Ποίος ήταν ο βασικός άξονας, πάνω στον οποίο στηρίζουν, εδώ και χρόνια, τη στρατηγική τους στο Κυπριακό οι κυβερνήσεις Ελλάδας και Κύπρου; Ήταν και είναι η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. «Η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. θα αποβεί ο καταλύτης για δίκαιη λύση του Κυπριακού», τόνιζε τότε ο Ιωάννης Κασουλίδης. Προεβάλλετο και προβάλλεται ώς σήμερα, ως επιχείρημα, ότι με την ένταξή της στην Ε.Ε. η Τουρκία θα εκδημοκρατικοποιηθεί, θα παραιτηθεί των επιδρομικών σχεδίων κατά των γειτόνων της και θα υποχρεωθεί να αποδεχθεί λύση, σύμφωνη με το ευρωπαϊκό δίκαιο και τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες.

Η στρατηγική των δύο κυβερνήσεων, δώδεκα χρόνια μετά την ένταξη, δεν δικαιώνεται. Η Τουρκία όχι μόνο δεν εκδημοκρατικοποιείται, αλλά οδεύει προς ένα νεοσουλτανικό πρότυπο κράτους, το οποίο εφαρμόζει τις πιο καταπιεστικές μεθόδους εναντίον του λαού του. Ο Πρόεδρός της έχει εξελιχθεί στην πιο αδίστακτη μορφή σατράπη, έχει καταλύσει κάθε έννοια δημοκρατίας στο εσωτερικό, προβαίνει σε εχθρικές ενέργειες εναντίον γειτονικών κρατών, εκβιάζει και απειλεί την Ευρώπη, και στο Κυπριακό εφαρμόζει την πιο αδιάλλακτη και σκληρή πολιτική, αναβαθμίζοντας τις αξιώσεις του και υπονομεύοντας κάθε προοπτική εξεύρεσης λειτουργικής λύσης.

Την ίδια στιγμή, η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν επιδεικνύει καμία διάθεση και βούληση αποφασιστικής παρέμβασης στο Κυπριακό, υποκύπτει στους τουρκικούς εκβιασμούς σε όλα τα διεθνή θέματα που εγείρονται και αντί να προχωρήσει σε κυρώσεις κατά της Τουρκίας, τη θωπεύει και της ανοίγει τον δρόμο για μία αλά καρτ ένταξη. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, από καταλύτης για δίκαιη λύση, εξελίσσεται σε μοχλό πίεσης κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όμως, δεν είναι μόνο τούτα. Η ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε., στην οποία επένδυσαν όλες τις ελπίδες τους για δίκαιη λύση η ελλαδική και κυπριακή ηγεσία, φαίνεται ότι αποδεικνύεται απατηλό όνειρο θερινής νυκτός. Πρόσφατα, ο Βρετανός Πρωθυπουργός Ντέιβιντ Κάμερον τόνισε ότι η ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. απέχει ακόμα δεκαετίες.

Μιλώντας σε επιτροπή της Βουλής των Κοινοτήτων, δήλωσε: «Θα είμαι ειλικρινής μαζί σας. Δεν νομίζω ότι η ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. βρίσκεται έστω και στο ελάχιστον στα χαρτιά. Δεν νομίζω ότι θα γίνει για δεκαετίες ακόμα». Κάλεσε μάλιστα τους Βρετανούς, κατά το επικείμενο δημοψήφισμα για την παραμονή ή όχι της Βρετανίας στην ευρωπαϊκή οικογένεια, να μην επηρεάσει την ψήφο τους η τουρκική ένταξη. «Μην το σκέφτεστε. Δεν βρίσκεται στο ελάχιστον στα χαρτιά κάτι τέτοιο», τόνισε.

Όντως, εφόσον ισχύσουν τα προαπαιτούμενα για την ένταξη της Τουρκίας, η προοπτική αυτή απέχει και περισσότερο απομακρύνεται, παρά προσεγγίζει. Εάν πάλιν, η Ε.Ε. αποφασίσει να αναιρέσει όλες τις αρχές και τη βάση στην οποία στηρίζεται, και αποδεχθεί την Τουρκία στη βάση ικανοποίησης των τουρκικών όρων, τότε, στην περίπτωση της Κύπρου, η προοπτική λύσης του προβλήματος καθίσταται ακόμη πιο ζοφερή.

Διερωτόμαστε αν, έστω και μία φορά, η κυπριακή ηγεσία έχει ασχοληθεί με αυτό το θέμα και αν έχει επανασυζητήσει τη στρατηγική της. Έχουν επιβεβαιωθεί οι τότε εκτιμήσεις, όσον αφορά τις πολιτικές επενδύσεις της κυπριακής πλευράς στην ένταξη της Τουρκίας; Εάν, όντως, η ένταξη χρειασθεί ακόμη δεκαετίες για να πραγματοποιηθεί, τότε οι προοπτικές στις οποίες βασίστηκε η λύση του Κυπριακού αποδεικνύονται λανθασμένες και ουτοπικές;

Εάν η Τουρκία, αντί να εκδημοκρατικοποιείται, οδεύει περισσότερο σε νεοσουλτανικό πρότυπο κράτους, ποιοι μεγαλύτεροι παρά προηγουμένως κίνδυνοι προβάλλουν για την Κύπρο; Χρειάζεται να αναθεωρηθεί η μέχρι σήμερα στρατηγική των κυβερνήσεων, ή θα παραμένει προσκολλημένη σε ένα όραμα που ξεθωριάζει;

Αυτά και άλλα πολλά έπρεπε να τεθούν στο τραπέζι, για προβληματισμό και συζήτηση, από τις δύο κυβερνήσεις. Αλλά είναι πασίγνωστη η εμμονή τους σε παλαιά οράματα και σε παλιές πολιτικές. Μην τους ταράζουμε τον ύπνο...