Δεν δικαιούται η Κυβέρνηση, κάθε φορά που η τουρκική πλευρά καταθέτει μία διαχρονική αδιάλλακτη θέση της Τουρκίας, να επαναπαύεται στην τετριμμένη δήλωση πως «δεν είναι η πρώτη φορά που έχει εκφραστεί αυτή η πρόταση. Έχει εκφραστεί και στο πρόσφατο παρελθόν, και στο τραπέζι των συνομιλιών, αλλά και δημόσια από τουρκικής πλευράς». Αυτό μας είπε προχθές ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, σχολιάζοντας τη γνωστή πρόταση Ακιντζί περί Πενταμερούς Διάσκεψης, ωσάν να μην έχει οποιαδήποτε σημασία.

Αντίθετα. Κάθε φορά που η τουρκική πλευρά, είτε διά στόματος Ακιντζί είτε διά στόματος Ερντογάν, επαναλαμβάνει τις γνωστές διαχρονικές αδιάλλακτες θέσεις της, η Κυβέρνηση πρέπει να ανησυχεί. Και να ανησυχεί πολύ. Διότι η επανάληψη παλαιών τουρκικών θέσεων αποδεικνύει εμμονή σε αδιάλλακτες θέσεις. Αποδεικνύει μη μετακίνηση της Τουρκίας. Αποδεικνύει τη διάψευση των κυβερνητικών ψευδαισθήσεων πως σήμερα οι οιωνοί είναι καλύτεροι για λύση, πως η Τουρκία είναι πιο νηφάλια και πως θέλει λύση, πως η λύση είναι δυνατόν να εξευρεθεί εντός του 2016 και πως η πολιτική που ακολουθεί η Κυβέρνηση είναι η ορθή και η ρεαλιστική.

Τίποτε δεν άλλαξε στην τουρκική πολιτική τα τελευταία 42 χρόνια. Η Τουρκία δεν κατέστη διαλλακτικότερη και ούτε οι συγκυρίες διαμόρφωσαν νέες θετικότερες εξελίξεις. Οι τουρκικές θέσεις παραμένουν οι ίδιες και ακόμη σκληρότερες. Η Πενταμερής Διάσκεψη, η εκλιπούσα Κυπριακή Δημοκρατία, ο εθνοτικός και ρατσιστικός διαχωρισμός στη βάση της διζωνικής ομοσπονδίας, η διατήρηση της πληθυσμιακής πλειοψηφίας, την οποία επέβαλε διά πυρός και σιδήρου η τουρκική εισβολή, και πολλά άλλα, αποτελούν απαραβίαστες κόκκινες γραμμές για όλες τις τουρκικές κυβερνήσεις. Και, την ίδια στιγμή, αποτελούν τραγική απόδειξη της αποτυχίας της κυπριακής πολιτικής να διαγνώσει σωστά, να διαπιστώσει αλήθειες που τις βλέπουν και οι πιο αστοιχείωτοι, πολιτικά, πολίτες και να αναδιαμορφώσει την πολιτική της σε πιο ρεαλιστικές και αποτελεσματικές βάσεις.

Είναι τραγικό για την Κυβέρνηση να ικετεύει εν έτει 2016 την Τουρκία να δώσει «έμπρακτα δείγματα» αλλαγής πολιτικής, όταν έχει ενώπιόν της, καθημερινά, έμπρακτα δείγματα εμμονής της Τουρκίας σε διαχρονικά αδιάλλακτες θέσεις της. Είναι τραγικό για τον κυπριακό Ελληνισμό να μεταφέρονται και να προβάλλονται αυτές οι διαχρονικά απαράδεκτες θέσεις από τον «μετριοπαθή» Ακιντζί, και όμως η Κυβέρνηση να επιμένει ότι έχει κοινά οράματα μαζί του. Είναι και η Πενταμερής Διάσκεψη ένα από τα «κοινά οράματα» Αναστασιάδη - Ακιντζί; Πενταμερή Διάσκεψη απαιτούσαν και ο Ντενκτάς, και ο Ταλάτ και ο Έρογλου και σήμερα ο Ακιντζί. Ποια διαφορά έχουν μεταξύ τους;

Ποια σοβαρή πρόταση υπέβαλαν ώς σήμερα οι εκάστοτε Πρόεδροι και κυβερνήσεις, για να ανατρέψουν την τουρκική αξίωση για Πενταμερή; Καμία. Απλώς επαναλαμβάνουν ως παπαγάλοι τη σύγκληση Διεθνούς Διάσκεψης, όμως όχι τώρα, αλλά όταν φθάσουν οι δύο πλευρές σε «ακτίνα συμφωνίας». Λανθασμένη πέρα ώς πέρα αυτή η θέση. Και η «Σημερινή» υπέβαλε πρόταση.

Εφόσον η Κυβέρνηση θέλει να διαγνώσει τις προθέσεις τής Άγκυρας και επιθυμεί να έχει έμπρακτα δείγματα της Τουρκίας, ας ζητήσει αμέσως, σήμερα, τώρα, σύγκληση διεθνούς διάσκεψης, η οποία να συζητήσει το εδαφικό, τις εγγυήσεις, τη συνέχιση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, την ασφάλεια. Αυτά είναι τα θέματα που αποτελούν το κλειδί της λύσης. Και αυτά πρέπει να ξεκαθαρίσουν αμέσως σε Διεθνή Διάσκεψη στην παρουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ο διακοινοτικός διάλογος έφαγε τα ψωμιά του. Δεν έχει να δώσει τίποτε από τα μίζερα αποτελέσματα που έχει δώσει 42 χρόνια.

Γιατί η Κυβέρνηση δεν αναζητά την ουσία και τη διάγνωση (εφόσον ακόμη δεν έχει καταλάβει τι θέλει η Τουρκία και γιατί ήλθε στην Κύπρο) σε μία Διεθνή Διάσκεψη; Επειδή ακριβώς αυτή η διάσκεψη θα επιβεβαιώσει πως η Τουρκία δεν έχει αλλάξει ούτε κατά ένα ιώτα τη διαχρονική πολιτική της και παράλληλα θα επιβεβαιώσει την καταστροφική πολιτική 42 χρόνων της κυπριακής ηγεσίας...