Το Εθνικό Συμβούλιο βρισκόταν εδώ και χρόνια σε μία κατάσταση είτε διάλυσης είτε εκ βάθρων αναδιοργάνωσης. Τόσο σε ό,τι αφορά τη λειτουργία του όσο και σε ό,τι αφορά την ενίσχυσή του με ειδικούς, αναλυτές και εμπειρογνώμονες για τις πολιτικές εξελίξεις και συγκυρίες, τόσο εσωτερικά, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Είχε κλείσει τον κύκλο ζωής του, εδώ και χρόνια. Το οδήγησαν σε ανυποληψία, αχρηστία και σε αρένα σύγκρουσης, και Πρόεδροι και πολιτικές δυνάμεις. Άλλοι λίγο, άλλοι περισσότερο, όλοι οι πολιτικοί φορείς, είχαν ευθύνη για την κατάρρευση του θεσμού.

Η μεγαλύτερη, η συντριπτική, ευθύνη βαραίνει τους εκάστοτε Προέδρους. Ουδέποτε χειρίστηκαν το Εθνικό Συμβούλιο ως όργανο διαμόρφωσης εθνικής στρατηγικής. Βραχυπρόθεσμης, μεσοπρόθεσμης, μακροπρόθεσμης. Ουδέποτε το αντιμετώπισαν ως συλλογικό όργανο, το οποίο αντανακλούσε την ενότητα του πολιτικού κόσμου στην αντιμετώπιση των επιδρομικών σχεδιασμών της Τουρκίας. Ουδέποτε το ενίσχυσαν με ειδήμονες, οι οποίοι θα προσέφεραν τα φώτα τους ως τροφή σκέψης, για την παραγωγή πολιτικής. Πάντοτε το αντιμετώπιζαν ως πονοκέφαλο.

Το χρησιμοποιούσαν ως εφαλτήριο χάραξης δικής τους προσωπικής πολιτικής, βασιζόμενης στις ιδεολογικές και κομματικές τους αγκυλώσεις. Ουδέποτε το Εθνικό Συμβούλιο καθιέρωσε τη συνδιαβούλευση και σπανίως έλαβε συναποφάσεις. Σπανιότατα ενημερώνετο επαρκώς και εγκαίρως. Σχεδόν πάντοτε ελάμβανε γνώση κατόπιν εορτής, και όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μεθόδευε τετελεσμένη πολιτική. Και όταν αυτή η πολιτική απεδεικνύετο λανθασμένη και αναιρείτο, ο Πρόεδρος έσπευδε στον Εθνικό Συμβούλιο για να ανεύρει σωσίβιο.

Ο σημερινός Πρόεδρος υποσχέθηκε συνδιαβούλευση, συναποφάσεις, ενημέρωση εκ των προτέρων των μελών του, για οποιαδήποτε πρόταση κατέθετε στο τραπέζι των συνομιλιών. Τίποτε δεν τήρησε. Υποσχέθηκε ότι θα δημιουργούσε ομάδα συμβούλων, η οποία θα κατέθετε προτάσεις στο Εθνικό Συμβούλιο. Η ομάδα αυτή διελύθη, προτού καν συγκροτηθεί.

Ο Νίκος Αναστασιάδης κατέχει το ρεκόρ πολιτικού ηγέτη με τις περισσότερες αποχωρήσεις από το Σώμα. Συνήθως κατέφευγε σε μία αφορμή, για να αποχωρήσει και να μη γίνει συμμέτοχος σε ευθύνες. Οδήγησε τελικά το Εθνικό, επί προεδρίας του, σε πλήρη ανυποληψία. Κατέστησε εντελώς άχρηστο τον θεσμό. Αναζητούσε συνεχώς αφορμές και δικαιολογίες για να απαγκιστρωθεί από τις δεσμεύσεις του. Και τελικώς βρήκε, όπως νομίζει, την ευκαιρία.

Ποια ήταν; Οι λεγόμενες διαρροές. Αλλά ποιες διαρροές υπήρξαν; Η μόνη «διαρροή», ήταν η αναφορά του Μαρίνου Σιζόπουλου σε θέματα, τα οποία ο ίδιος ο Πρόεδρος είχε αποκαλύψει στην τουρκική πλευρά! Ήταν οι αναφορές του στο έγγραφο που είχε επιδώσει στον Γ.Γ. των Ηνωμένων Εθνών, παρουσία μάλιστα και του Μουσταφά Ακιντζί! Όλος ο κόσμος, ακόμη και οι εχθροί, γνώριζαν το περιεχόμενο του εγγράφου, αλλά το Εθνικό Συμβούλιο διελύθη, επειδή το πληροφορήθηκαν και οι Ελληνοκύπριοι...

Το Εθνικό Συμβούλιο δεν μπορεί να συνεχίσει τη λειτουργία του, όπως λειτουργεί σήμερα. Αποτελεί, όμως, ενθαρρυντικό στοιχείο, το γεγονός ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προβληματίζεται και κάνει σκέψεις για την αποδοτική λειτουργία του, όπως, τουλάχιστον, δήλωσε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Το Εθνικό Συμβούλιο μπορεί να προσφέρει, εάν αναδιαρθρωθεί εκ βάθρων η λειτουργία του, στελεχωθεί με ομάδες σκέψης οι οποίες θα τροφοδοτούν τις πολιτικές ηγεσίες με ιδέες και προτάσεις, και καθιερωθεί η συνδιαβούλευση, η συναπόφαση και η ενημέρωση πριν από την υποβολή προτάσεων προς την άλλη πλευρά. Προς τούτο, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ας ανατρέξει στις προεκλογικές εξαγγελίες του και στο προεκλογικό πρόγραμμα που συνομολόγησε με το ΔΗΚΟ. Εκεί θα βρει πολλές εποικοδομητικές αναφορές, τις οποίες δεν εκπλήρωσε. Και ήλθε η στιγμή να εκπληρώσει...