηρία αξιωμάτων είναι διατεθειμένες να εγκαταλείψουν.

Αποτελεί δικαίωμα των πολιτικών κομμάτων να επιδιώξουν την εκλογή στην Προεδρία της Βουλής. Ουδείς το αμφισβητεί. Αλλά ο τρόπος που επέλεξαν, και οι παρασκηνιακές συναλλαγές στις οποίες απεδύθησαν, δεν αποτελούν συμπεριφορά την οποία επικροτούν οι πολίτες.

Ομοειδείς πολιτικές δυνάμεις απέτυχαν να διαβουλευθούν και να συνεργασθούν, άλλοι επέδειξαν πρωτοφανή σπουδή να σπεύσουν να κερδίσουν "εκκίνηση" από τους υπόλοιπους. Και άλλοι προσπαθούν να εφεύρουν, ή εφευρίσκουν, διαδικασίες, οι οποίες να ευνοούν δικούς τους υποψηφίους. Και, επιπλέον, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας εκφράζει, σε κατ' ιδίαν επαφές, την επιθυμία του να εκλεγεί Πρόεδρος της Βουλής, ο οποίος να έχει τη δική του φιλοσοφία στο εθνικό θέμα.

Αλλά υπήρξαν, στο παρελθόν, παραδείγματα, τα οποία καταδεικνύουν πως ωφελιμότερη είναι, πολλές φορές, η συνεργασία Προέδρου της Δημοκρατίας και Προέδρου της Βουλής, ακόμη και όταν ευρίσκονται σε διαφορετικά πολιτικά στρατόπεδα. Υπενθυμίζουμε: Βασιλείου-Λυσσσαρίδης, Κληρίδης-Χριστόφιας, Αναστασιάδης-Ομήρου.

Αντίθετα, υπήρχαν και περιπτώσεις όπου Πρόεδρος της Δημοκρατίας και Πρόεδρος της Βουλής, προερχόμενοι από τον ίδιο πολιτικό χώρο, αδυνατούσαν να συνεργασθούν και να συμπλεύσουν.

Στην τωρινή διαδικασία, ο κάθε εμπλεκόμενος, και μη, ράβει το κοστούμι τού Προέδρου της Βουλής στα δικά του μέτρα, ή στα μέτρα του υποψηφίου που επιθυμεί.

Η προηγούμενη Βουλή απήλθε εν μέσω δικαιολογημένων επικρίσεων της κοινωνίας για ελλιπή και ανεύθυνη διαχείριση κρισίμων προβλημάτων και για συμπεριφορές, οι οποίες συνιστούσαν παραβίαση νόμων και ηθικής συμπεριφοράς. Και η νέα Βουλή τείνει να στιγματισθεί προτού επιδείξει έργο, συνεπεία των ανεύθυνων συμπεριφορών πολιτικών ηγεσιών.

Ποια μηνύματα έστειλε η τελευταία λαϊκή ετυμηγορία; Μηνύματα αλλαγής, εκσυγχρονισμού και εκδημοκρατισμού του πολιτικού συστήματος, διαφοροποίησης της συμπεριφοράς και των μεθόδων που χρησιμοποιεί, απαλλαγής από τις κοκορομαχίες και την άρνηση συμβιβασμού, ένωσης δυνάμεων και ενασχόλησης και λύσης των προβλημάτων του λαού.

Και αντί να ανταποκριθούν στις επιθυμίες της κοινωνίας, οι πολιτικές ηγεσίες έπραξαν εντελώς αντίθετα. Επιδεικνύεται εμμονή στην κατάληψη καρεκλών, προσήλωση στην αρχομανία, επανάληψη παλαιοκομματικών μεθόδων, άρνηση διαλόγου, επικέντρωση στην καθυπόταξη του πολιτικού αντιπάλου.

Τα κόμματα μπορούσαν να συνευρεθούν, να συζητήσουν, και να καταλήξουν σε έναν κοινό υποψήφιο όλων. Ακόμη, και αποκλειομένων των ηγετών, υπάρχουν βουλευτές σε όλους τους χώρους, οι οποίοι είναι σε θέση, και λόγω εμπειρίας και λόγω μετριοπαθούς πολιτικού λόγου, να καλύψουν επαρκώς τη θέση του Προέδρου του Νομοθετικού Σώματος.

Γιατί οι ηγέτες των κομμάτων επέλεξαν να μονοπωλήσουν τις υποψηφιότητες και να αποκλείσουν ικανές προσωπικότητες του χώρου τους, οι οποίες και τις προδιαγραφές διέθεταν και την ομοφωνία των υπολοίπων κομμάτων μπορούσαν να εξασφαλίσουν;

Δυστυχώς, υπάρχει καλπάζουσα αρχομανία και παντελής απουσία βούλησης συμβιβασμού. Κακά ξεκινά τη θητεία της η νέα Βουλή, εξαιτίας των παλαιοκομματικών συμπεριφορών των πολιτικών ηγεσιών...