Έχει επικρατήσει, τα τελευταία χρόνια στην Κύπρο, ένα εξωφρενικό σύνδρομο το οποίο αγγίζει τα όρια της τουρκολαγνίας. Με έκδηλη, μάλιστα, τάση δημόσιας επίδειξης. Καλλιεργήθηκε όχι απλώς μία φανερή αποενοχοποίηση της κατοχικής δύναμης, αλλά κάτι πολύ περισσότερο: Η προβολή της χώρας που εισέβαλε βίαια, και κατέχει εδώ και 42 χρόνια κυπριακό έδαφος, σε σύμμαχο του κυπριακού Ελληνισμού, ο οποίος θα τον βοηθήσει να επιβιώσει πολιτικά και οικονομικά σε ένα ευτυχές παρόν και μέλλον!

Ο εξαγνισμός της κατοχικής δύναμης, από πολιτικούς, πολιτικές, οικονομικούς παράγοντες, είναι φαινόμενο το οποίο πρώτη φορά αναδεικνύεται και προβάλλεται προς τον κυπριακό Ελληνισμό. Είναι αποτέλεσμα αφενός μίας συνεχούς και συστηματικής προσπάθειας αφελληνισμού, και μίας παράλληλης προσπάθειας καλλιέργειας μίας επικίνδυνης θεωρίας, ότι δεν έχουμε τίποτε να φοβηθούμε από την Τουρκία, αλλά πολλά έχουμε να καρπωθούμε από τη «φιλία» της.

Η πολιτική που ακολουθείται στον χειρισμό του εθνικού θέματος, ο εξωραϊσμός μίας καταστροφικής λύσης, η προπαγάνδα πολιτικών και οικονομικών κύκλων πως η λύση θα μετατρέψει την Κύπρο σε Γη της Επαγγελίας, και πολλά άλλα, προετοιμάζουν το έδαφος για επικίνδυνες, για τον κυπριακό Ελληνισμό, καταστάσεις.
Αλωνόμαστε εκ των έσω.

Υπάρχει εσωτερικός Αττίλας, περισσότερο επικίνδυνος από τον τουρκικό Αττίλα. Προετοιμάζεται το έδαφος για πλήρη παράδοση, χωρίς να κινηθεί ούτε ένα τανκ του εχθρού. Ευνουχίζεται το τελευταίο εναπομείναν φρόνημα αντίστασης του λαού και εξιδανικεύεται η πλήρης υποταγή στην Τουρκία, ως ευλογία και μάννα εξ ουρανού. Και πότε; Τη στιγμή κατά την οποία η Τουρκία επιδεικνύει όλη την αγριότητα και την αδιαλλαξία της, και στο εσωτερικό της και εκτός συνόρων. Τη στιγμή κατά την οποία ο κουρδικός πληθυσμός υφίσταται την πλέον απεχθή καταπίεση και η Ευρώπη δοκιμάζεται από τους τουρκικούς, πολιτικούς εκβιασμούς.

Ουδείς φαίνεται να αντιλαμβάνεται και να συνειδητοποιεί τι πραγματικά συντελείται, και με ποίους ανομολόγητους και ύποπτους σκοπούς, εις βάρος του κυπριακού Ελληνισμού. Από δυνάμεις εντός των κόλπων του. Η οικονομική δυσπραγία των πολιτών καθίσταται εφαλτήριο προπαγανδιστών για αναμενόμενη οικονομική αναγέννηση μέσω μίας απεχθούς λύσης, η οποία θα εξουθενώσει οικονομικά τους Έλληνες Κυπρίους και θα τους φορτώσει με νέα Μνημόνια και νέα δάνεια. Η Τουρκία προβάλλεται ως ο σωτήρας από την οικονομική δυσπραγία. Η νομιμοποίηση της διχοτόμησης περιβάλλεται με τον μύθο της επανένωσης. Και η εσαεί και νόμιμη πλέον παρουσία της Τουρκίας στην Κύπρο, προβάλλεται ως παντοτινή απαλλαγή από τα κατοχικά δεσμά.

Ευρισκόμεθα στην πλέον επικίνδυνη και οριακή, για τον κυπριακό Ελληνισμό, στιγμή. Πλήρης διχασμός πολιτικών δυνάμεων. Πλήρης οικονομική απογύμνωση των πολιτών. Μεταπηδήσαμε από την πλήρη αποενοχοποίηση της Τουρκίας, σε ανάδειξή της ως σωτήρα του Ελληνισμού. Και ενώ ο λαός αγωνίζεται με τον εφιάλτη των καθημερινών προβλημάτων και παραμένει αμέτοχος των εξελίξεων, αδιάφορος έναντι της επιχειρούμενης και προσχεδιασμένης άλωσης εκ των έσω, έρπει και κερδίζει έδαφος η δηλητηριώδης προπαγάνδα πολλών και διαφόρων, η οποία σκοπεί στην προετοιμασία της πλήρους παράδοσης.

Οι υγιείς πολιτικές δυνάμεις καλούνται να συνειδητοποιήσουν πού βαδίζει ο τόπος, τις ευθύνες και τα καθήκοντά τους, και να τερματίσουν τον ρόλο του απλού επικριτή. Χρειάζεται να αναζητήσουν τις πραγματικές συνταγές πρακτικής αντίδρασης και να αφυπνίσουν τον κόσμο. Υπεύθυνοι δεν είναι μόνο εκείνοι που προετοιμάζουν την καταστροφή. Συνυπεύθυνοι είναι και όσοι διαβλέπουν την καταστροφή και δεν την αποτρέπουν. Οι δε πολίτες καλούνται να ανασηκωθούν και να προλάβουν όσα δεινά προετοιμάζονται εις βάρος τους.

Η Κύπρος αλώνεται εκ των έσω και ουδείς εκφεύγει των ευθυνών του...