Κάποτε, ο Βρετανός διπλωμάτης Σερ Ίαν Γκίλμουρ είχε μιλήσει για «τυραννία των λέξεων» που επικρατεί στο κυπριακό πρόβλημα. Σήμερα ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο Μουσταφά Ακιντζί τυραννούν επίσης τις λέξεις, παίζοντας με τη νοημοσύνη του λαού και παραπλανώντας τον λαό. Μιλούν για «συναντιλήψεις», για «συγκλίσεις», για «παραγωγικές συναντήσεις», για «βελτιωμένο κλίμα», για «πρόοδο, αλλά χωρίς συγκλίσεις», για «σμίκρυνση των διαφορών». Χάνονται στη μετάφραση οι πολίτες, αλλά στο βάθος αντιλαμβάνονται ότι γίνονται θύματα άγριου εμπαιγμού.

Τρία χρόνια συνομιλιών και δεν κατέστη δυνατόν οι «συναντιλήψεις» να γίνουν «συγκλίσεις». Σαράντα και πλέον χρόνια διακοινοτικού διαλόγου, και ενώ οι συνομιλητές δεν έχουν αγγίξει κανένα από τα ακανθώδη κεφάλαια (εδαφικό, αποχώρηση τουρκικού στρατού, εγγυήσεις, περιουσιακό), τολμούν να μιλούν για «πρόοδο». Πριν από τρία χρόνια, Αναστασιάδης και Ακιντζί είχαν αναγγείλει θριαμβευτικά ότι συμφώνησαν για το άνοιγμα των οδοφραγμάτων Δερύνειας και Λεύκας, και ούτε αυτήν τη συμφωνία κατάφεραν να καταστήσουν πράξη.

Μάλιστα χθες, η τουρκοκυπριακή εφημερίδα «Γιενί Ντουζέν», έγραψε ότι η διάνοιξη των οδοφραγμάτων θα έχει επιπρόσθετο κόστος 2,2 εκ. ευρώ και διερωτάται ποιος θα το επωμισθεί. Δύο οδοφράγματα δεν έχουν την πολιτική και οικονομική δυνατότητα να διανοίξουν οι δύο χρεοκοπημένες κοινότητες, παρά τη βοήθεια που θα προσφέρει η Ε.Ε., και διερωτάται κανείς πώς θα μπορέσουν να στηρίξουν οικονομικά το τρικέφαλο κράτος που θα δημιουργήσουν...

Πηγαινοέρχονται άπρακτοι οι δύο συνομιλητές. Και εμπαίζουν τον λαό. Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, επιστρέφοντας από την τελευταία συνάντηση με τον κατοχικό ηγέτη, δήλωσε: «Έχουν ανταλλαγεί προβληματισμοί και θετικές προτάσεις, προκειμένου να επιτύχουμε το συντομότερο δυνατόν περαιτέρω συγκλίσεις». Σε ερώτηση, αν υπήρξαν συγκλίσεις, ο Πρόεδρος απάντησε: «όχι ακριβώς, αλλά υπήρξε σμίκρυνση διαφορών ή καλύτερη κατανόηση θεμάτων». Δηλαδή, τρία χρόνια συνομιλεί και το μόνο που επετεύχθη είναι η «ανταλλαγή προβληματισμών» και η «καλύτερη κατανόηση θεμάτων». Πόσα χρόνια ακόμη θα χρειασθούν, ώστε οι «συναντιλήψεις» να γίνουν «συγκλίσεις» και πόσα επιπλέον χρόνια, οι «συγκλίσεις» να καταστούν συμφωνία και λύση; Ζήσε Μάη μου να φας τριφύλλι...

Ο Ακιντζί, από την πλευρά του, συνεχώς μας προειδοποιεί πως «είμαστε στην τελευταία ευκαιρία», και πως αν δεν εξευρεθεί λύση, τότε δεν θα υπάρχει προοπτική ομοσπονδίας. Αλλά τώρα υπάρχει; Εθνοτική διαίρεση θα είναι η λύση.

Προχθές, πάντως, μας προϊδέασε και θετικά. Δεν θα παραχωρηθούν νέες «υπηκοότητες», διαβεβαίωσε. Αλλά δεν είναι αυτός που αποφασίζει για τον εποικισμό. Ο Ερντογάν έχει το πρόσταγμα. Έστω, όμως. Κρίνουμε θετική τη διαβεβαίωση και αναμένουμε να την επιβεβαιώσει ο χρόνος. Αλλά την ίδια στιγμή, ο κατοχικός ηγέτης μας προσγειώνει. «Δεν θα βάλω στο πλοίο κανέναν έποικο και να τον στείλω πίσω», δηλώνει.

Ερωτούμε τον Πρόεδρο: Υπάρχει οποιαδήποτε «συναντίληψη», ή «σύγκλιση» για τους εποίκους;
Τελικά όλα βρίσκονται στον αέρα, τίποτε δεν έχει συμφωνηθεί, καμία πρόοδος δεν έχει σημειωθεί, ούτε μπορεί ο λαός να ενθουσιάζεται, επειδή «σμίκρυναν οι διαφορές» όσον αφορά αν θα υπάρχουν μία, ή δύο Μετεωρολογικές Υπηρεσίες...