Δεν γνωρίζουμε ποιες σκέψεις επικρατούν τώρα στο κυβερνητικό στρατόπεδο, μετά την πολιτική εξόντωση του βεζίρη Νταβούτογλου, από τον σουλτάνο Ερντογάν. Κατά βάθος πρέπει να εκφράζεται λύπη, επειδή ο «ευρωπαϊστής» Νταβούτογλου, ο οποίος εκρίνετο μετριοπαθέστερος του σκληρού Ερντογάν, και ήθελε λύση, εκλείπει τώρα από το πολιτικό προσκήνιο. Κατ' άλλους, όμως, πρέπει να επικρατεί αμηχανία και αντίθετα συναισθήματα. Διότι ο Πρόεδρος Αναστασιάδης έτρεφε μεγαλόψυχα αισθήματα, έναντι του Ερντογάν.
Κατά την παλαιότερη επίσκεψή του στην Τουρκία, είχε χαρακτηρίσει τον Ερντογάν «σύγχρονο και προοδευτικό ηγέτη που θέλει λύση στο Κυπριακό», ηγέτη που αναμόρφωσε την Τουρκία. Για τον Νταβούτογλου, ουδέποτε είχε γνώμη ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ίσως να μη θλίβεται τόσο όσο ο Νίκος Τορναρίτης, ο οποίος δήλωσε πως «παρακολουθεί με μεγάλη ανησυχία τις εξελίξεις στο εσωτερικό της Τουρκίας, με την παραίτηση του Πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου».
Αντίθετα, ο Ιωάννης Κασουλίδης φρονεί διαφορετικά. Όταν ερωτήθηκε για την παραίτηση του βεζίρη, δεν εκδήλωσε καμία ανησυχία. Αντίθετα, δήλωσε με βεβαιότητα, ότι «αν ήταν αλήθεια η θέση ότι ο κ. Ερντογάν χαράσσει πολιτική και ότι είναι παντοδύναμος, και οτιδήποτε εξαρτάται από αυτόν, υπό αυτήν την έννοια, αν είναι έτσι, πρέπει να μην επηρεάσουν το Κυπριακό οι εξελίξεις στο εσωτερικό της Τουρκίας». Εύλογη απορία προκαλεί το γεγονός, ότι ο αρχηγός της κυπριακής διπλωματίας δεν είναι βέβαιος αν ο Ερντογάν είναι παντοδύναμος. Όλη η υφήλιος γνωρίζει την παντοδυναμία του Ερντογάν, αλλά μόνο ο δικός μας Υπουργός
Εξωτερικών διερωτάται «αν είναι αλήθεια ότι ο Ερντογάν χαράσσει πολιτική».
Πάντως από τις διιστάμενες και αντιφατικές εκτιμήσεις που ακούονται, εμείς ανησυχούμε από το ενδεχόμενο η Κυβέρνηση να διασπαστεί μεταξύ «Ερντογανικών» και «Νταβουτογλικών»...
Το βέβαιο είναι πως εάν το επιδιώξει η Κυβέρνηση, μπορεί να φορτώσει στις εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία τη μη λύση του Κυπριακού και να δηλώσει, σε κάποιο στάδιο, πως αυτές οι εξελίξεις πισωγύρισαν τη λύση του Κυπριακού.
Οι ανησυχίες και οι μη ανησυχίες είναι συναισθήματα των άκριτων. Είτε με τον Νταβούτογλου -τον θεωρητικό του νεο-οθωμανικού οράματος της Τουρκίας- παραμένοντα στην εξουσία, είτε καταστεί τελικά τροφή στο στομάχι του Τούρκου Κρόνου, που τρώει τα παιδιά του, η κατάσταση στο Κυπριακό δεν μεταβάλλεται και οι διαχρονικοί στόχοι της Τουρκίας κατά της Κύπρου δεν αλλοιώνονται. Οιοσδήποτε σουλτάνος βρεθεί στο παλάτι, την ίδια πολιτική θα ακολουθήσει και τους ίδιους επεκτατικούς στόχους θα υπηρετήσει.
Τούτο διδάσκει η ιστορία. Και λύση δίκαιη, βιώσιμη και ευρωπαϊκή δεν υπάρχει προοπτική να εξευρεθεί στο Κυπριακό, οποιοσδήποτε ηγέτης και αν κυβερνά. Ο Αχμέτ Νταβούτογλου δεν είναι μετριοπαθέστερος του Ερντογάν, ούτε ο Ερντογάν είναι σκληρότερος του Νταβούτογλου. Και οι δύο υπηρετούν τους ίδιους εθνικούς στόχους της Τουρκίας, και οι δύο έχουν ως προτεραιότητα τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, την εξεύρεση διζωνικής λύσης στα πρότυπα του σχεδίου Ανάν και, μέσω της λύσης, την τουρκοποίηση της Κύπρου και την εξαφάνιση του κυπριακού Ελληνισμού.
