Πολλοί υποστηρίζουν πως η ένταξη της Κύπρου σε μνημόνιο, ώστε να σωθεί η οικονομία της, αποτελούσε… ευλογία. Αυτή η εκτίμησή τους στηριζόταν στο επιχείρημα πως έτσι ήμασταν υποχρεωμένοι, ως κράτος, να πάρουμε εκείνα τα μέτρα που θα έσωζαν και θα ανόρθωναν τη ρημαγμένη οικονομία μας. Οι στήλες αυτές, από την πρώτη στιγμή της επιβολής του μνημονίου, επιχειρηματολόγησαν πως επρόκειτο για τη μεγαλύτερη προσβολή που θα μπορούσε να γίνει σε ένα κράτος και σε ένα λαό. Πρώτον, επειδή η Κυπριακή Δημοκρατία, μέλος της ΕΕ, εμφανιζόταν στα μάτια τρίτων ως ένα κράτος-μπανανία. Δεύτερον, όλα όσα η τρόικα μας επέβαλε να υλοποιήσουμε όφειλαν από χρόνια να τα κάνουν κυβερνήσεις, τουλάχιστον από την τουρκική εισβολή και εντεύθεν. Τρίτον, η Κύπρος χρησιμοποιήθηκε ως πειραματόζωο στις πρακτικές μιας Ευρωπαϊκής Ένωσης που δεν ήξερε πώς να χειριστεί την περίπτωση της νήσου. Τέταρτον, μας εξέλαβαν ως τριτοκοσμικούς, στους οποίους ήθελαν όχι μόνο να δώσουν ένα μάθημα διαχείρισης και διοίκησης των οικονομικών τους, αλλά και να χρησιμεύσουμε ως προειδοποίηση και για άλλες χώρες.

Η εφημερίδα αυτή υποστήριξε κατ’ επανάληψιν πως, από την εισβολή και μετά, όλες σχεδόν οι κυβερνήσεις αμάρτησαν οικονομικά. Εγκλημάτησαν κατά του τόπου και του λαού. Στην άσκηση της όποιας οικονομικής πολιτικής τους, πρυτάνευσαν ο λαϊκισμός, η δημαγωγία, η ψηφοθηρία, η ευθυνοφοβία και η εγκληματική ανευθυνότητα. Αντί να υπερασπίσουν τα ευρύτερα και διαρκέστερα συμφέροντα του κράτους και του λαού, ενήργησαν στενόκαρδα κομματικά, επιτήδεια, προσωπικά, προεκλογικά, ακόμα και ιδεολογικά. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της θλιβερής διακυβέρνησης Χριστόφια. Ο απελθών Πρόεδρος ενεργούσε και ιδεολογικά στην άσκηση της καταστροφικής οικονομικής πολιτικής του. Πρώτα «το κόμμαν τζιαι τ' αμμάθκια σας» και ύστερα ο τόπος και η επιβίωσή του. Η ανευθυνότητα της διακυβέρνησης Χριστόφια δεν ανατίναξε μόνο το Μαρί αλλά και ολόκληρη την οικονομία. Κι αυτός ο Πρόεδρος, ο τότε υπουργός Οικονομικών, όπως και πολλοί άλλοι, ακόμα να λογοδοτήσουν.

Στην Ισλανδία, σε διάστημα 18 μηνών διερεύνησαν την κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος, αποδόθηκαν ευθύνες και στη φυλακή κατέληξαν Πρωθυπουργός, υπουργοί και άλλοι πολιτειακοί και τραπεζικοί αξιωματούχοι. Στην Κύπρο, την τραγική μπανανία, οι μεγάλοι ένοχοι ακόμα είναι ελεύθεροι και… κύριοι! Ποιος πλήρωσε και πληρώνει τα οικονομικά εγκλήματα; Οι πολίτες, που κουρεύτηκαν, εξαπατήθηκαν, παραπλανήθηκαν και από τον Μάρτιο του 2013 καταβάλλουν το τίμημα της αθλιότητας, της ανεπάρκειας, της ευθυνοφοβίας και της ανευθυνότητας κυβερνώντων. Ο νυν Πρόεδρος δεσμεύτηκε να μη δεχθεί κούρεμα καταθέσεων. Και υπέκυψε με «το πιστόλι στον κρόταφο». Ο Ν. Αναστασιάδης πήγε στις Βρυξέλλες αξιόπιστος, όπως δήλωσε με παράπονο, και επέστρεψε αναξιόπιστος. Οι πολίτες συνεχίζουν να πληρώνουν την ανεπάρκεια των ηγετών τους.

Η Κυπριακή Δημοκρατία βγήκε, λένε, από το μνημόνιο. Τρόπος του λέγειν! Διότι ακόμα οφείλει να διευθετήσει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια, την ιδιωτικοποίηση της ΑΤΗΚ και τις μεταρρυθμίσεις στη Δημόσια Διοίκηση. Ορθά ο Ν. Αναστασιάδης καλεί σε υπευθυνότητα και σοβαρότητα, και υποβάλλει ότι πρέπει να μάθουμε από τα λάθη μας. Μαθαίνουμε; Θα μάθουμε; Να μην επανέλθουμε, λέγει ακόμα ο Πρόεδρος, «σε πολιτικές που θα τις υπαγορεύει ο λαϊκισμός αντί ο ορθολογισμός». Σωστά! Αλλά και η Κυβέρνηση καλείται να αφουγκράζεται πόσο ο λαός υποφέρει ακόμα από τις επιπτώσεις του μνημονίου. Οι πολίτες πληρώνουν καθημερινά το τίμημα με τις δεκάδες χιλιάδες ανέργους, τις χιλιάδες των νέων που ξενιτεύτηκαν, με τα κοινωνικά παντοπωλεία που ακόμα λειτουργούν, με τη φτωχοποίηση δεκάδων χιλιάδων Κυπρίων. Επειδή, θεωρητικά, βρήκαμε από το μνημόνιο, δεν σημαίνει ότι οι δανειστές τερμάτισαν και την επιτήρησή μας. Αντίθετα! Τώρα μας ελέγχουν ακόμα πιο στενά, για να μη… χαλαρώσουμε. Το στοίχημα είναι πώς Κυβέρνηση, κοινωνικοί εταίροι και επιχειρηματίες θα συνεργαστούν με σύμπνοια, ώστε η οικονομία και ο τόπος να στηθούν ξανά στα πόδια τους.