Αφού οι δικοί μας πάνσοφοι ανακάλυπταν, το ένα μετά το άλλο, τα «ορόσημα» και τα «μομέντουμ», και αφού όλα τα «ορόσημά» τους παρέρχονταν χωρίς να προκύψει λύση, ή τουλάχιστον «καταιγιστικές» εξελίξεις, στο Κυπριακό, τώρα δεν αποκλείεται να εφεύρουν και να επενδύσουν σε ένα νέο «ορόσημο». Στη ρήξη Ερντογάν-Νταβούτογλου και στην πιθανή εκπαραθύρωση του Τούρκου Πρωθυπουργού, από τον νεοσουλτάνο της Άγκυρας. Πιθανολογούμε, μάλιστα, ότι είναι δυνατόν, μέσα στην απέλπιδα προσπάθειά τους να παραπλανούν τον κυπριακό λαό, να ανακαλύψουν πως ο «καλός» σε αυτή την ιστορία είναι ο Ερντογάν ο οποίος θέλει λύση και ο «κακός» είναι ο Νταβούτογλου, που δεν ήθελε λύση. Και τώρα που έφυγε «από τη μέση» ο «κακός», άνοιξε ο δρόμος προς τη λύση, και το «παράθυρο ελπίδας» κατέστη «ορθάνοικτη θύρα».

Να υπενθυμίσουμε ότι ο Νίκος Τορναρίτης είχε προβλέψει, πριν από τις περασμένες βουλευτικές εκλογές στην Τουρκία, πως «θα υπάρξουν εξελίξεις στο Κυπριακό μετά τις εκλογές στην Τουρκία» και πως «τα μηνύματα από την Άγκυρα είναι θετικά». Καλλιεργούσε ψεύτικες προσδοκίες, αλλά για να μην αδικούμε μόνο τον Νίκο Τορναρίτη, ελπίδες στις τότε εκλογές στην Τουρκία επένδυαν και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η Κυβέρνηση και άλλοι. Επρόκειτο για ψευδαισθήσεις και προσπάθεια καλλιέργειας κλίματος αισιοδοξίας και δικαίωσης της πολιτικής της Κυβέρνησης. Αλλά επρόκειτο και για δείγμα πρωτοφανούς, για πολιτική ηγεσία, ελλείμματος γνώσης της ιστορίας.

Επειδή, καθ' όλη τη διάρκεια του Κυπριακού, διεξήχθησαν δεκάδες εκλογές στην Τουρκία, προεδρικές και βουλευτικές, διενεργήθηκαν δεκάδες στρατιωτικά πραξικοπήματα, αλλά ούτε σε εκλογές, ούτε σε πραξικοπήματα διαφοροποιήθηκε η τουρκική πολιτική στο Κυπριακό. Απλούστατα, επειδή η Τουρκία ακολουθεί, από το 1955, εθνική πολιτική στο Κυπριακό, με συγκεκριμένους διχοτομικούς και επεκτατικούς στόχους και κανένας Πρόεδρος, κανένας Πρωθυπουργός και κανένα κόμμα δεν μπορεί να αποστεί αυτής της εθνικής πολιτικής. Θλιβερή απόδειξη και της δικής μας ανεπάρκειας και απουσίας πολιτικής, καθώς ο εκάστοτε Πρόεδρος ακολουθεί δική του προσωπική πολιτική στο εθνικό θέμα. Πολιτική προσαρμοσμένη στη δική του προσωπική και κομματική φιλοσοφία, και προσαρμοσμένη στην εκάστοτε προσπάθεια αυτοδικαίωσής του.

Επανερχόμενοι στο θέμα της πραγματικής, ή κατασκευασμένης ρήξης Ερντογάν-Νταβούτογλου, δεν αποκλείεται κάποιοι να ξεκινήσουν πάλιν τα ίδια παραμύθια και την ίδια καλλιέργεια ψευδαισθήσεων, πως η ρήξη θα δημιουργήσει θετικές προοπτικές στο εθνικό μας θέμα. Το έχουν μεγάλη ανάγκη οι θιασώτες της σημερινής πολιτικής, να κρατούν τον λαό σε συνεχή ευφορία, πως η λύση έρχεται και πως η σημερινή πολιτική δικαιώνεται. Καθώς τα γεγονότα καταμαρτυρούν ότι ουδεμία πρόοδος υπήρξε, ουδεμία μετατροπή «συναντιλήψεων» σε «συγκλίσεις» επετεύχθη, και κανένα δείγμα διαφοροποίησης των επεκτατικών σχεδίων της Τουρκίας δεν έχουν στο χέρι οι σύγχρονοι προφήτες, είναι φυσικό να επικαλούνται και μεταφυσικά φαινόμενα για να διατηρήσουν την ευφορία που καλλιεργούν.

Μία είναι η αλήθεια. Καμία ρήξη, καμία εκλογή και κανένα πραξικόπημα στην Τουρκία δεν διαφοροποιεί την τουρκική πολιτική στο Κυπριακό. Η Τουρκία θα επιμείνει στην εξεύρεση διζωνικής ομοσπονδίας, η οποία
λαμβάνει πλέον καθαρά την εικόνα διακρατικής ομοσπονδίας, και μέσω της κατοπινής ανατίναξης της λύσης, θα επιχειρήσει να φθάσει, πανεύκολα πλέον, στον τελευταίο σταθμό. Στην κατάληψη ολόκληρης της Κύπρου, στην τουρκοποίηση και στην εξαφάνιση του κυπριακού Ελληνισμού...