Υπάρχει ο ισχυρισμός ότι, εάν λυθεί το Κυπριακό στη βάση της ομοσπονδίας, τελειώνει και το ζήτημα του εποικισμού. Ερώτημα: Πώς; Με τη νομιμοποίηση των εποίκων ή με την αποτροπή νέων ρευμάτων; Η νομιμοποίηση θεωρείται πλέον ότι θα συμβεί, κατά μεγάλο βαθμό. Όσο δε, για την αποτροπή νέων ρευμάτων, όσοι το πιστεύουν πλανώνται πλάνην οικτράν. Απόδειξη τούτου αποτελεί το προσφυγικό πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα και κατ' επάκτασιν ολόκληρη η ΕΕ. Και το οποίο προκάλεσε η Τουρκία.
Εάν δεν ήθελαν να αγνοούν τόσο οι ημέτεροι όσο και οι εταίροι μας την ιστορία και τις τουρκικές πρακτικές, η κατάσταση θα ήταν αλλιώς. Το προσφυγικό, ακόμη και αν δεν είχε αποτραπεί πλήρως, δεν θα είχε πάρει τις διαστάσεις που παίρνει σήμερα. Η Τουρκία ανέκαθεν χρησιμοποιούσε τις μετακινήσεις πληθυσμών για να εξυπηρετεί στρατηγικά συμφέροντα.
Παλαιότερα ενεργούσε στη βάση της θεωρίας του ξίφους. Κατακτούσε περιοχές τις οποίες πλημμύριζε με Οθωμανούς και οι γηγενείς πληθυσμοί είχαν τις εξής επιλογές: Είτε να αλλάξουν πίστη και να γίνουν από Χριστιανοί Μουσουλμάνοι και σταδιακά από Έλληνες Τούρκοι. Ή να δεχθούν τη θανατική ποινή του τουρκική ξίφους. Στην καλύτερη των περιπτώσεων θα παρέμεναν δούλοι!
Σήμερα η Άγκυρα χρησιμοποιεί κυρίως τους πρόσφυγες και δη τους μουσουλμάνους σε έναν νέο οιονεί εποικισμό, για να προκαλέσει προβλήματα κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής συνοχής στην Ελλάδα, και να οξύνει συναφή προβλήματα σε ολόκληρη την ΕΕ. Η πραγματικότητα αυτή παρέχει στην Άγκυρα τη δυνατότητα να εκβιάζει την ΕΕ και να ζητά ανταλλάγματα, όπως είναι τα χρήματα, το άνοιγμα νέων ενταξιακών κεφαλαίων και η κατάργηση της βίζας σε Τούρκους πολίτες με εκπτώσεις.
Χωρίς την αλλαγή του περί τρομοκρατίας νόμου και χωρίς την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας ή κατ’ ελάχιστον την ομαλοποίηση των σχέσεων μαζί της και δη σε επίπεδο δικαστικών και αστυνομικών Αρχών, όπως 2 από τα 72 ευρωπαϊκά κριτήρια καθορίζουν.
Εφόσον η ΕΕ δεν υποκύπτει στην τουρκική περί των εκπτώσεων πολιτική, οι Τούρκοι αξιωματούχοι απειλούν ότι δεν θα σεβαστούν τη συμφωνία για το προσφυγικό και ότι δεν θα στέλνουν πρόσφυγες και παράνομους μετανάστες μόνο στην Ελλάδα, αλλά παντού. Σε όλη την Ευρώπη. Με κάθε μέσο! Εν ολίγοις, η ΕΕ πληρώνει την εξευμενιστική προς την Άγκυρα πολιτική της. Είχε την ψευδαίσθηση ότι με τον εξευμενισμό και τον χρηματισμό θ' αγοράσει τον μπελά. Έσφαλλε.
Όταν η Άγκυρα δεν υποχωρεί μπροστά στην ΕΕ, ποιος εγγυάται ότι δεν θα συνεχίσει να μας στέλνει, όταν κρίνει σκόπιμο, νέους εποίκους; Οι οποίοι όμως δεν θα θεωρούνται ως τέτοιοι, αλλά ως πρόσφυγες ή εποχικοί εργάτες και άλλης μορφής μετανάστες. Από την περίπτωση της Ελλάδας, αποδεικνύεται ότι η προσφυγική κρίση δεν είναι μόνο ανθρωπιστική, αλλά και πολιτική. Η οποία οξύνθηκε διότι, εκτός των άλλων, η Ελλάδα δεν μπορούσε να ασκήσει επαρκώς τα κυριαρχικά της δικαιώματα και να σταματήσει τους δουλεμπόρους, λόγω της τουρκικής πολιτικής των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο και του τουρκικού casus belli.
Πώς, λοιπόν, μια ομόσπονδη Κύπρος θα ανατρέπει τα νέα οιονεί εποικιστικά ρεύματα, όταν το Εθνικό Συμβούλιο δεν έχει λάβει σαφή απόφαση ότι δεν πρόκειται να ισχύσουν οι αμυντικές συμφωνίες ψευδοκράτους και Τουρκίας, που προνοούν, μεταξύ άλλων, την ασφάλεια των βόρειων ακτών του νησιού από τον στόλο της Άγκυρας; Και πώς θα ασκεί η Κύπρος κυριαρχία στη θάλασσα χωρίς ναυτικό, και με τον Βορρά να είναι τουρκικός στη λογική του χωριστού συνιστώντος κράτους;
Κατά τα άλλα, η ομοσπονδιακή λύση είναι η πανάκεια του εποικισμού. Ρεαλιστικά ομιλούντες, συνιστά την απαρχή του νέου τελικού κύκλου της πλήρους τουρκοποίησης της Κύπρου. Όσο, δε περί των εναλλακτικών επιλογών, τις αναλύσαμε πολλάκις. Ακόμη και χθες. Δυστυχώς, όμως: Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα…
